JAARGANG 1942

                              WEDSTRIJDEN A T/M K

ALKMAAR ( 1942.10.10. )

Amateurs: 1. Arie Vooren Beverwijk; 2. Arie Kuilman Beverwijk; 3. L. Ekkers Heiloo; 4. A. Spronk Utrecht; 5. J. Hulshof Den Bosch;

Nieuwelingen: 1. G Gravenstein Amsterdam; 2. H. de Droog Haarlem; 3. J. Pelzer Amsterdam; 4. W. van ’t Veer Assendelft; 5. B d’Haene Haarlem;

 

ALPHEN AAN DE RIJN (1942.09.13)

Zoolas verwacht mocht worden is de eerste Ronde van Alphen een groot succes geworden. Alles werkte aan het welslagen mee: een prachtig parcours, veel publiek, mooie strijd en een goede organisatie. Er startten 37 amateurs die over 100 ronden in totaal 80 km. reden. Jammer was dat de kampioen Mooij door ziekte was verhinderd. V. d Voorn uit Beverwijk die reeds zeven wedstrijden won, was nu favoriet. Hij werd ook nu eerste. De ronde der amateurs in een pittige strijd geworden. Na 13 ronden vormsde zich een kopgroep uit Van Vooren, Hulshof, van Straten, Middelink, en Van Metelen. Vele renners moesten den strijd staken. Van de 37 bleven er 16 over die het parcours uitreden. Middelink kreeg lekken band maar slaagde er in zijn achterstand van 250 meter in een ronde weer in te loopen. Uitlooppogingen van de renners met een ronde achterstand, waarbij vooral De Reyer uit Scheveningen op den voorgrond trad, werden systematisch door de kopgroep afgeslagen. Tenslotte ging de Beverwijker in den tijd van 2 uur 6 min. 1 sec, als winnaar over de eindstreep.

Amateurs: 1. Arie Vooren, Beverwijk; 2. Gerrit van Straten, Schiedam; 3. Jo Hulshof den Bosch; 4. J. Middellink Amsterdam; 5. P. van Meeten Scheveningen;

In de nieuwelingen-klasse startten 36 deelnemers over een afstand van 30 km. Winnaar werd Homma uit Amsterdam, in een tijd van 43 min. 41 sec. Bontekoe uit Den Haag, zoon van den bekenden oud-renner, zorgde voor een verrassing door als 2e te eindigen, hoewel hij voor het eerst in een officieelen wegwedstrijd uitkwam. De uitslagen waren:

Nieuwelingen: 1. F. Homma, Amsterdam; 2. G. Bontekoe, Den Haag; 3. W. Grift, Soest; 4. G. Ravenstein, Amsterdam; 5. M. Schuiten, Amsterdam; Een extra prijs W. van ’t Veer, Assendelft;

In de pauze lieten Poedel van Dam en mej. v. d. Laarse fraaie staaltjes van kunstrijden zien, hetgeen veel bijval oogstte. De organisatoren van deze eerste ronde de heeren J. A. Otten en Th. Beerepoot hebben eer van hun werk gehad.

 

AMERSFOORT.(1942.08.16)

PELLENAERS NAM IN DE RONDE VAN AMERSFOORT REVANCHE.

Zondagmiddag heeft onder groote belangstelling de tweede ronde van Amersfoort plaats gehad, georganiseerd door de A.R. ca T.C. „De Pedaalridders", welke werd gereden op het 870 meter lange

circuit in het Industriekwartier aan de Nijverheidsstraat. De Nieuwelingen moesten 30 km (35 ronden), de amateurs 50 km (60 ronden) en de profs en onafhankelijken 100 km (115 ronden) rijden. Bij de profs moesten de Körver en Motké wegens pech opgeven.

Bijzonder spannend was de eindsprint tusschen Schulte en Pellenaars, waarbij Schulte met een halve wiellengte werd geslagen.

De uitslagen waren:

Nieuwelingen: 1 J. Kleefstra, Amsterdam 54 min. 24 sec.; 2 R. van Zalingen, Bussurn; 3. A. Maarnhulerweerd, Utrecht; 4. L. Bakker, Amsterdam; 5. W. van 't Veer, Assendelft.

Amateurs: 1 J. Berkhout, Apsendelft 1 uur 23 min. 13.6 sec; 2. A. Kuilman, Beverwijk; 3. A. Vooren, Beverwijk; 4. J. Middelink, Hilversum; 5. B. de Kort, Den Bosch.

Profs en onafhankelijken: 1. Kees Pellenaers, Breda, 2 uur 34 min. 23.2 sec; 2. Gerrit Schulte, den Bosch; 3. John Braspenninx, Princenhage; 4. Cees Joosen, Made, 5. Henny Heerland; 6. Piet Verschuere, Rotterdam; 7. Cor Bakker, Zaandam; 8. henk Lakeman, Amsterdam; 9. Juul de Visser, Rotterdam; 10 Jo de Gans Amersfoort.

 

ASSENDELFT.(1942.05.31)

De door de Amsterdamsche rennersclub „Excelsior" georganiseerde ronde van Assendelft leverde de volgende resultaten op.

Veteranen 30 K.M.: 1. W. Endhoven, 's Gravenhage, 58 m. 4 sec; 2. M: Sluyters, Amsterdam; 8. N. Rynberg, Amsterdam; 4. A. Krijgsman, 's Gravenhage; 5. O. Schoor, Amsterdam.

Nieuwelingen 30 K.M.: 1. W. Sirach, Amsterdam, 55 m. 50 sec; 2. M. Schuijten, Amsterdam; 8. J. Schel, Oost-Knollendam; 4. G. H. van der Veen, 's Gravenhage; 5. O. S. de Ruyter, Amsterdam; 6. N. van Heyningen, Bussurn; 7. F. Biethorst, Amsterdam; 8. J. Groenewoud, Amsterdam.

Amateurs 80 K.M.: 1. C. Bijl, 's Gravenhage, 1 u. 59 min. 21 sec; 2. M. van Boheemen, Amsterdam; 3. G. den Reijen, Scheveningen; 4. W. van der Bos, Zaandam; 5. J. P. van Rijsbergen, Schiedam; 6. J. Ruiter, Amsterdam; 7. Smits, Wijdenes; 8. L. Kuipers, 's Gravenhage; 9. T. Verhoeven, Overschie; 10. E. Grift, Soest.

 

BERGEN OP ZOOM.(1942.09.20)

Vinnige sprint besliste in Bergen op Zoom.

Koen rijdende Lakeman op het nippertje geklopt door Wijdenes.

Het Zondagmiddag onder overweldigende belangstelling verreden criterium

van Bergen op Zoom is na een spannenden strijd in een sprint tusschen

Wijdenes uit Ouwerkerk en Lakeman uit Amsterdam beslist, waarbij eerst-genoemde met een zeer gering verschil de, overwinning behaalde.

Hij legde het ongeveer 125 k.m. lange parcours af in den tijd van 3 uur en 4 min. zoodat met een gemiddelde van 40 k.m. is gereden.

In het begin van den strijd trokken nu en dan enkele renners het veld uiteen, doch het bleef voorloopig bii ongevaarlijke uitlooppogingen.

Opvallend goed werk verrichtte  het drietal Schweitzer, Wijdenes en Evers die

er op een gegeven moment van door ging en in 5 ronden een voorsprong boekte van pl. 21 sec.

De vluchtelingen zagen zich echter weldra achtervolgd door Motké, die inmiddels tengevolge van rijwieldefect een ronde was achtergeraakt,  de Korver, Verveer, Lakeman, Reuter en Bakker.

Intusschen was het veld in drie groepen verdeeld, maar de situatie bleef niet lang gehandhaafd daar Schweitzer en Wijdenes in de tweede groep terugvielen.

Het peleton gedubbeld.

Evers ging echter door, behield zelfs langen tijd een kleinen voorsprong doch kon zich zooals te verwachten was de achtervolgers niet van het lijf houden. Onweer 62 ronden waren er gereden, toen hij zich zag opgeslokt door een groep van 8 man w.o Reuter en Bakker, die even later den strijd wegens kramp moesten staken. De rest wist daarna iedere ronde haar voorsprong

te vergrooten en slaagde er in de 82e ronde in het peleton te dubbelen uitge- zonderd Peeters, van Amsterdam, Lambrichts, Hofman en Steenbakers, die zich van de groote groep hadden losgewerkt. Er moesten toen nog 43 ronden worden gereden

Lakeman aan kop

Aan de leiding gingen op dat oogenblik Lakeman, Schweitzer, Evers, Wijdenes, de Korver en Verveer. De Roosendaler Hopstaken had even te voren wegens rijwieldefect moeten opgeven.

Vooral Lakeman scheen zin in de overwinning te hebben, want hij voegde zich met eenige vinnige pedaaltrappen bij Peters c.s., had zoodoende het heele veld gedubbeld en kwam daardoor alleen aan kop te liggen.

Braspennincx die zich nu en dan had geroerd, doch blijkbaar wat moeheid in de benen had van zijn wedstrijd in Goes.

Was toen reeds samen met Montfroy en Stet  twee ronden achter geraakt.

Sijen in actie.

In het resteerende gedeelte van den strijd  liet vooral Sijen zien, wat hij in de beenen had bij zijn pogingen om op zijn eentje zijn  verloren ronde terug te winnen. Hij slaagde hierin echter niet.

In de laatste tien ronden kwam er nog eenige wijziging in de situatie. Zoo kwam Lakeman weer in de kopgroep te rijden, zoodat een sprint, waarvan we het resuultaat reeds hadden gemeld de beslissing moest brengen.

De eindstand was als volgt:

Profs en Onafhankelijken: 1. Cor Wijdenes. Ouwerkerk; 2. Henk Lakeman, Amsterdam; 3. Matthijs Verveer. Rotterdam; 4. Jan Schweitzer. Maastricht. 5. Piet Evers, Wormerveer 6. André de Korver. Rotterdam. 7. Cees Joosen. Made. 8. Marinus Buuron, Bergen op Zoom. 9. Huub Sijen, Maastricht. 10. Jan Lambrichts Bunde. 11. Aad van Amsterdam. Princenhage. 12. Toon Steenbakkers St. Michiels Gestel. 13. Charles Hofman. Roermond. 14.Chris van Gent, Rotterdam. 15. A. Kuipers. Amsterdam. 16. P Gommans Reuver. 17. T. v. d. Zande. Bergen op Zoom. 18. L. Motké. Amsterdam. 19. R. Lomans, Breda. 20. J. Theuns, Wouw.

 

BEVERWIJK.(1942.08.04)

DE RONDE VAN KENNEMERLAND.

Zaterdagmiddag heeft te Beverwijk het wielercriterium “De ronde van Kennemerland" plaats gehad, waaraan werd deelgenomen door honderd amateurs en nieuwelingen, De uitslagen luiden:

Amateurs; 1 D. Mooy (Assendelft): 2 C. Rotschaefer (Adam); 3 P. Ott, (Amsterdam).

Nieuwelingen: 1 W. Grift (Soest); 2 J. Fleury (A dam); 3. K. Neeft (Haarlem).

 

BEVERWIJK. ( 1942.09.07 )

v. VOOREN WON DE RONDE VAN KENNEMERLAND.

Pepels won de prestatieprijs.

De te Beverwijk onder groot belangstelling gehouden tweede wielerronde voor Kennemerland is bij de amateurs gewonnen door A. Vooren uit Beverwijk, gevolgd door C. Bijster, Haarlem; 3. G. van Straten, Rotterdam; 4. P. van Meetelen, den Haag; 5. J. van Eykeren, Vijfhuizen. De prestatieprijs was voor Pepels, Stein (L.). De uitslag van de course voor nieuwelingen was: 1. M. Schuiten, Amsterdam; 2. G. Ravensteyn, Amsterdam; 3. K. Neeft, Haarlem; 4. G. Voorting, Haarlem; 5. N. Tholen, Amsterdam.

 

BLOEMENDAAL.(1942.10.03)

Cor Bijster wint

De eerste ronde van Bloemendaal, die Zaterdagmiddag op den Zeeweg werd verreden, bracht geen verrassingen. De Haarlemsche Wielervereenigingen Excelsior en De Jonge Kampioen hadden de wedstrijden goed georganiseerd, doch jammer genoeg ontbrak voor het publiek de spanning. Even scheen het bij de amateurs, dat er een verrassing zou komen, toen de Amsterdammer Boskemper in de negende ronde uitliep en een voorsprong van ruim honderd meter wist te verkrijgen op het peloton, waarin de renners voortdurend hadden gereden. Doch het bleek te zwaar voor hem dezen voorsprong te handhaven en hij werd in de tiende en laatste ronde door het geheele peloton met Cor Bijster aan den kop, ingehaald.

Het parcours van 61/2 K.M. was niet licht, doch zoowel door de Nieuwelingen als door de Amateurs werd in flink tempo gereden en slechts weinig renners vielen uit. De Nieuwelingen reden vijf maal, de Amateurs zes maal den afstand. Bij de Nieuwelingen werden verschillende uitlooppogingen gedaan, die echter reeds in den kiem gesmoord werden. Het veld bleef bijeen en in een kluwen werd de eindstreep bereikt. Eerste was hier de Amsterdam- mer G. Ravenstein.

De Amateurs reden voortdurend in een peloton met aan den kop geregeld dezelfde renners. Vooren, De Kort, Boskemper, Kuilman en Bijster. Ook de jonge Haarlemmer Karel Neeft, wiens eerste wedstrijd als Amateur dit was, wist zich voortdurend in den kop te handhaven. Als negende passeerde hij de eindstreep. Zijn debuut belooft wat voor de toekomst. In een behoorlijk tempo ging het heuvel-op en -af, zonder bijzondere momenten, behalve de reeds genoemde uitloop van Boskemper, die echter zijn krachten had overschat en die van de overige renners, wel in de eerste plaats Bijster, onderschat. Wel werden verschillende pogingen tot uitloopen gedaan doch zonder resultaat. In één kluwen bereikten de renners de eindstreep; Bijster werd met een kleine lengte voor de anderen, eerste. Zijn tijd was 1 uur 53 minuten en 52 sec. De overige renners volgden vlak op hem, hetgeen de klassificatie niet gemakkelijk maakte voor de jury. Hoewel het parcours mooi was, zij het ook met scherpe keerkunten, was het te lang en voor het publiek wat saai, aangezien een tiental minuten verliep voor men de renners weer langs zag komen. De uitslagen luidden:

Nieuwelingen: 1. G. Ravenstein (Amsterdam), 2. M. Schuiten (Amsterdam); 3. J. Fleury Amsterdam) 4. W. Grift (Soest); 5. B. D.'Hoene (Haarlem); 6. T. v. d. Heuvel (Den Bosch).

Amateurs: 1. C. Bijster, (Haarlem); tijd 1.53.52; 2. J. Middelink (Amster- dam); 3. B. de Kort (Amsterdam); 4. P. van Meetelen (Den Haag); 5. K. de Reyer (Schevenigen); 6. J. C. Hulshoff (Den Bosch); 7. A. Kuilman (Bever- wijk). 8. H. Veerman (Haarlem); 9. K. Neeft (Haarlem); 10. A. Vooren (Beverwijk).

 

BREDA ( 1942.05.26 )

Eerste zege van Lakeman als beroepsrijder

In het NAC-criterium, dat gisteren onder groote belangstelling te Breda werd verreden, heeft de Amsterdamse renner Lakeman op fraaie wijze zijn eerste overwinning geboekt. Lakeman, die als amateur het vorig jaar talrijke successen boekte, debuteerde dit seizoen als professional en maakte daarbij aanstonds een goeden indruk. Het feit, dat hij reeds in een van de eerste wegwedstrijden met een eerste plaats is gaan strijken, belooft nog wat een en ander voor de komende ontmoetingen op den weg. De uitslag luidde:

Beroepsrenners: 1. Henk Lakeman, Amsterdam; 2. Cees Joossen, Made; 3. Toon Steenbakkers, Sint Michielsgestel; 4. Piet Verschuuren, Rotterdam; 5. Cor de Best, Haarlem; 6. Albert van Mierlo, Belgie; 7. Cor de Groot, Amsterdam; 8. Charles Hofman, Roermond; 9. Joop Demmenie, Rotterdam; 10. Matthijs Verveer, Rotterdam; 11. Keizer, Amsterdam; 12. Heerland, Amsterdam; 13. Huub Sijen, Maastricht; 14. van Oers, Langeweg; 15. Jan Lambrichts Bunde; 16. Hofstaken, Roosendaal; 17. van der Beemt, Etten; 18. Henry Maas, Geldrop; 19. Aad van Amsterdam, Princenhage; 20. Dumoulin, Tilburg;

 

BREDA.(1942.08.15)

Schulte klopt Pellenaars met een banddikte

N.A.C. criterium met een lawine van premies.

Circa 10.000 toeschouwers zaten en stonden er Zaterdag bij het NAC-criterium opgepropt en uit den aard der zaak ging deze overgroote

belangstelling uit naar het duo Schulte-Pellenaars van wie verwacht werd dat zij met elkaar „een appeltje zouden schillen" op grond van booze geruchten....

In tegenstelling met de gewoonte bij het NACcriterium was het aantal renners dezen keer zeer matig: slechts 25 coureurs kwamen er aan

den start voor hun koers van 125 km of 180 maal het tegelplateau.

Reeds na 4 ronden kwam er een tikje leven in de brouwerij, doordat van den Beemt uit Etten aan den haal ging. Schulte en Joosen gingen den vroegen vluchteling na en in minder dan geen tijd was hij ingehaald. Even later nam

lange Gerrit een wip, Pellenaars uit het peleton eveneens achter zich en toen stopte Schulte maar af.

Voor de variatie nam Schulte daarna de eerste premie voor zijn rekening, welke hij won voor van Oers, die meteen door ging, doch door Pellenaars

tot de orde werd geroepen.

Het duo komt in actie.

Een premie over drie ronden bracht een mooie afwisseling in den tot nu toe min of meer taaien strijd, want zij bracht de groote rivalen Schulte, Pellenaars tegen elkaar. Schulte klopte den Pel na fellen strijd!

Nadat van Oers een dubbelen sprint had gewonnen van Pellenaars, gingen zij, er waren toen 70 ronden gereden, er samen in een mooi tempo tusschen uit. Schulte zag, toen het verschil plm. 60 meter was, geworden, het gevaar,

liet het peleton zijn hielen zien en trok op jacht achter het om beurten trekkende tweetal, waarbij Joosen en van der Star zich hadden gevoegd.

Het duurde niet lang, of de vluchtelingen waren achterhaald.

Bij een daarop uitgeloofde premie van f 25 voor één sprintronde, toonde de „fietsende dwaas" zijn kracht door vanuit den staart van het peleton deze premie in prachtstijl te winnen en daarop ineens door te gaan met Maas uit Geldrop aan zijn wiel. Pellenaars, van der Star, Buuron, Reuter en van der Zanden vonden spoedig contact met hen en met vereende krachten nam dit achttal een flinken voorsprong. Het mislukte daarna echter.

De Pel probeert het.

Een premie van f 22,60 voor het uitloopen van een ronde werd verhoogd tot f 32,50 en dat lokte den Pel om er in zijn eentje een gooi naar te doen. Schulte zag het geval eens aan, trok het peleton met groot élan, waardoor de afstand

niet al te groot werd en kort daarna viel Pel dan ook terug op de groep. Schulte, Joosen, Buuron, van der Star en Reuter. De fine fleur lag dus op kop en en passant nam Pellenaars even revanche door Schulte een sprintje af te snoepen!

In de tweede groep roerde Thijs van Oers zich geducht door zijn 12 lotge- nooten eenige malen achter zich te laten. Met dat al werd de voorsprong der kopploeg steeds grooter. Vlak er achter volgde van Oers, die zijn krachten

ging verspillen door in zijn dooie eentje te trachten niet ingeloopen te worden. 60 ronden voor het einde werd de ronde genomen door de kopgroep en twee ronden later moest ook Thijs er aan gelooven!

Schulte ging na een duel met Pellenaars, het eerst over van Oers heen en toch kwamen de f 32.50 niet in den zak van den Bosschenaar, omdat hij de ronde niet alleen had genomen!

(Het moet ons van het hart dat het uitloven van een premie voor het uit- loopen van een ronde van plm. 700 meter door één renner een vrij goedkoope royallteit is, omdat een dergelijke prestatie vrijwel tot de onmogelijkheden behoort).

Van Oers en Reuter wisselden daarna wat stuivertje door om beurten beslag te leggen op een premie, zij trokken echter meteen het peleton aan flarden en hielden dus den gang er in. Waar Schulte was, daar was overigens ook Pellenaars. Telkens als de een wegflitste kromde de andere zijn rug om den weglooper te achterhalen.

Het groote gevecht

Schulte, Pellenaars en van der Star trokken er daarna nogmaals tusschen uit. Opmerkelijk goed reed de Hagenaar, bij alle jachten had hij zich fraai weten te weren.

Het drietal nam nogmaals een ronde en toen besloten Schulte en Pellenaars den Hagenaar van zich af te schudden. Even leek het of van der Star stilstond, want in minder dan geen tijd lag hij stukken achter en konden dé twee krachtmenschen zich prepareeren op den eindstrijd.'

Tusschen de bedrijven door namen zij nogmaals een ronde op de rest met uitzondering van v. Oers, v. d. Star en Reuter.

Het einde naderde: heel het stadion stond recht, vol spanning naar het slot van den titanenkamp en de oplossing van het raadsel wie winnen zou: Schulte of Pellenaars. Schouder aan schouder kwam het tweetal op de eindstreep afstormen en met slechts een banddikte won blonde Gerrit dezen strijd van 125 km.

Beroepsrenners: 1. Gerrit Schulte, Den Bosch; 2. Kees Pellenaars, Breda; 3. Cor van de Star, den Haag; 4. Cees Joossen, Made; 5. Thijs van Oers, Langeweg; 6. Frans van de Zande, Bergen op Zoom; 7. Marinus Buuron, Bergen op Zoom; 8. Piet Ott, Amsterdam; 9. Piet Bakker, Amsterdam; 10. Rinus van de Beemt, Etten; ex aequo: 11, 12, 13.en 14 J. Gijsen, Breda, R. Lomans, Breda, W. Rijsbergen, Leiden, en M. de Ruiter, Rotterdam.

Op vier ronden: 15 W. Reuter, Amsterdam; 16 J. Damen, Breda; 17 H. Maas, Geldrop; 18 J. Landzaat, Utrecht;

 

BUNDE.(1942.05.31)

BUNDENS SNELHEIDSROES

JUMP.DE PEL WON ZOOALS HIJ WILDE

In een fantastische laatste ronde sloeg hij met voorsprong een „massa-sprintend" peloton, waarin Sijen een vijfde plaats veroverde.

Nog drie ronden— In het Intieme jurytentje aan het rechte eind, waar we — weer of géén weer — ondanks alles toch nog een niet onaardige menschen- menigte op de been hadden, trof men de laatste voorbereidingen voor iets héél geks: een massa-sprint tusschen, laten we zeggen dertig spurtende modderplompen, wier rugnummers onleesbaar en wier gezichten onder de druipende modder korst zoo broederlijk veel op elkaar waren gaan lijken, dat men vreesde, dat we straks den edelen winnaar eerst zouden moe ten wasschen om te ontdekken, aan wien precies we nu wel de ze gevierende bloemen aan het overhandigen waren — En dies hing er enige nervositeit rond de jurytent en deze nerveuze spanning lag kennelijk wel héél dik over de belangstellende menigte, die met eenig ongeduld wachtte op het vuurwerk, dat nu eindelijk komen zou.

En het vuurwerk kwam. Want drie ronden voor het einde was er een,

die den moed had, het peleton, dat practisch niets dan super-snellen telde en dat op zijn minst vijftien lieden in zijn gelederen had die in staat schenen Bundens tweede ronde uit het vuur te sleuren, vaarwel te zeggen in een nijdige demarrage..

Loos was die man en toen het peleton, dat een beetje verbaasd scheen en dat er zich duidelijk op prepareerde al spurtend om den eersten prijs een robbertje te vechten, heel even niet reageerde, had Loos onmiddellijk een voorsprong van vijftig meter en er waren er maar weinig rond het circuit, die niet dachten, dat deze vijftig meters genoeg waren.

A LA PELLENAERS

Nog twee ronden

De modderklomp, waaronder men Kees Pellenaers vermoedde, slingerde zich met wonderlijke gemak uit de achterste rijen, waarin hij bijna voortdurend gezeten had, naar voren, dook daar wat dieper over het stuur en draaide dan in de afdaling het verblufte peleton een van de befaamde „démarrages-a-la-

Pel" voor den neus, en toen we zóó de laatste ronde ingingen noteerde men hier en daar al den uitslag: Loos één, Pel twee.

Maar de Pel had met deze Ronde van Bunde zeer duidelijk zoo zijn eigen plannen en dus kreeg de, als een waanzinnige spurtende Loos in deze laatste twee kilometers een volledig losgebroken Pellenaers achter zich, een Pel, die zijn laatste ronde zóó fel reed, dat er ongetwijfeld toekomstige Bundensche grootvaders zijn, die het straks hun kleinkinderen nog zullen navertellen.

En Loos hield het niet. Grootere goden dan hij zouden het overigens evenmin gehouden hebben. Juist voor het laatste rechte eind had de Pel den kopman te pakken en het laatste rechte eind was een kwestie van een laatsten,

nijdigen jump toen staken we den Pel, na een race waarin hij niet alleen zijn kracht, maar ook zijn uitgebreide tactische gaven toonde, voor de zooveelste maal in de bloemen, kwam Loos met drie seconden voorsprong op het peleton als tweede binnen en vocht dan de sprintende menigte om de

volgende plaatsen

EN HET PELETON?..

Een heele geschiedenis had dit peleton overigens achter zich. Een geschiedenis van tallooze korte, soms bitsige, maar steeds succeslooze

jachten, een geschiedenis van snelle en op den duur inderdaad zwaar wegende kilometers, een geschiedenis tenslotte ook van pech..

Pech?.. Jan Lambrichs vertrok als favoriet en toen De Korver, die men steeds vindt waar een race aan vuurwerk doet, na nauwelijks twee ronden zijn eerste uitlooppoging deed (we zouden hem wel tien maal in een jacht aan

den slag gaan zien!) was Lambrichs méé, al was. het alleen maar om de uitgebreide supportersschaar duidelijk te maken, dat er vandaag iets te gebeuren stond. Maar nauwelijks enkele ronden later kreeg in de afdaling zijn ketting het op de eupen, moest Lambrichs repareeren, ging hij met bijna 40 sec. achterstand het snelle peleton achterna, wisselde tot driemaal toe van fiets, joeg lang en fel achter het peleton, maar raakte toen door nieuwen

pech een ronde achter.

Hij was de eenige niet. De Belgen reden hun bandjes met zooveel ijver lek, dat we tenslotte alleen maar Neuville en Van Dijck overhielden — en voor Neuville bleken Bundens snelle kilometers half-race te snel, waarna ook hij verdween. En van onze knapen verloren we o.a. favorieten als Bras (na twee

bandjes) en Jansen door pech.

Voor het overige?

Deden we aan snelheid, aan felle premiesprints, aan korte, maar soms hevige demarrages met felle reacties van het peleton, dat uitterst waakzaam was en steeds met volle macht uit de sloffen schoot als het vooraan gevaarlijk dreigde te worden, bijvoorbeeld toen De Korver en Sijen het probeerden en de Pel heelemaal uit de achterhoede naar voren spurtte om het geval even op te knappen, of toen later De Korver op zijn eentje wegliep, toen Sijen in ern critiek moment met een, ietwat tegenvallenden Van Amsterdam, aan het demarreeren sloeg, of toen De Groot er eén ronde of zes voor de finish listig tusschen uit trachtte te glippen.

Dan reageerde het peleton zeer fel, en dat was niet zoo bijzonder moeilijk want het wemelde niet alleen van grootheden, maar ook van uitstekend rijdenden in dit groote peleton, en het is wel aardig, dat onze Limburgers

Sijen, Motké, Schweitzep en Pepels er steeds weer in slaagden, zelfs temidden van deze sterrenverzameling voortdurend opvallende dingen te doen.

Een eindsprint besliste tenslotte de bezetting van de derde plus de volgende plaatsen. De Best won dezen enerveerenden sprint ietwat verrassend, terwijl Keizer er in slaagde nog net even voor Sijen over de eindstreep te

gaan. De rest van de sprintende massa bleek onder deze omstandigheden met geen mogelijkheid te identificeeren en zij kwam dus ex aequo op de zesde plaats.

Beroepsrenners: 1. Kees Pellenaars, Terheijden; 2. Gerrie Loos, Amsterdam; 3. Cor de Best,  Haarlem; 4. Henny Keijzer, Amsterdam;  5. Huub Sijen, Maastricht; 6. Het Peloton met.o.a De Groot, Schweltzer, Motké,

Pepels, Demmenie, Schellingerhout, Hofstede, De Korver,  Joossen en Van Oers.

Amateurs: 1. De Kort (Amsterdam), 2. A. Vooren (Beverwijk), 3. Boersma (Haarlem), 4. Van Meetelen (Den Haag), 5. Van Okhoven (Vlijmen). 6. Snelders; 7. Vos; 8. De Troye; 9. Schenkelaar; 10. van os; 11. van de Kerkhof; 13. Meult; 14. van de Windt; 15. Neelen;

Nieuwelingen: 1. Brandsche; 2. v. Zalinge; 3. Persons.; 4 Stoffels; 5 Verstraten; 6. Huismans; 7. Beenen; 8. Laumen; 9. Karsenberg; 10. Mulder; 11. Diederen; 12. Lindelauf; 13. Reinders; 14. Bosman.

 

BUNDE.LIMBURGS GROOTE BERGPRIJS.(1942.09.05)

Braspenningx won Limburgs Groote Bergprijs

Schweitzer reed den wedstrijd van zijn leven

Hij eindigde als tweede en werd winnaar van de Bergpremie.

Seyen werd 3e door 'n vlijmscherpe sprint

Braspenningx is winnaar van Limburgs Grooten Bergprijs geworden,

daarmede een weergaloos mooie prestatie toevoegend aan de verovering van het nationale wegkampioenschap na de overwinning in het Bossche wielercriterium van een week geleden. Met dit drietal overwinningen, in

een tijdsverloop van 2 weken heeft kampioen Braspenningx feitelijk Schulte en Pellenaers, de twee onbetwiste heerschers in het wekelijksche ronden-circus in de schaduw gesteld, want dunkt het ons dat overwinningen in een Cauberg race met 20 Caubergen en in een wegwedstrijd als Limburgs Grooten Bergprijs in het bergland meer en schooner waarde vertegen- woordigen — in zoo kort tijdsbestek bovendien behaald —dan een afwisse- lende reeks van Overwinningen hier en daar op vlakke en snelle circuits. Braspenningx heeft met deze daverende prestatie bovenal bewezen een renner van groot formaat te zijn, een renner van alle markten thuis, die alle capaciteiten in zich verbergt op den eeretitel van groot-kampioen aanspraak te mogen maken.

In een adem met Braspenningx moet de Maastrichtenaar Schweitzer genoemd worden, die gisteren den wedstrijd van zijn leven heeft gereden. Schweitzer eindigde niet alleen, na een prachtig gereden koers tweede achter den in supervorm verkeerenden Braspenningx, maar bovendien won hij den grooten Bergpremie en wel op een wijze die geen twijfel overlaat omtrent zijn bijzonder kunnen. Met een voorsprong van niet minder dan 22 punten op no. 2 den Rotterdammer Demmenie, legde hij beslag op dezen prijs, waarvoor wel meer dan gewone kracht en uithoudingsvermogen werden gevergd.

De slingerberg was niet mis! Van de 12 beklimmingen was Schweitzer niet minder dan 8 keer als eerste op de Slingerberg, terwijl hij een keer tweede en in de voorlaatste en laatste klim 3e was. Prestatie, die verbazendwekkend mogen heeten!

In deze prachtig geslaagde wedstrijd liet ook de andere Maastrichternaar Seyenzich van zijn beste zijde zien door als derde te eindigen, nadat hij in de laatste meters zich nog tot het uiterse moest geven om in een vlijmscherpe sprint op die plaats beslag te kunnen leggen. Den geheele koers, die moeilijk en zwaar was, was Seijen in de eerste gelederen te vinden geweest en na Schweitzer en Demmenig toonde hij zich de beste klimmer te zijn.

DE EERSTE ACT

De eerste acte van het begeesteringwekkende spel gaf in tegenstelling

met de verwachtingen niet veel strijd te zien. Het peleton

bleef op het Bundensche circuit vrijwel een gesloten geheel. Wel lag het tempo zeer hoog, doch de cracks hielden het geval stevig in handen. Lambrichts, die bij de derde afdaling van de Voorveldweg een vrij ernstige val zou maken en daardoor vroegtijdig werd uitgeschakeld, Braspenningx, De Körver, ook een een de toekomstige pechvogels, Seyen en Schweitzer waakten teegen elke uitlooppoging van de zijde der snellen-van-den-weg. Wel demareerde De Körver zelf in het begin van den strijd, doch het bleef door de algemeene waakzaamheid resultaatloos. De Belgen Ward van Dijck, Giltay en Staeren waren te gering in aantal om de Nederlanders ongewenschte moeilijkheden in den weg te kunnen leggen.de andere 7 Belgen, die gecontracteerd waren, hadden geen toestemming verkregen om „over" te komen, nadat ze bij Veldwezel waren gearriveerd.

Het enige vermeldingswaardige, dat zich tusschen de enkele demarage- pogingen voordeed was het feit, dat Piet Gommans kettingdefect kreeg, hetgeen bij het hooge tempo beteekende, dat zijn kansen naar de haaien waren. Desondanks hield Gommans nog vrij lang vol.

DE TWEEDE ACTE.

Na een gesloten formatie dan stroomde het peleton de 3.5 km. lange weg naar het bijna 5 km. lange circuit te Geulle op, waar de Slingerberg en de moeilijke afdaling van den Voorveldweg is gelegen en waar de groote slag moest vallen. Het eerste verscheen op den top van den Slingerberg Braspenningx, gevolgd door Seijen, Bakker (Assndelft) en Demmenie, waarna Braspenningx zich naar het middelste gedeelte van het peleton liet afzakken, daar zijn kansen afwachtend en zich onnoodige moeite besparend, die zijn plannen in de war zouden kunnen sturen. Bij de tweede klim was de aankomst op den Slingerberg Demmenie, Seijen, Bakker en de Belg

van Dijck. Na de derde klim, waarbij Schweitzer zich op den voorgrond plaatst en als eerste arriveerde, gevolgd door Demmenie, De Groot en Seijen vielen de eerste slachtoffers. Lambrichts geraakte in de afdaling van den Voorveldberg in een valpartij, waarbij hij op harde wijze met den weg keunis maakte, die aan al zijn illusies een eind maakte. De Körver en Verschuren moesten als gevolg van pech den strijd staken. Intusschen ging de strijd in

de voorste gelederen onverminderd heftig voort. Schhweitzer weerde

zich kranig. Hij was steeds bij de eersten te vinden en bij de vierde bestij- ging van den Slingerberg was hij weer als no. 1 boven gevolgd door Seijen, Hofman en Giltay. Bij de 5e klim handhaafde Schweitzer zijn plaats aan het hoofd van een kleine groep, waarin Bakker, Demmenie en Motkę als tweede, derde en vierde volgden.

Nieuwe slachtoffers vielen intusschen weer te noteeren. Loos en de Keizer konden hun fiets onder den arm nemen en heen gaan.

Toen men aan de 6e bestijging toe was trok Schweitzer weer als eerste naar boven gevolgd door Demmenie, Seijen en ter afwisseling eens Dietvorst, die deze krachtsinspanning later duur zou betalen. Bij de 7e klim van den Slingerberg scheen het, dat de Belgen Giltay en van Dijck een poging wilden wagen om weg te komen, doch Schweitzer en Demmenie waren op hun qui vive, Zij waren het eerst boven en verhinderden de booze Belgische plannen. Bij de 8ste klim was van Dijck weer naar achteren verdwenen. Ook in deze

klim arriveerde Schweitzer weer als eerste op den Slingerberg, gevolgd door Giltay, Demmenie en Bakker.

Het veld was Intusschen aardig gedund, de Slingerberg had zijn werk grondig gedaan. Van de 31 renners die in Bunde waren gestart bleken o.a, nog in koers te zijn Schweitzer, Giltay, Demmenie, Buuron, Braspenningx, C. Bakker, Lakemans, Motke, Ward van Dijck, Seyen, Hofman, Dietvorst en Smits. Met een grooten achterstand volgde nog de Groot, die veel met pech te kampen had.

Niet minder dan 4 lekke banden en een gebroken as waren zijn onverdiende loon geweest en desondanks hield hij moedig vol. Verder waren er nog Palm en Chris Smit en Piet Gomman. niet tevergeten. Bij de 9e beklimming van den Slingerberg was weer Schweitzer het eerste op den top van de Slingerberg, daarmede zeker van de Bergpremie, hij werd gevolgd door Demmenie, Giltay, die zich wonderwel thuis gevoelde in de bergen en Braspenningx, die het oogenblik gekomen achtte zich met de zaak te gaan bemoeien, zonder nochtans zijn plannen bloot te geven. Ook na de 10e beklimming vond men Schweitzer weer vooraan en als eerste op den Slingerberg arriveeren, gevolgd door Giltay, Demmenie en Seijen. Braspenningx was de 5e man. Bij de 11e bestijging was het nu eens niet Schweitzer, doch Seyen, die zich het eerst op den Slingerberg liet zien, gevolgd door Schweitzer, Giltay en Braspenningx, die ernstig aan de verwezenlijking van zijn plannen begon te werken, nu de laatste klim voor de boeg was. Voor niemand en niets was Braspenningx meer te houden en Schweitzer noch Seijen konden hem verhinderen, dat hij in de laatste klim als eerste man op den Slingerberg arriveerde, om daarna in een duivelsch tempo den weg naar het Bundensche circuit te kiezen, waar een duizend- koppige menigte in groote spanning verkeerde over den komst van den

eersten renner.

DE LAATSTE ACTE.

Het was Braspenningx, die als eerste het Bundensche circuit opstormde, op korten afstand echter gevolgd door Schweitzer, die reed voor wat hij waard was om den Bras bij te komen, hetgeen in de tweede ronde gelukken zou. Inmiddels waren Seijen, Lakeman, Giltay, Hofman, Demmenie, De Best, Bakker en Motkč met een achterstand van 37 sec. op het circuit gearriveerd. Daarachter kwam Dietvorst nog. Braspenningx en Schweitzer, die gezelschap hadden gekregen van Smits en De Groot, die twee ronden achterstand

boekten, zouden vervolgens hun voorsprong op het peleton successievelijk

tot meer dan 1 minuut verhoogen. In de 10e ronde bedroeg beider voor- sprong zelfs 1 min. 32 sec, dat later eenige seconden zakte. In de 14e ronde verwekte de Belg Giltay groote opwinding door een achtervolging op het leidende tweetal in te zetten, doch hij moest spoedig zijn poging staken. In de 17e ronde scheen de strijd nog een bijzonder sensationeel verloop te krijgen toen de ketting van Braspenningx fiets kuren vertoonde en van het rad liep,

doch de Bras slaagde er tijdig in de onwillige ketting weer op zijn plaats te brengen en Schweitzer bij te stoomen. De laatste ronde naderde met Braspcnningx en Schweitzer nog steeds onbedreigd op kop. Degenen, die meenden, dat Braspenningx het op den sprint met Schweitzer zou laten aankomen, kwamen bedrogen uit. In de laatste ronde slaagde de grimmige Bras erin Schweitzer van zich af te schudden en als eerste over de finish te gaan, een orkaan van enthousiasme veroorzakend. Op 15 sec. volgde Schweitzer.

Voor een uitermate spannend slot zorgde nog het kleine peleton, waarin Seijen alles moest geven om zich van de derde plaats meester te kunnen maken.

Profs en Onafhankelijken: 1. John Braspenningx, Princenhage in 3 uur 27 min.; 2. Jan Schweitzer Maastricht op 15 sec.; 3. Huub Sijen, Maastricht op 56 sec, 4. Cor de Best, Haarlem; 5. Kees Bakker, Assendelft; 6. Charles Hofman, Roermond; 7. Henk Lakeman, Amsterdam; 8. Louis Motké, Sittard; 9. Cor Bakker, Zaandam; 10. Albert Giltay. Belg; 11. Dietvorst, Amsterdam op 2 ronden; 12. Chr. Smits, Rotterdam id.; 13. P. Smits, Tegelen, Id.; 14 C. de Groot, Adam id. en 15 J. Lust, Oostzaan op 4 ronden.

DE ENTRE ACTE

Intusschen dat de groote slag in den Slingerberg in vollen gang was hebben de amateurs en nieuwelingen om het clubkampioenschap.

Schaesberger Mulders en bij de nieuwelingen door den Maastrichter van

RBC De Bergklimmers gestreden, dat bij de amateurs door den

naar Huismans werd gewonnen. Mulders, die ditmaal eens van pech

verschoond bleef en zijn goeden vorm kon toonen, sleepte daarmede een mooie beker en een frame in de wacht. Gedurende den heelen wedstrijd had Mulders met Franken uit Vaals den toon aangegeven. Verschillende renners konden het straffe tempo niet bijhouden en zagen zich een achterstand bezorgd, die hun kansloos maakte. In den sprint slaagde Mulder, er tenslotte in Franken de baas te blijven.

Amateurs: 1. F. Mulders, Schaesberg In 54 min. 30 sec.; 2. Franken Vaals, 3. de Froog, Hoensbroek; 4. L. Pepels Elsloo; 5 W. Tosserrams, Venlo.

Nieuwelingen:  1. T. Huisman., Maastricht; 2. H. Stoffels, Geleen; 3. Laumen, Sittard;  4. Diederen, Spaubeek.

 

CLUBKAMPIOENSCHAP.(1942.09.20)

D.T.S. CLUBKAMPIOEN VAN NEDERLAND.

D.T.S., de Zaansche wielerclub, heroverde Zondag op fraaie wijze in den Haarlemmermeer het clubkampioenschap op den weg. waarop zij twee jaar geleden voor den eersten keer beslag legde. De zegevierende ploeg bestond uit de twee prominente onafhankelijken Jan Lust en B. Schellingerhout, den amateur kampioen van Nederland D. Mooy en den Beverwijker Arie Vooren. die achtereenvolgens negen ronden op zijn naam bracht. De manier, waarop de D.T.S.ers den titel veroverden, liet geen twijfel over de kracht van dit kwartet. De uitslag luidt als volgt:

1. DTS (Zaandam) tijd over 55 K.M. 1 uur. 16 min. 15.4 sec. 2. De Spartaan (Den Haag). I uur 17 min. 19 sec, met C. v. d. Star. W. G. Houtman. C. J. Mooiman, P. de Reijer, 3. De Kampioen (Haarlem) 1 uur 17 min. 46 sec. C. Bijster. C. Portergies. P. Peters en C. Boersma, 4. Excelsior (Amsterdam) 1 uur 17 min. 58 sec. 5. Rotterdamsche Leeuw (Rotterdam) 1 uur 18 min. 53.6 sec.

 

DEN BOSCH.VEEMARKT.(1942.04.20)

Het Bossche Veemarktcriterium

GROOTE BELANGSTELLING EN GOEDE PRESTATIES.

Onder zeer groote belangstelling is Zondag te 's Hertogenbosch het tweede Veemarktcriterium gehouden. De betonbaan om de groote veemarkthallen eigent zich voor een dergelijk wielerfestijn wel zeer bijzonder. In de morgenuren waren het de nieuwelingen, ongeveer 60 man sterk, die den strijd aanbonden, waaruit tenslotte Kleefstra als winnaar te voorschijn kwam, gevolgd door Pleury, beiden ult Amsterdam en de Bosschenaar H. Boer, als eenige Brabander onder de eerste tien. De zeer spannende eindstrijd werd eerst op de laatste 300 meter in sprint beslist, waar Kleefstra's grootere sprintcapaciteiten zegevierden. Een fraai succes voor deze eerst 16-Jarige renner. Zijn tijd was 46 minuten, 15 sec. over het parcours van 30 K.M. De amateurs, die om 12 uur startten voor een strijd over 100 ronden van totaal 80 K.M., leverden eveneens zeer vinnigen strijd. De groote kopgroep ging ook hier in de laatste ronde tot den sprint over en het was Lakeman (Amsterdam), die het zware werk had gedaan, die tenslotte toch nog door den beteren tacticus, G. Peeters, den Nederlandschen kampioen, werd geslagen. De Haarlemmer maakte een tijd van 1 uur 53 min. 40 sec. Derde werd T. Ooms uit Haarlem. Het parcours voor de profs en onafhankelijken was 125 K.M., zijnde 156 ronden. Reeds na 1 ronde blijkt Lambrichts een flinken voorsprong te hebben veroverd. Reeds direct valt het uitstekende rijden van Remkes op, die zich langzaam maar zeker aan den kop werkt, gevolgd door Boeyen, Bakker en van Swelm. In de 29e ronde zien we Gerrit Schulte, gevolgd door Pellenaars, tusschen het peleton door- schieten teneinde zich een betere plaats te veroveren. Na een zestigtal ronden heeft zich een solide kopgroep gevormd, waarin we Remkes, Evers, Motké, Lambrichts, Pepels en Boeyen vinden. Remkes en Boeyen liggen dan één ronde voor op de rest. Remkes neemt ongeveer in de helft van den wedstrijd zijn 2e ronde op het peleton. Ook na 100 ronden is de volgorde vrijwel ongewijzigd. Nadat verschillende uitlooppogingen waren doodgebloed is het plotseling Steenbakkers, die er vandoor gaat en met succes. Hij weet zijn achterstand, die-2 ronden bedroeg, tot 1 ronde te verkleinen. Even later doet een groep van ongeveer tien man eveneens een uitlooppoging, waarbij verschillende renners uit de kopgroep, hun achterstand op Remkes weten in te loopen. De strijd werd tenslotte in een verwoede sprint beslist, waarbij Pellenaars, de man uit Terheijden, de overwinning weet weg te sleepen, gevolgd door Lambrichts en Keizer. Ook Schulte en Steenbakkers wisten hierbij nog enkele plaatsen naar voren te komen. Pellenaars tijd van 2 uur, 57 minuten en 40 sec. De volledige uitslagen waren:

Nieuwelingen 30 K.M.: 1. C. Kleefstra- Amsterdam, tijd 46 m. 15 s.; 2. J. Fleury, Amsterdam; 3. H. Boer, den Bosch.

Amateurs 100 ronden 80 K.M.: 1. G. Peeters, Haarlem, 1 u. 53 m. 40 s.; 2. Lakeman, Amsterdam; 3. T. Ooms, Haarlem.

Profs en onafhankelijken 125 KM: 1. Kees Pellenaars, 2 u. 57 m. 40 s.; 2. Jan Lambrichts, Bunde; 3. Henny Keizer Amsterdam; 4. Cor Wijdenis, Ouderkerk; 5. Jan van Swčlm, Nijmegen; 6. Gerrie Loos, Amsterdam; 7. Piet Evers, Wormerveer; 8. Ben Remkes, Amsterdam; 9. Louis Motké, Amsterdam; 10. Jan Pepels, Stein; 11. Gerrit Schulte, den Bosch; 12. Toon Steenbakkers, St. Michielsgestel.

 

DEN BOSCH.VEEMARKT.(1942.08.30)

BRASPENNINX WON HET BOSSCHE VEEMARKTCRITERIUM. PELLENAERS WERD TWEEDE.

Onder zeer groote belangstelling is Zondag het tweede Bossche Veemarkt Criterium in dit seizoen verreden, dat na een veelbelovend begin al spoedig tot een vrij doodsche vertoonďng is geworden en min of meer als een nachtkaars is uitgegaan. Vrijwel alle kopstukken waren in deze race vertegen woordigd, en de aandacht ging vooral uit naar de verrichting en van Schulte, die in het vorige veemarktcriterium de Bosschenaren danig teleurstelde. Ook ditmaal is het weinig ander verloopen. Na in het begin van de 125 kn. lange race eenige malen voor spanning gezorgd te hebben, verdween Schulte na ongeveer 90 ronden, zonder aanwijsbare oorzaak uit de baan. Ook Steenbakkers en de Belg Ward Visser, alsmede verschillende andere prominenten gaven den strijd vrij spoedig op. Het publiek reageerde hierop zeer merkwaardig. Toen een toeschouwer een premie van f 7.50 uitloofde voor Leo Maas uit Geldrop, die reeds tot de oudere garde behoort, indien hij den wedstrijd uit zou rijden, begon het plotseling premies te regenen, met het gevolg, dat Maas, die als laatste de wedstrijd beëindigde, niet minder dan F 125.— in de wacht sleepte. De nieuwe kampioen op den weg, Braspenninx, reed een uitstekende course, evenals Pellenaers, Lakeman en Piet Evers, die de vier eerste plaatsen bezetten. Zij wisten reeds vrij spoedig een voorsprong van twee ronden op de hoofdgroep te verkrijgen en waren verder ongenaak- baar. Van de 75 gestarte renners bereikten er slechts 25 de finish. Bij de amateurs, die 80 km. reden, was eveneens weinig strijd. Vijf ronden voor het einde werd de sprint ingezet, die de beslissing bracht. De uitslagen luiden:

Profs: 1. John Braspenninx, 3 uur 3 min. 30 sec; 2. Kees Pellenaers; 3. Henk Lakeman; 4. Piet Evers; Op een ronde: 5. Joop Demmenie; 6. Wim de Ruyter; 7. Gerrie Loos; 8. Smits; 9. Jan Hofstede; 10. Bouk Schellingerhoudt.

Amateurs. 1. J. de Ruyter, Amsterdam 1 uur 39 min. 25 sect 2. A. van Vooren, Beverwijk; 3. G. van Straten, Beverwijk; 4. B. de Kort, Amsterdam; 5. H. Boskemper, Amsterdam.

 

DEN HAAG ( 1942.00.00 )

Amateurs: 1. Gerrit van Straten, 2. Cees Bijl, 3. Tonnie van de Dungen,

Nieuwelingen B: 1. Marc Schuiten 2. xxxxx 3. xxx

 

DEN HAAG.ZUIDERPARK.(1942.10.04)

Ook Zondag was Cor Bijster bij de ronde van het Zuiderpark in Den Haag weer eerste. In 2 uur 6 min. 37 sec. legde hij de 80 K.M, af, na op de laatste ronde een spannenden strijd geleverd te hebben met den Amsterdammer Middelink, die Zaterdag ook 2de was geworden. Bij de Nieuwelingen won d'Haene uit Haarlem in 47 min. 11 sec. de ronde van het Zuiderpark. De afstand bedroeg 30 K.M.

Amateurs: 8O km. 1. Cor Bijster, Haarlem, 2 uur 6 min. 57 sec., 2. J. Middelink, Amsterdam, 3. C. H. Bijl, den Haag, 4 J. C. Hulshof, den Bosch, 5 A. Voorn, Beverwijk, 6. G. van Straaten, Rootterdam, 7. B. de Kort, Amsterdam, 8. W. v. d. Vliet, Amsterdam, 9. Groep van 13 man. Nieuwelingen over 30 km: 1. B. Dhanen, Haarlem, in 47 min. 11 sec, 2. W. v. d. Plaat, Amsterdam, 3. J. Storm, Loosduinen, 4. W. Grift, Soest, 5 F. Persons, Schijndel en F. Homma, Amsterdam.

Nieuwelingen B: 1. W. Dhanes, 2. xxxxx 3. xxx

 

DEVENTER.(1942.06.14)

SCHULTE WINT TE DEVENTER.

In het Sportpark te Deventer werd Zondagmiddag een wielerwedstrijd gehouden over 100 k m., waaraan veertig renners deelnamen. Vrij spoedig na den start vormde zich een kopgroep, bestaande uit Schulte, Van Swelm en De Korver, die op de overige renners een voorsprong nam. Na een paar valpartijen moesten eenlge renners, onder wie Pellenaars den strijd opgeven.

Na de eerste 100 ronden was nog slechts ongeveer de helft van de deelnemers In den strijd. Zonder eenige spanning werd ronde na ronde afgedraaid

Beroepsrenners: 1. Gerrit Schulte, 2. Andre de Korver, 3. Cor Bakker, 4. Thijs van Oers, 5. Aad van Amsterdam, 6. John Braspennincx, 7. Jan Lambrichs, 8. Louis Motke, 9. Bouk Schellingerhoudt, 10. Cees Joossen,

Amateurs: 1. Gerrit Schulte, 2. Andre de Korver, 3. Cor Bakker,

 

DORDRECHT.(1942.08.08)

DE RONDE VAN DORDT GEWONNEN DOOR BRASPENNINX, DIE TWEE RONDEN VOOR HET EINDE WIST TE ONTSNAPPEN

De Zaterdagmiddag onder auspiciën van de Dordtsche Rennersclub „De

Mol" verreden „Ronde van Dordrecht" is geëindigd met een prachtige overwinning van John Braspenninx, die een tweetal ronden voor het einde aan net steeds voortjagende peloton wist te ontsnappen en alleen met een tijd van 2 uur 44 minuten over de eindstreep ging.

Snelle strijd

De tijd van Braspenninx bewijst wel, dat er zeer hard is gereden. Dat is ook niet te verwonderen, want het circuit in Krispijn, dat uitsluitend over spiegelgladde asphaltwegen leidt, leent zich bijzonder tot het maken van zeel

goede tijden, zoodat het gemiddelde van den winnaar — 40.2 km per uur!

— hoe prachtig het ook is, eigenlijk niet eens verbaasde.

Het behoeft ook geen betoog, dat de geaardheid van het wegdek ook van

groote beteekenis was voor het verloop van den wedstrijd. Dat dit aanvan- kelijk vrij eentonig zou zijn lag in de lijn derverwachting. Immers, iedere wielrenner van eer beetje beteekenis kan gerust 40—50 Km achtereen in behoorlijk tempo rijden zonder last te hebben van vermoeidheidverschijn- selen. Zoo was het ook Zaterdagmiddag. Gedurende de eerste helft van den wedstrijd bleven de renners dicht bij elkaar zitten en ontwikkelden een dusdanige snelheid, dat aan uitloopen met kans op succes vrijwel niet gedacht behoefde te worden. Er werden ronden van 2 min. 33 sec. gemaakt, de eerste 10 ronden gingen in een tijd van 25 m. 40 s., na een uur was er 42.730 km afgelegd, én over de helft van de course (55 km) deed men 1 uur 22 min. Deze cijfers demonstreeren afdoende, dat hoog tempo gereden werd,

een tempo, dat alleen door de sterksten volgehouden zou kunnen worden en dat dus zoo ongeveer halverwege den wedstrijd wel de noodige slachtoffers zou eischen. Die verwachtingen kwamen inderdaad uit en zoodra de zwakkere broeders gelost waren, kreeg de wedstrijd een ander — beter en spannender — aanzien. Gommans, v. d. Wal, Loos, Mathijsen, Saarloos en

Motké slaagden er halverwege den wedstrijd in weg te komen en gedurende

eenige ronden hun voorspong te behouden, maar Braspenninx, Lakeman

en Demmenie gingen er achter aan en slechts enkele ronden later lagen

alle renners weer bij elkaar.

Uitloopers

Gedurende eenigen tijd kwam er weinig verandering in, maar kregen we een uit 10 man bestaande kopgroep, waarin o.a. André de Korver, Chris Smits, Lakeman en Braspenninx zaten en die schenen inderdaad een goede kans te maken om zich definitief van de overigen af te scheiden. Verscheidene ronden hielden zij stand tegen een fel aanvallende groep van vijf, waarin Motké een voorname rol speelde. Lakeman moest loscen van den kop, maar de overigen gingen waardig verder, al konden zij niet verhinderen, dat zij na 50 ronden doer de tweede groep werden ingehaald, waardoor het leidende peloton uit 14 man bestond.

En daarachter joeg de rest, dapper aangevuurd door den ouden Thijs van

Oers, die bewees nog best mee te kunnen. Want dank zij hem en De Groot

lag na 52 ronden het geheele veld, dat nog uit 34 renners bestond weer bij elkaar. Opnieuw werden er uitlooppogingen ondernomen, nu eens door den een en dan door den ander, maar de renners bewaakten elkaar zoo fel, dat de beslissingin de eindspurt zou vallen. Maar daarvoor voelde Braspenninx blijkbaar toch niets, want twee ronden voor het einde kwam hij als eerste door en in de laatste ronde had hij zijn voorsprong zelfs zoo 'zeer vergroot, dat hem de overwinning redelijkerwijze niet meer kon ontgaan. Inderdaad won hij ook met fraaien voorsprong, maar om de volgende plaatsen was een druk gedrang. Tenslotte ,toch kon de jury den volgenden uitslag bekend maken:

Beroepsrenners: 1. John Braspennincx, Princenhage; 2. Cor de Best, Haarlem;  3. Teun Ooms, Haarlem; 4. Willem Reuter, Amsterdam; 5. Gerrie Loos, Amsterdam; 6. Rinus Segaar, Leiden; 7. Marinus Buuron, Bergen op Zoom; 8. Kees Bakker, Assendelft; 9. vande Beemt, Etten; 10. Arie Kuiper, Amsterdam;

 

EDAM.(1942.08.02)

HOEK WON DE RONDE VAN EDAM.

De Amsterdammer Hoek is een gevaarlijke tegenstander als het op de eindsprint aankomt. Dat hebben zij, die bij de amateurs op de laatste meters van de 6e ronde van Edam meestreden, moeten ervaren. Hoek won, echter met zoon klein verschil, dat slechts de kamprechter van de jury het kon opmerken. Bep de Kort werd tweede voor de Zaankanters J. Berkhout en A. Vooren. De verschillende uitslagen waren:

Amateurs 72.8 km. 10 ronden: 1. H. Hoek, Amsterdam 1 uur 47 m. 32 sec; 2. op handbreedte B. de Kort, Amsterdam; 3. J. Berkbout, Assendelft; 4. A. Vooren, Beverwijk: 5. J. Middelink, Amsterdam; 6. L. Savelkoul, den Bosch: 7. P. Ott, Amsterdam.

Nieuwelingen. 40 km: 1. W. Grift, Soestdijk 1 u. 5 min. 47 sec.; 2. F. Homma Amsterdam; 3. Westerheide. Amsterdam; 4. C. Rep, Zaandam; 5. K. Neef. Haarlem;  6. Groenewoud, Amsterdam; 7. J. v.. d. Heuvel, den Bosch; 8. Kleefstra, Amsterdam.

Veteranen:  1. Wijnberg, Amsterdam; 2. Krijgsman, den Haag. 3. Eindhoven, den Haag.

 

EEMNES ( 1942.00.00 )

Nieuwelingen B: 1. Jo Hulshof, 2. Bouk Schellingerhoudt, 3. Dirk Mooij,

 

EINDHOVEN.)1942.07.25 )

Beroepsrenners: 1. Kees Pellenaars, 2. Gerrit Schulte, 3. Henk Lakeman, 4. Antoon Steenbakkers, 5. Cor Wijdenes, 6. John Braspennincx, 7. Cees Joossen, 8. Arie Kuiper, 9. Henk de Hoog, 10. Henny Keijzer,

Amateurs: 1. Piet Ott, 2. Arie Vooren, 3. Jacq Pool,

 

ELSLOO.(1942.06.28)

Prachtig werk van Joosse. In de ronde van Elsloo.

Voor de ronde van Elsloo, welke Zondag werd gehouden, bestond zoowel van den kant van de renners als van het publiek zeer veel belangstelling. Bij de nieuwelingeť, die een afstand aflegden van 18 k.m. won Raedolf uit Nieuwenhoorn. Bij de amateurs (50 k.m.) legde de Bosschenaar R. Vos beslag op de overwinning. Bij de profs en onafhankelijken won in den eindsprint C. Joosse uit Made, die de afstand van 125 k.m. aflegde in 3 uur 11 min. 34 sec. 2 J. Loos, Amsterdam, 3 Seyen, Maastricht. 6 Hofman, Roermond. 8 Lambrichs, Bunde.

Beroepsrenners: 1. Cees Joossen, 2. Gerrie Loos, 3. Huub Sijen, 4. Bouk Schellingerhoudt, 5. Henny Keijzer, 6. Charles Hofman, 7. Arie Kuiper, 8. Jan Lambrichs, 9. Jef Meert, 10. Louis Dietvorst (B),

Amateurs: 1. Frans Vos, 2. Cor Snelders, 3. Jo Hulshof,

 

GOES.(1942.09.19)

Braspenninx en Van Amsterdam winnen het tweede wielercriterium

te Goes.

Het tweede wielercriterium te Göes, en in het bijzonder het tweede deel, dat Zaterdag verreden werd, is in alle opzichen een groot succes geworden. Er was veel publiek, er werden veel premies uitgeloofd en mede daardoor

werd er fel gekampt en was er spannende sport te zien. De renners werden

steeds aangespoord door de premies en zoo werd om elke ronde van de anderhalf uur koppelkoers fel gestreden.

Het was dan ook een stoutmoedige onderneming van het koppel Braspenninx-Van Amsterdam desondanks te trachten een ronde uit te loopen en het pleit voor hun kunnen, dat het gelukt is. Wel moest om elke meter voorsprong fel gestreden worden. Het duurde tientallen ronden eer men de achterblijvers te pakken had en vele tientallen ronden voor men weer aan den kop was. En van Amsterdam had hieraan een zeker evengroot

aandeel als de Nederlandsche wegkampioen.

De uitslag was als volgt: 1 Braspenninx en van Amsterdam met 12 p; 2 met een ronde achterstand Meerschaert en Van Mierlo 15 p; 3 Van der Zande en Buron 12 p. 4. Demmenie en Verschuren 8 p; op twee ronden 5 Franken en van Swelm 11 p; 6. Putteman en van den Bosch.

Zooals opgemerkt werden er veel premies uitgeloofd waarvan het koppel Braspenninx. Van Amsterdam het grootste deel meenam en Van de Zande en v, Swelm elk nog op een groot krentenbrood beslag legden.

Twee snelheidsritten over 2 ronden Hadden tot uitslag: 1 Braspenninx, 2 van Meerschaert en 1 van Amsterdam, 2 van Mierlo.

De uitslag van den puntenkoers was: 1 Demmenie 6 p gelijk met van der Zande 6 p; 3 van Swelm 6 p 4 Franken 1 p gelijk met Putteman l p; 6 Buron 0 p

Beroepsrenners: 1. John Braspennincx, 2. Wieske Meerschaert, 3. Jan van Swelm, 4. Paul van Hoeijlandt 5. Theo Desmedt, 6. Adolf van de Bossche, 7. C. Putteman, 8. Marinus Buuron, 9. Frans van de Zande, 10. Michel van Vlockhoven,

 

HAARLEM.NOORD.(1942.07.26)

DE BEST WINNAAR VAN DE RONDE VAN HAARLEM.

Op het bekende parcours in Haarlem-Noord werd onder zeer groote belangstelling Zondagmiddag de ronde van Haarlem verreden. De uitslagen waren:

Nieuwelingen: 1. W. Sirach, Den Bosch: 2. G. Voorting, Haarlem; 3. B. de Haene, Haarlem; 4. W. Grift, Soest; 5. M. Schuiten, Amsterdam; 6. C. Kleefstra, Amsterdam.

Amateurs: 1. M. van Boheemen, Amsterdam; 2. ir. Hoek, Amsterdam; 3. H. Boskemper, Amsterdam; 4. J. Hulshof, Den Bosch; 5. C. Bijl, Den Haag; 6. G. Rottschaefer, Amsterdam.

Professionals en onafhankelijken: 1. Cor de Best, Haarlem; 2. Gerard Peeters, Haarlem; 3. Cor Wijdenes, Ouderkerk a.d. Amstel; 4. Louis Motké, Amsterdam; 5. Juul de Visser, Den Haag; 6. John Braspennincx, Princenhage; 7. Toon Steenbakkers; 8. Piet verschuuren; 9. Charles Hofman; 10. Henk Anneese;

 

HEEMSTEDE.(1942.08.30)

A. v. VOOREN WON DE RONDE VAN HEEMSTEDE. OP HET LAATSTE OOGENBLIK ONTGING PEPELS DE OVERWINNING.

Voor de tweede maal hield De Jonge Kampioen uit Haarlem een Ronde van Heemstede voor Nieuwelingen en Amateurs, waaraan door verschillende rijderd van naam werd deelgenomen. Bij de nieuwelingen verschenen 54 deelnemers aan den start en 34 ervan reden hun ronden uit. De overigen moesten door bandenpech of te ver achter raken den strijd opgeven. De 34 bleven tot het einde toe bijeen en pas in de laatste ronden wist Fr. Homma uit te loopen en in een goeden sprint het eerst de finish te passeeren. Hij reed den afstand in den tijd van 46 min. 50 sec, direct gevolgd door 2. W. Grift, Soest; 3. N. Schuiten, Amsterdam; 4. K. Neeft, Haarlem; 5. C. Beining, ’s-Gravenhage;

Hierna startten de amateurs. Hoewel verschillende ingeschrevenen niet opkwamen vertrok er toch nog een veld van 43 rijders. Ook hier veel uitvallers, veelal door lekke banden. Cor Bijster uit Haarlem, die een ernstige concurrent was voor de eerste plaats moest ook na circa 28 ronden opgeven. Alle uitlooppogingen o.a. van A. v. Vooren, J. Middelink werden bijtijds bedwongen, tot in de voorlaatste ronde L. Pepels er een geweldige sprint inzette, en een kleine 100 meter voorsprong verwierf op de overigen, met A. v. Vooren uit Beverwijk het dichtst achter zich. Maar dan zette van Vooren er een geweldige spurt in. Hij toonde een goeden achtervolger te zijn en haalde op de helft van de laatste ronde Pepels in. Met een laatste krachtsinspanning passeerde de Beverwijker het eerst de finish op 5 M. gevolgd door L. Pepels en op enkele meters tenslotte het aaneengesloten veld van rijders. Hier was de uitslag als volgt, 35 ronden, totaal 77 km.:

Amateurs: 1. A. v. Vooren, Beverwijk, tijd 1 uur 51 min. 59 sec; 2. L. Pepels, Elsloo (L.); 3. ]. Hulshoff. den Bosch; 4. A. Kuilman, Beverwijk. 5. J. Middelink, Amsterdam.;

Nieuwelingen B: 1. F. Homma, 2. xxxxx 3. xxx

 

HEERLEN.DUIVELSRIT.(1942.07.05)

De Derde Duivelsrit was een Duivelsche rit

Pellenaers en Schulte beheerschten den wedstrijd, waarin zich Lust onderscheide

Interressante amateursren met den jeugdigen Halders uit Vaals als uitblinker

Met eere heeft de derde Duivelsrit, die gisteren te Heerlen werd verreden, dien naam gedragen. Het was zoo heet als op een mooie dag in de hel en als de duivels fungeerden de bont-geshirte renners, die in de moordende hitte hun zwaren arbeid verrichten. De tienduizenden die Heerlen-waarts waren getogen om getuige te zijn van dit sportevenement zochten overal de schaduw op, ze zaten verscholen in de hoogopschietende heg langs de Voskuilenweg en onder het lommerrijke bladerdak van de Molenberglaan.

Daar en op de ruime tribune bij de start, alsmede op de verschillende

bochten zaten de meeste menschen en ze puften en genoten van de mooie" sport, die geboden werd. Want het was wel een interessante middag, vol spanning en aardige momenten.

Natuurlijk ging de grootste belangstelling uit naar de wedstrijd voor de profs en onafhankelijken, de groote cracks en sterren aan het rijwielfirmament. Het was daarom zoo jammer dat de Belgen niet waren verschenen, ofschoon ze allen contractueel waren verplicht te verschijnen. Volgens hun zeggen waren ze door grensmoeilijkheden verhinderd en er is geen reden om aan te nemen dat dit niet het geval ia zijn geweest. De eenige Belg, R. Evens uit

Neeroeteren, die meereed, kon het net bolwerken en viel af en met

hem verloor de wedstrijd wel zijn internationaal karakter. Intusschen

vernamen wr dat zijn collega's gisteren in Visé waren gestart in plaats van in Heerlen.

Het Comité kon daar echter weinig aan doen en het publiek moest zich tevreden stellen met een Nederlandsche bezetting van uitnemende krachten, die wel erg op elkaar waren afgestemd.

In de hitte ploeterden ze om den eindzege, die de bruidegom van den dag — Pellenaers zal binnen zeer korten tijd trouwen met Jaantje de Wit uit Raamsdonksveer — In de wacht sleepte. Als deze overwinning een voorproefje is van het geluk in zijn nieuwen levensstaat, dan kunnen we hem van harte feliciteeren.

Over het verloop van den Wedstrijd teekenden wij nog het volgende

Aan.

DE DUIVELS IN ACTIE.

Wat bij de profs en onafhankelijken, die om 4.12 uur starten, al dadelijk opvalt, is het veel snellere tempo, waarmee de duivelsren wordt ingezet. De routine en de grootere geoefendheid speelt hier een belangrijke rol, terwijl het overvloedig aantal premies de strijdlust nog aanzienlijk aanwakkert.

Het zijn vooral Gommers (Meerssen) en de Körver (Rotterdam), die den toon aangeven en die een respectabel aantalpremies vergaren.

Zoo gaat het, verder, afwisselend passeert het bonte lint van renners de tribune. Veel bijzonders gebeurt er echter niet in het eerste uur van den wedstrijd, waarin 14 ronden (d.i. 37.8 km.) zijn afgelegd. Men spaart kennelijk nog zijn krachten. In de 16de ronde begint er eenige teekening in het veld te komen. Een paar renners zijn ertusschen uit gegaan en werden gevolgd door Schulte, die als een razende de tribune passeert, de wegloopers achterna.

Maar het blijkt niet serieus, want in de volgende ronde is het veld uitelkaar getrokken in drie of vier lang uitgedijde groepen, een zeer onoverzichtelijk geheel met wisselende kopnummers. Dat duurt zoo tot de 18de ronde, dan zitten de groote cracks v. Nek, de Körver, Demmenie, Lust, de Hoog, Schulte, Seyen, Pellenaers, Bakker en nog twee mindere goden, aan de kop op ongeveer 45 sec. gevolgd door de bonte massa. Dan schiet Pellenaers, gelokt

door een klassementssprint van een respectabel geldsbedrag, er tusschen uit en passeert alleen onder daverende toejuichingen van het publiek. Vlak daarachter volgt de rest. Dat houdt hij vol één, twee ronden, maar dan springt als een duiveltje-uit-het-doosje Gerrit Schulte te voorschijn in gezelschap van Seyen, die op enkele meters voor het peleton in snelle vaart voorbij achieten. Schutte houdt vol, taal én soepel rijdt hij voor de anderen uit als een triomfator zeker van zijn kunnen. Bij het ingaan van de 23ste ronde ligt de kranige renner aan de kop en voor de tribune passeert hij met bravour de staart van het ver uiteengetrokken peleton. Intusschen zijn

er ook nog anderen, die zich onderscheiden, zooals de senior der renners, de oude knaap van Oers, die over een prachtige sprint beschikt en die telkens opnieuw het veld uit elkaar rukte; Cor de Groot, die met vuur de rennersbende aanvoert achter de fantastische rijder Schulte aan. Piet van Nek, die kranig, zijn plicht doet, maar die halverwege den wedstrijd met een lekke band ten onder ging.

Pellenaers laat Schulte echter niet straffeloos er tusschen uit gaan. Hij trekt de kleine kopgroep aan, waarin Schulte weer wordt opgenomen, maakt zich in de 36ste ronde los en gaat er met Cor de Groot van door. Tien seconden voor Demmenie, de Hoog, Bakker, Lust (die op dat oogenblik de meeste punten voor de Bergpremie noteert), Schulte en de Maastrichtenaar Seyen, komen ze weer langs de tribune. Maar dit duurt slechts één ronde en dan

zijn alle acht de renners weer tot een groepje samen geklonken.

Merkwaardig is, dat het tempo vrij constant blijft, in twee uren worden 28 ronden, d.i 75,6 km. afgelegd, hetgeen overeenkomt met een uursnelheid van 37,8 km.

Na de eerste dertig ronden treedt een inzinking in, deels ook veroorzaakt

door de onoverzichtelijkheid van het veld, dat heelemaal door elkaar ligt. Lost ligt in de kopgroep, sleept een serie premies in de wacht en blijft enkele rondes voor, maar overigens gebeurt er niets sensationeels, of het moest zijn dat we Lambrichts en Schweitzer missen. Als het een saaie beweging dreigt te worden, zorgen Schulte, Lust en de Hoog voor een opflikkering van den

strijd. Ze passeeren tien seconden voor een kopgroep van een achttal renners. En als er nog 9 ronden te rijden zijn, liggen ze weer broederlijk bij elkaar, scherp oplettend of er soms eentje tusschenuit wil trekken. Eindelijk, na lang wachten, gebeurt het in de 39ste ronde, als Pellenaers met een snelle sprint er tusschen uit schiet, gevolgd door een groep van 6 collega's, die op 17 seconden volgen. Veel, heel veel later (ruim 3.5 minuut) komt pas het

eigenlijke peleton. De eindstrijd, die aan deze wedstrijd zoon bijzondere

bekoring geeft, breekt dan met felle verbittering los. In de volgende ronde heeft de Pel de voorsprong tot 35 sec. opgevoerd.

Er resten dan nog vier ronden. Pellenaers houdt vol — in gezelschap van enkele achterblijvers — en vergroot z’n voorsprong tot 55 sec. Dat laat Schulte echter niet op zich zitten. Hij verlaat de groep en passeert als er nog drie ronden te rijden zijn 42 sec. na Pellenaers. De spanning wordt merkbaar aan het gejuich van het publiek, dat vol verwachting de volgende doorgang van de renners tegemoet ziet. Maar veel verandering is er nog niet gekomen.

Schulte zakt zelfs terug tot 1 minuut 5 sec. en zoo wint Pellenaers met glans en glorie de derde Duivelsrit. De uitslag luidt als volgt:

Profs en Onafhankelijken: 1. Kees Pellenaers (Terheyden) 3 u. 14 min. 18 sec.; 2. Gerrit Schulte (den Bosch) op 1 min. 12 sec. 3. Kees Bakker (Assendelft) op 2 min. 4 sec.; 4. Joop Demmenie (Rotterdam) z.t.; 5. Jan Lust (Oostzaan) 6 Cor de Groot (Amsterdam); 7. Huub Sijen (Maastricht); 8. Henk de Hoog; 9. Matthijs Verveer; 10. Henry Maas (Geldrpp) op één ronde; 11. Cor Wijdenes; 12. Charles Hofman; 13. Stet; 14. P. Gommans (Reuver) 15. Hopstaken. De rest op twee ronden.

De Bergpremies werden gewonnen door 1. Lust 102 pnt; 2. Pellenaers 59 pnt.; 3. Schulte 48 pnt.;  4. de Hoog 38 pnt.

DE STRIJD DER AMATEURS.

Aan dezen wedstrijd ging de ren der amateurs en nieuwelingen

vooraf.

De eerste rondjes van de amateurs zijn rustig en verloopen zonder incidenten, Pas in de 11e ronde komt er eenige teekening in den strijd. Drie renners hebben een uitlooppoging gedaan, weliswaar een zwakke, maar als ze de tribune passeeren, liggen ze een honderd meter voor het peleton, dat er een schepje oplegt om de knapen in te halen. Dit gebeurt ook in de loop van de rondes die daarop volgen. Bij de uitlooppogingen onderscheidt zich vooral

de Bosschenaar A. van Os, die gedurende een heele periode in de kopgroep blijft met zijn stadgenoot T. van Dungen en A. v. Bokhoven uit Vlijmen. Het peleton jaagt er achter aan, drie. Vier rondes lang. In een vrij hoog tempo, maar de afstand groeit tot ze bij het ingaan der 16e ronde ongeveer 17 sec. bedraagt. Ook in de volgende ronden blijven ze voor,  zwoegend en zweetend, totdat in de 19e ronde de Vaalsenaar Halders onder groot gejuich van het publiek er tusschen uit trekt, niet alleen de uitloopers inhaalt, maar zelfs als eerste de Bergpremie wist te halen. Deze prestatie is daarom zoo bewonde- renswaardig, omdat Haders in een der eerste rondes een achterstand had van 15 sec, omdat hij van wiel had moeten verwisselen. Bij het ingaan der 20ste ronde begint de hel van de Duivelsrit pas goed los te breken. Het tempo wordt bij een uit elkaar gereten veld, waarin de vier hierboven genoemde renners aan de kop blijven, aardig opgedreven. Dit heeft tot resultaat dat er zich bij de kopgroep nog voegen D. Mooij (Assendelft). P. Ott,

(Amsterdam) en onze Limburgsche renner L. Pepels uit Elsloo. Tusschen

al deze bedrijven is A. van Bokhoven echter afgezakt. Hij zit midden voor het groote peleton, dat ongeveer 20 sec. achter de kopgroep aanjaagt. De afstand tusschen de kopgroep en de rest wordt nog steeds grooter; als er nog twee ronden te rijden zijn liggen de primeurs zelfs een minuut voor. Bij het ingaan van de laatste ronde liggen onze zes vrienden de Vaalsenaar Halders, die zich in dezen rit bijzonder heeft onderscheiden, Ott (Amsterdam), Pepels (EIsloo), v. d. Dungen (den Bosch), D. Mooij Assendelft) en van Os (den Boscb) nog steeds op kop. Op 55 sec. zwoegt eenzaam en verbeten van Bokhoven en op 1 min. 10 sec volgt de groote massa der renners. In die volgorde komt ook het einde.

Amateurs: 1. P. Ott (Amsterdam) 1 nur 55 min.; 2. T. v. d. Dungen (den

Bosch z. t.; 3. Dirk Mooij (Assendelft) z. t.; 4. J. Halders (Vaals) z.t.; 5. L. Pepels (EIsloo) z.t.; 6. A. van Os (den Bosch) z.t.; 7. van Bokhoven (Vlijmen) 1 min. 10 sec; 8. J. Ruiter (Amsterdam) z.t.; 9. J. Berkhout (Assendelft) z.t; 10. C. Boersma (Haarlem) z.t; 11. P. v. Mechelen (s-Gravenhage) z.t;12. C. Snelders (Breda) z. t.

De uitslag van de Bergpremie was als volgt: 1. Halders (Vaals) 58 pnt.;  2. v. Os 56 pnt.; 3. v. Bokhoven 40 pnt; 4. v. d. Dungen 38 pnt.

DE REN DER NIEUWELINGEN.

Als men met de verzengende hitte rekening houdt, dan hebben de nieuwelingen die de 10 zware ronden van het parcours (27 km.) in een tijd van 46 minuten aflegden, een behoorlijk tempo gehouden, dat neerkwam op iets meer dan 35 km/uur. Het was een zeer gelijkmatige wedstrijd met vele uitlooppogingen, die echter geen succes hadden. In de 4de ronde maakten zich drie renners los, de Limburgers Huismans (Maastricht) en Stoffels (Geleen en de Haarlemmer Neeft. Zij verdedigden taai hun voorsprong die ze tot het bittere einde wisten te behouden. Toen lagen ze 50 sec. voor bij den volgenden eind-uitslag, die als volgt luidde:

Nieuwelingen: 1. K. Neeft (Haarlem) 46 min.;  2. A. Huismans (Maastricht) z.t.; 3. H. Stoffels (Geleen) z.t.; 4. H. Boer (‘s-Hertogenbosch) 46 min. 50 sec; 5. H. Beenen (Geleen); 6. Th. v. d. Heuvel ('s-Hertotogenbosch); 7 A. H. Reinders (Tegelen); 8. H. Tichelaar (Haarlem); 9. A. Gense (Maastricht); 10. J.Laumen (Sittard).

 

HILVERSUM.(1942.07.12)

SCHULTE VOOR PELLENAARS.

De door de Goolsche wielerclub „De Adelaar" hier georganiseerde wegwedstrijden stonden kwalitatief op een bij-zonder goed peil. De 120 km voor professionals en onafhankelijken leverde een veld met uitstekende renners, die elkander op het uiterst snelle circa 1000.m lange parcours een heftigen strijd boden. G. Schulte was hier de man, die zijn superioriteit duidelijk toonde en met één ronde voorsprong een overwinning behaalde, waaraan in feite niemand tijdens de race getwijfeld had. Wel is waar hadden Van Oers, Wijdenes, De Best en ook Pellenaars menigen aanval op zijn leidende positie gedaan, doch Schulte sloeg al deze aanvallen gedecideerd af en zijn eindspurt bewees maar al te duidelijk, dat de Bossche- naar het veld vol komen beheerschte.

Pellenaars kwam door een fieteverwisseling eenigs-zins op dan achtergrond, doch ook hij was vandaag ontegenzeggelijk de mindere van Schulte

Nieuwelingen, 30 km: 1. G. Voorting, Haarlem, 50 m. 19,8 sec., 2. W. Grift. Soestdijk. 3. N. Toolen, Amsterdam, 4. J. Westerhelen, Amsterdam, 5 L. de Booy, Adam.

Amateurs. 60 km: 1. A. Vooren, Beverwijk 1 u. 37 m. 2-9,2 sec, 2. B. Savelkouls. Den Bosch, 3. L. Ekkes, Heiloo. 4. P. Peters, Haarlem. 5. Van Metelen. Den Haag;

Prof en onafhankelijken: 120 km: 1. Gerrit Schulte, Den Bosch, 3 u. 10 m. 18,08 sec, op 1 ronde.2. Thijs Van Oers, Langeweg, 3. Cor Wijdenes. Ouder-kerk a/d Amstel; op 2 rondes: 4. Cor de Best, Haarlem, 5. Piet Verschuuren, Rotterdam. 6. Piet van Nek, Nieuwendam, 7. Toon Steenbakkers, Den Bosch, op 3 ronden: 8. Joop Demmenie, Rotterdam, 9. Kees Pellenaars, Ter Heide, 10. Klaas Ternede, Amsterdam.

 

HOENSBROEK.(1942.06.07)

Cees Bakker wint te Hoensbroek Chris Smits tweede

De ronde van Hoensbroek is ditmaal niet zo'n succes geworden als verleden jaar. Het is in plaats van een wielerfestijn een wielerheksenketel geweest, hetgeen te wijten is aan het onsportieve optreden van enige renners. De kroon spande hier wel de renner Pepels uit Stein, die zevenmaal door een zijstraat reed en zodoor een gedeelte afsneed. Toen de Jury hem uit de strijd nam, bleef hij rustig doorrijden. Driemaal werd hij gewaarschuwd, waarbij hem de laatste maal een boete van • ƒ 15.— werd opgelegd, wanneer hij niet onmiddellijk stopte. Zelfs dit hielp niet. Men heeft hem toen door middel van de motorbrigade van de marechaussée laten verwijderen. Ook Cor de Groot, Cor Bakker, Remkes en Büuron sneden een gedeelte van het traject af. In de 21ste ronde had Cees Bakker uit Assendelft zich met Van Swelm naar de kop weten te werken. Rondenlang behielden zij die. In de klassementsprint over vijf ronden bezette Van Swelm de eerste plaats, Bakker de tweede en Hopstaken de derde. Langzaam wisten zij na deze sprintserie hun voorsprong uit te breiden en deze bedroeg spoedig 30 sec. Achter hen Jaagden Seyen, de Belg Staeren. Loos en Smits. Van Swelm viel later terug en werd in de eindstand elfde geklasseerd. Bakker ging vanaf de 36ste ronde verder in gezelschap van Schweitzer en Lakeman, die respectievelijk één en twee ronden achterstand hadden. Vele renners vielen uit wegens pech. o.a. Motké en Van Nek. Lakeman was door pech in de eerste ronde achter- geraakt. Ook Reuter kreeg pech. Daardoor kreeg hij zo'n grote achterstand, dat hij de strijd tenslotte staakte. De 120 km. werd gereden in 3 uur 50 min. 55 sec. De uitslag was:

Beroepsrenners: 1. Kees Bakker, Assendelft; 2. Chris Smits, Rotterdam; 3. Jan Staeren, Belgie; 4. Gerrie Loos, Amsterdam;  5. Huub Sijen, Maastricht; 6. Jan Lust, Oostzaan; 7. Rinus Segaar, Leiden; 8. Louis Dietvorst, Beek; 9. Theo Hopstaken, Roosendaal; 10. Jan Stet, IJmuiden; 11. Charles Hofman, Roermond; 12 van Swelm, Nijmegen; 13. Henk de Hoog, Amsterdam; 14. Schweitzer, Maastricht; 15. Gommans, Reuver; 16. Luyendijk, Nieuwen- hoorn; 17. Dumoulin, Tilburg; 18. Dolle, Amsterdam; 19. Henk Lakeman, Amsterdam; 20. Damen, Breda;

DE AMATEURS

Bij de amateurs speelden de beneden-Moerdijkers weer de voornaamste rol. Van onze Limburgers traden Mulders, Pepels en Halders het meest op den voorgrond. Toch wisten zij het hooge tempo van de uitlopers, Middelink,

Boersma, van Os en v. d. Dungen, niet te houden. Met 5 sec. voorsprong werd Middelink winnaar. Deze knaap reed een uitstekende race en belooft nog wel iets voor de toekomst.

Amateurs: 1. Joop Middelink, Amsterdam; 2. Coen Boersma, Haarlem; 3. Tonnie van de Dungen, Den Bosch; 4. van Os, Den Bosch; 5. Mooij Assendelft; 6. Vooren, Beverwijk; 7. Hulshof, Den Bosch; 8. Mulders, Schaesberg; 9. Pepels Elsloo; 10. Halders, Vaals; 11. Vos, Den Bosch; 12. Houben, Nijmegen; 13. Schenkelaars, Eindhoven; 14. Howard Wing, Rotterdam; 15. de Vries, Rotterdam;

Nieuwelingen: 1. Sirach, Den Bosch; 2. Van Zalingen, Bussum; 3. Roedolf, Nieuwenhorn; 4. Neefs Schijnde; 5. Westerlaken, Amsterdam; 6. Ravesteijn, Amsterdam; 7. Ruiter, Amsterdam; 8. Oosterbaan; 9. Persons, Schijndel;

 

KAMPIOENSCHAP VAN NEDERLAND.(1942.08.09)

MOOY NED. KAMPIOEN DER AMATEURS.

Bij de kampioenschappen op den weg.

Chaam stond Zondagmiddag weder in het teeken der wielersport. Alles werkte mee om dit feest jn alle opzichten te doen slagen. Op het bekende parcours over 11 K.M., beter bekend onder den naam „de acht van Chaam", werd het kampioenschap op den weg voor amateurs en veteranen 1942 verreden, met als voorwedstrijd een course voor nieuwelingen. Om half twee startten 70 nieuwelingen voor een wedstrijd van 30 K.M. De renners bleven als een klit bij elkaar, doch tenslotte won Sirach uit den Bosch, die weer tactisch zijn kans had zitten afwachten, gemakkelijk in den sprint en legde daarmede beslag op zijn elfde overwinning in dit seizoen. De uitslag der nieuwelingen is¨1. Sirach, den Bosch, in 49 min. 31 2/5 sec.; 2. Homma; 3. Veen, den Haag; 4. Neeft, Haarlem; 5. van der Heuve  den Bosch.

Niet minder dan 139 amateurs verschenen om drie uur aan den

start om elkaar den kampioenstitel te betwisten. Mooy uit Assendelft is daarbij verdiend en in grootschen stijl rijdend, kampioen geworden. De laatste 40 K.M. van den wedstrijd heeft hij geheel alleen gereden en daarbij regelmatig zijn voorsprong vergroot tot deze, toen hij de eindstreep passeerde, twee minuten bedroeg.

De wedstrijd begon in een zeer hoog tempo, zoodat reeds na 30 K.M. nog slechts de kleinste helft der renners overbleef.

Regelmatig werden uitlooppogingen ondernomen, waarbij wij goed werk zagen van Van Bohemen, van Bokhoven, Savelkouls, Oomen, Jurgens, Deuzďg, van den Dunge, Ruiter en Prins. Het waren pogingen, die onvo- doende werden gesteund en toen het peleton ongeveer in ruste was, nam Mooy de kans waar. Het peleton zag het gevaar niet en liet hem gaan, Hij reed zoo snel, dat hij in 6 K.M. 15 sec. wist uit te loopen. Bij het ingaan van de laatste ronde kwam Mooy met 1 min. 20 sec. voorsprong voorbij de

jurytent. De uitslag der amateurs luidt als volgt!

Amateurs: 1. Mooy, 84 K.M. In 2 uur, 17 min. 48 sec; Na twee minuten volgden 2. van Bohemen, Amsterdam; 3. Ott, Amsterdam; 4. Boskempers, Amsterdam; 5. van den Dunge, Den Bosch; 6. Savelkouls, den Bosch en 7. Kuilman, Beverwijk.

De veteranen startten twee minuten na de amateurs voor een wedstrijd van 30 K.M. Van de 17 renners trok Veken uit Zaamslag direct alleen weg. De Amsterdammers Schoor en Vermeulen en de Hagenaar van Eindhoven joegen achter hem aan en verkleinden regelmatig zijn voorsprong. Tegen het einde hadden zij Veken te pakken en in een langen sprint won van Eindhoven en werd kampioen der veteranen. Verder reed Braspenninx een goeden wedstrijd, doch door pech aan zijn fiets kreeg hij een grooten achterstand. De uitslag der veteranen luidt: 1. van Eindhoven, den Haag, in 1 uur, 11 min. 37 1/5 sec.; 2. Veken, Zaamslag; 3. Vermeulen, Amster- dam; 4. Schoor, Amsterdam.

 

KAMPIOENSCHAP VAN NEDERLAND.(1942.08.23)

TWEE EN VIJFTIG UITVALLERS!

Braspenninx jr. wegkampioen 1942

Caubergparcours zwaar

Twintig Caubergen moesten er vanmiddag bestormd worden, voor beslist was, wie zich dit jaar profkampioen op de weg zou mogen noemen, dat wil dus zeggen dat die beslissing pas in de laatste ronden viel. Johnny Braspenninx Jr, uit Princenhage is het gelukt weer in hét bezit van de titel te komen, die hij in 1936 eveneens op de Cauberg voor de eerste maal veroverd had, nadat hij een jaar tevoren te Hogerheide in het bezit van de kampioens- titel der onafhankelijken was gekomen. Hij heeft een prachtige wedstrijd gereden met bewonderenswaardige volharding in het klimmen en met durf in de afdaling. Braspenninx heeft in deze wedstrijd getoond nog altijd een renner van klasse te zijn, in staat om grote mensen als Schulte en Pellenaars te weerstaan. Tegelijk met hem moet Kees Bakker uit Assendelft genoemd worden. Met slechts 36 seconden achterstand werd de jeugdige Zaankanter tweede. Pech in de laatste ronde was daaraan niet vreemd. Sijen en

Demménie, die vele ronden lang met Braspenninx en Bakker de kop hadden gevormd en dus mede een zeer voorname rol in dit Caubergschouwspel hadden gespeeld, kregen in de zestiende ronde pech, waarna zij op de derde en vierde plaats eindigden. Eerste bij de onafhankelijken werd Cor de Best uit Haarlem, met bijna vijf minuten achterstand op den eersten prof.

De Best wint bij Onafhankelijken

Het ls vanmiddag weer eens over- duidelijk gebleken, welke enorme eisen aan wilskracht en uithoudingsvermogen de Cauberg aan de renners stelt. Men moet er niet licht over denken: twintig maal de Cauberg te moeten bestormen. Men moet werkelijk een tourist van superklasse zijn om eenmaal de top te kunnen halen zonder van zijn fiets te stappen. Het is dan ook niet te verwonderen, dat van de 67 renners, die vanmiddag van het Walramplein te Valkenburg vertrokken, er maar vijftien binnen kwamen iets minder dan 75 pct. heeft de strijd dus moeten opgeven, een bijzonder hoog percentage, dat de moeilijkheden aan de Cauberg verbonden wel zeer duidelijk illustreert.

Men weet het, herhaaldelijk is reeds de vraag gesteld waarom een wedstrijd om het kampioenschap van Nederland, dat toch voornamelijk uit een vlak land en vlakke wegen bestaat, juist gereden moet worden op een traject, waarin twintig maal de abnormaal zware Cauberg ligt.

Het antwoord was, dat renners, die in het buitenland met succes aan

wedstrijden willen deelnemen, moeten kunnen klimmen. Daar zit stellig een

grond van waarheid in, maar toch zouden wij een volgend jaar liever

eens een ander traject zien. Wanneer het Cauberg-parcours enigszins

verlegt en bijvoorbeeld begint met de beklimming van de Daelhemerberg, die zoals men weet in het parcours van vandaag tot de afdaling behoorde,

dan was misschien mogelijk de Cauberg geheel te laten liggen. Wij weten, dat de sportcommissie er ook iets voor voelt. Terug naar Zandvoort zouden wij vanzelfsprekend evenmin willen, doch twintigmaal de Cauberg is het andere uiterste.

Ondergeschikte rol van Pellenaars

Het is wel bijzonder opvallend geweest, dat de grote kopstukken Schulte, Pellenaars, Lambrichts, Van Nek, De Korver, Dominicus, om er maar een paar te noemen, de wedstrijd niet hebben kunnen of willen uitrijden. De rol van Pellenaars, die toch als eerste op onze lijst van profs geklasseerd staat, en die dit seizoen de meeste overwinningen behaalde, is wel zeer bescheiden geweest. Reeds op de helft, toen hij zag dat hij geen kans meer had, stapte hij af. Schulte heeft het langer volgehouden. Vele ronden lang heeft hij ongelooflijk zwaar werk gedaan, door geheel alleen uit het peleton, dat toen reeds een achterstand van een minuut had, de sprong naar de weglopers te wagen. Toen hij die achterstand tot 35 seconden had teruggebracht, kwam hij te vallen en was ook hij uit de strijd.

Het stond tevoren reeds vast, dat een aantal jongere renners in deze wedstrijd zouden trachten de suprematie van Schulte en Pellenaars te breken. Dit zou natuurlijk alleen kunnen, wanneer men elkaar zou

kunnen vinden en steunen. André de Korver en Kees Bakker vonden

elkaar het eerst. Het was vooral eerstgenoemde, die in het klimmen

weer bijzonder veel indruk maakte en, zoals gewoonlijk, in de eerste

ronden voortreffelijk werk dééd. Peters, Joossen, Van Gerven, Braspennincx Lambrichts en Lust kwamen mee en bij de derde klimming van de Cauberg aan de kop van het peleton. Spoedig veranderde het aspect echter weer. Verschuuren uit Rotterdam en Van Oers de leiding over, maar boven op de berg kreeg de Brabander pech en moest opgeven.

De strijd ontbrandt

Volkomen bij verrassing ontbrandde de strijd in de vierde afdaling plotseling in zijn volle hevigheid. In razende vaart joegen de renners van de Daelhemerberg omlaag en hier begon de grote slag, die beslissend voor de verdere strijd zou worden. Hoe snel het ging werd wel bewezen door het feit, dat deze ronde de snelste van alle zou worden.

In tien minuten en 10 seconden werden de 6,2 kilometer afgelegd.

Verschuren, Braspenninx, Steenbakkers, Cor en Kees Bakker, Demmenie

en Sijen hadden nu een kopgroep gevormd, die een 30 a 40 meter voorsprong op het peloton kon nemen. De grote mannen zagen het gevaar niet bijtijds en toen een ronde later de ernst werd ingezien, was het te laat. Wel deden Heerland en Schweitzer een schuchtere poging, maar die liep op niets uit. De negen vluchtelingen hadden weldra 50 sec. voorsprong. Lambrichts, Piet van Nek. Schulte en Pellenaars vormden een tweede groep De rest viel in vele groepen uiteen. Jammer genoeg kreeg Verschuren pech. Wel stapte hij op een andere fiets over, maar hij raakte toch uit de strijd. Schulte, die inmiddels begrepen had dat hij geen stehn zou krijgen, maakte zich alleen los en wat toen volgde, kon waarlijk geweldig genoemd worden.

Rondenlang bleef hij in zijn eentje voor het hoofdpeloton, dat inmiddels weer tot 23 renners was aangegroeid, jagen. Hij vergde het uiterste van zijn krachten, maar hij slaagde erin ronde na ronde iets van zijn achterstand

af te knabbelen. Bij de tienduizenden die langs de weg geschaard stonden, heerste grote spanning.

Zou Gerrit het halen? Zijn voorsprong op het peloton werd voortdurend groter en tenslotte bedroeg zijn achterstand nog 35 seconden.

In het peloton zaten onder andere De Best, Schellingerhoudt, Lambrichts, Van Amsterdam, Loos, Joossen. Tot grote teleurstelling van velen kwam in de veertiende ronde het bericht, dat Schulte in de Berkelstraat bij de afdaling gevallen was en de strijd had opgegeven. Het was wel bijzonder jammer voor Schulte, die zich schitterend verdedigd had en ronden lang de spanning er ingehouden had. Steenbakkers en Cor Bakker waren inmiddels ook uit de kopgroep verdwenen en toen in de zestiende ronde Demmenie hinder kreeg van een losse spaak en even moest afstappen, viel hij met Sijen eveneens terug. Het ging dus in de laatste drie ronden uitsluitend tussen Braspenninx en Bakker, die aan elkaars wiel bleven.

Een valpartijtje in de Grendelpoort had gelukkig geen ernstige gevolgen.

Beide renners waren onmiddellijk weer op de fiets en zo zag het er naar uit, dat de strijd in de eindsprint beslist zou worden, waarbij Bakker stellig de beste kansen had. Het liep echter anders, in de laatste beslissing reed de Assendelftenaar zijn wiel los en dat bezorgde hem zoveel achterstand, dat hij Braspenninx niet meer kon inhalen. Onder daverend gejuich stoof de

Brabander als eerste over de eindstreep. De uitslag luidt:

Beroepsrenners: 1. John Braspennincx, Princenhage;2. Kees Bakker, Assendelft; 3. Huub Sijen, Maastricht; 4. Joop Demmenie, 5. Cees Joossen, 6. Cor de Best, 7. Gerrie Loos, 8. Jan Schweitser, 9. Bouk Schellingerhoudt, 10. Cor van de Star,

Onafhankelijken: 1. Cor de Best, Haarlem, 3 uur 41 min. 21 sec.; 2. G. Loos, Amsterdam, zelfde tijd; 3. B. Scheilingerhoudt, Zaandam, 3 u. 44 min.