REIS DOOR AUSTRALIE VAN 5 WEKEN

 

DE VOORBEREIDING

 

Wij zijn Kitty en Koos ’t Hart uit Pijnacker. Het plan om een reis door Australie te maken is 5 jaar geleden ontstaan toen wij op familie bezoek waren in Australie. De familie in Australie ging op vakantie en zij hadden ons gevraagd om op hun huis te passen. Bij het afscheid zeiden wij tegen de familie over 5 jaar komen wij terug en dan gaan we een reis door Australie

maken. Ik ben dan 65 jaar en heb dan alle tijd.

De eerste jaren na thuiskomst zit het plan wel in je achterhoof, maar je besteed er nog niet zoveel aandacht aan.

Dat begon twee jaar gelden toen ik een paar reisgidsen over Australie kocht.

Na deze te hebben doorgelezen kwamen we tot de conclusie dat een reis door

heel Australie niet haalbaar is in drie weken. Daar moet je zeker drie maanden voor uittrekken wil het niet een grote racepartij worden om het allemaal te zien. En de kosten zouden dan voor ons te hoog worden.

Daarom besloten we een reis te maken door een stukje Queensland, New South Wales en Victoria. Ik heb daarna 3 landkaarten gekocht van Queensland, New South Wales en Victoria en de Grote Road Atlas van Australie. Deze kaarten zijn van het merk Hema. (zijn de beste kaarten die

in Nederland te krijgen zijn.)

Daarna eerst eens globaal een route uitgezet op papier. Toen gekeken op internet of er in de plaatsen waar wilden gaan overnachten een motel beschikbaar was. Dat heb ik allemaal uitgezocht op de website wotif.com.

Dat is overkoepelde organisatie waar je voor vele motels kunt boeken.

Met de uiteindelijke route die we gereden hebben ben ik wel een paar maanden bezig geweest om hem op papier te krijgen. Maar toen dat uiteindelijk gelukt was heb ik hem in de Road Atlas helemaal aangekruisd met een viltstift.Toen de route op papier stond heb ik alle motels via intenet besproken. Met dit als resultaat.

 

RIT.1 ZATERDAG 3 OKTOBER

WARWICK -DORRIGO

413 km

Heritage Hotel Motel Dorrigo

19 Cudgery St. Dorrigo NSW, 2453

 

RIT.2 ZONDAG 4 OKTOBER

DORRIGO - TAMWORTH

231

Colonial Inn Tamworth

519 Armidale Road Tamworth 2340 NSW

 

RIT.3 MAANDAG 05  OKTOBER

TAMWORTH - DUBBO

347

Hotel Formule 1 Dubbo

14 Victoria Street Dubbo 2830 NSW

 

RIT.3  DINSDAG 06 OKTOBER

DUBBO -DUBBO

 

Hotel Formule 1 Dubbo

14 Victoria Street Dubbo 2830 NSW

 

RIT.4 WOENSDAG 07 OKTOBER

DUBBO-WAGGA WAGGA

377

Mercury Motor Inn

3935 Sturt Highway, Wagga Wagga 2650 NSW

RIT.5 DONDERDAG 08 OKTOBER

WAGGA WAGGA - BENDIGO

426

Bendigo Haymarket Motor Inn

5 McIvor Road, Bendugo 3550 Vic

 

RIT.5 VRIJDAG 09 OKTOBER

BENDIGO-BENDIGO

 

Bendigo Haymarket Motor Inn

5 McIvor Road, Bendugo 3550 Vic

 

RIT.6 ZATERDAG 10 OKTOBER

BENDIGO-HALLS GAP

207

Grampians Motel

Dunheld Road Halss Gap 3381 Vic

 

RIT.6 ZONDAG 11  OKTOBER

HALLS GAP-HALLS CAP

 

Grampians Motel

Dunheld Road Halss Gap 3381 Vic

 

RIT.7 MAANDAG 12  OKTOBER

HALLS CAP-APOLLO BAY

332

Ulika Motel en Restaurant

65-71 Great Ocean Road Apollo Bay 3233 Vic

RIT.8 DINSDAG 13 OKTOBER

APOLLO BAY- BACCHUS MARSH

210

Bacchus Marsch Avenue Motel

272 Maint Street Bacchus Marsh

 

RIT.8 WOENSDAG 14 OKTOBER

BEZOEK AAN MELBOURNE

 

Bacchus Marsch Avenue Motel

272 Maint Street Bacchus Marsh

 

RIT.9 DONDERDAG 15 OKTOBER

BACCHUS MARSH - Mt.BEAUTY

340

Bogong Moth Hotel

172 Kiewa Valley Hwy, Mount Beauty, Vic, 3699

RIT.9 VRIJDAG 16 OKTOBER

Mt.BEAUTY(RUSTDAG)

 

Bogong Moth Hotel

172 Kiewa Valley Hwy, Mount Beauty, Vic, 3699

RIT.10 ZATERDAG  17 OKTOBER

Mt.BEAUTY - JUGIONG

310

Jugion Motor Inn

Riverside Drive Jugiong 2726 NSW

 

RIT.16 ZONDAG 18 OKTOBER

JUGION - BATHURST

303

Bathurst Motor Inn- Standard

87 Durham Street, Bathurst 2795 NSW

 

RIT.17 MAANDAG 19  OKTOBER

BATHURST -KATOOMBA

154

Katoomba Mountain Lodge

31 Lurline Street Katoomba 2780 NSW

 

RIT.18 DINSDAG 20 OKTOBER

BEZOEK AAN SYDNEY

 

Katoomba Mountain Lodge

31 Lurline Street Katoomba 2780 NSW

 

RIT.19 WOENSDAG 21 OKTOBER

BEZOEK AAN DE THE TRHEE SISTERS

Katoomba Mountain Lodge

31 Lurline Street Katoomba 2780 NSW

 

RIT.20 DONDERDAG 22 OKTOBER

KATOOMBA - TAMWORTH

470

Colonial Inn Tamworth

519 Armidale Road Tamworth 2340 NSW

 

RIT.21 VRIJDAG 23 OKTOBER

TAMWORTH - GUYRA

269

Guyra Park Motel

89 Malpas Street Guyra 2365 NSW

 

RIT.22 ZATERDAG 24 OKTOBER

GUYRA-WARWIK

290

 

 

 

 

Totaal

4639

 

 

 

 

Daarna heb ik op Google alle route’s na gelopen en alle namen van straten en wegen opgeschreven en per dag genoteerd. Zodat Kitty naast mij in de auto de route kon aanwijzen. (zie voorbeeld).

 

RIT.1 ZATERDAG 3 OKTOBER

 

 

 

 

 

 

 

ALLORA -DORRIGO

 

 

 

 

 

 

 

Allora

 

 

 

Warwick

13 km

 

Warwick Killaney Road

Murray Bridge

 

 

 

Loch Lomond

 

 

 

Killarney

43 km

56 km

 

Legume

10 km

66 km

 

Hewetsons Mill

11 km

77 km

 

Urbenville

28 km

105 km

 

Old Bonaldo

 

 

 

Bonaldo

 

 

 

LAF

56 km

161 km

Bruxner HWY (44)

Mallanganee

06 km

167 km

Bruxner HWY (44)

Mummulgum

 

 

Bruxner HWY (44)

Carino

40 km

207 km

Bruxner HWY (44)

Camira CK

 

 

Summerland Way (91)

Whiporie

 

 

Summerland Way (91)

Grafton

99 km

306 km

Summerland Way (91)

Coutts Crossing

 

 

Armidale Road

Nymboida

 

 

Armidale Road

Clouds Creek

 

 

Armidale Road

Billys Creek

 

 

Armidale Road

Dundurrabin

 

 

Armidale Road

Tyringham(LAF)

82 km

388 km

Tyringham Road

Bostobrick

 

 

 

Dorrigo

25 km

413 km

Waterfall Way

 

 

 

 

Totaal

413 km

413 km

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HERITAGE HOTEL MOTEL DORRIGO

 

 

 

 

 

 

19 CUDGERY STREET, DORRIGO, NSW, 2453

 

 

 

 

 

TEL: 026657 2016

 

 

 

 

 

 

 

Email: robyn@hotelmoteldorrigo.com.au

 

 

 

Een half jaar van tevoren de vliegtickets besproken en een hotel in Brisbane voor 2 nachten bij aankomst en 1 nacht bij het vertrek. Toen kon het aftellen beginnen voor ons vertrek.

 

VRIJDAG 25 SEPTEMBER HET VERTREK.DE VLUCHT AMSTERDAM VIA SINGAPORE NAAR BRISBANE

 

  Om vier uur opgehaald door een vriendin van Kitty om ons weg te brengen naar Delft om daar de trein te nemen naar Schiphol. Het eerste probleem was er al op het station Delft, de treinen hadden allemaal vertraging omdat er halverwege Rotterdam – Delft een trein kapot stil stond. Toen maar de eerste trein genomen die op Delft stopte en naar Den Haag Centraal ging. Daar konden we de trein nemen die rechtsstreeks naar Schiphol ging. Zodoende bleek de de vertraging bij aankomst op Schiphol nog mee te vallen.

Op Schiphol aangekomen naar de incheckbalie gegaan om in te checken. Dat moet tegenwoordig automatisch gedaan worden. Het lukte ons niet om onze tickets er uit te krijgen. Toen maar hulp gevraagd aan een jonge dame die meer mensen hielp. Maar ook deze dame lukte het niet. Daarom werden we door verwezen naar een balie waar allemaal mensen stonden waarbij het niet gelukt was.

Er stond een behoorlijk lange rij voor deze balie zodat het zowat een uur duurde voordat we aan de beurt waren. Het probleem waarom wij geen ticket kregen was dat wij een elektronische visum hadden,

zei het meisje aan de balie. Toen kwam het volgende probleem. Toen zij onze koffers had gelabeld zei zij dat wij in Singapore onze koffers moesten ophalen en dat weer moesten inchecken voor de reis naar

Brisbane.Dit kwam omdat wij met twee verschillende vliegmaatschappijen vlogen. Tot Singapore met de KLM. En van Singapore naar Brisbane met Singapore Airlines.

Toen dit allemaal achter de rug was lekker even nog op Schiphol rond gelopen en wat rond gesnuffeld in alle winkels. Daarna lekker naar onze gate gelopen en daar zitten wachten dat we ons vliegtuig in konden.Onze vlucht met de KLM was goed verzorgd en alles liep volgens schema zodat we op tijd

in Singapore landen.

Wij op zoek in Singapore naar onze koffers, en wij waren niet de enige die met dat probleem zaten.

Maar wij vertrouwden het niet zodat we eerst maar eens bij een inlichtingsbalie gingen vragen hoe het

precies zat met onze koffers. Wij ons probleem uitgelegd, waarop de mevrouw achter balie ons vertelde

dat het helemaal geen probleem was daar onze koffers gewoon automatisch door vlogen naar Brisbane.

Dus we waren op Schiphol gewoon verkeerd voorgelicht.

We moesten in Singapore 6 uur wachten op onze vlucht naar Brisbane. We hebben lekker even rond gelopen om onze benen (die na 13 uur zitten wel even in beweging wilden zijn) even weer soepel te krijgen. En in Singapore heb je ruimte zat om te lopen, het is enorm groot. Onder weg kwamen wij nog een vlindertuin tegen met hele mooie vlinders.

Klik hier voor meer foto’s

Wij moesten naar Terminal 1 en dat was een half uur lopen. Je kon ook met een treintje, maar wij hebben de benenwagen genomen.

Onze vlucht naar Brisbane met Singapore Airlines verliep zeer vlotjes.

 

 

ZONDAG 27 SEPTEMBER DE AANKOMST IN BRIBANE.

 

Na vlucht van 6 ˝ uur kwamen we aan in Brisbane.Even was spannend of onze koffers wel in Brisbane zouden arriveren. Maar na even wachten aan de band zagen we ze aankomen. Dus de mevrouw in Singapore had het bij het rechte eind gehad.

Toen we door de douane waren (wat in Australie altijd heel wat tijd in beslag neemt) en wij een taxi wilden opzoeken stond daar tot onze verrassing onze familie ons op te wachten. Dit was toch wel een

hele leuke verrassing. Zij waren zaterdag naar Brisnane gekomen hadden een hotel genomen zodat ze

ons konde verwelkomen. We hebben eerst even op het vliegveld een lekker bakje koffie genomen om ondertussen alles even bij te praten. Na een uurtje hebben zij ons naar het hotel gebracht en afscheid van ons genomen voor een paar dagen daar wij dinsdag naar hun toe zouden gaan.

Wij wilden ons inchecken (het was ondertussen 10 uur geworden) maar dat ging niet, dat ging pas na een uur.We konden wel onze koffers daar achterlaten. Zo gezegd zo gedaan.

Om de tijd te overbruggen zij we Brisbane maar ingegaan. We hebben het rondje gelopen dat we ook bij de eerste keer dat we in Brisbane waren hebben gelopen.

                        

  Klik hier voor meer foto’s

Om 1 uur zijn we terug gegaan naar ons hotel om ons in te checken. Eenmaal op onze kamer waren

we toch wel moe na de vliegreis uit Nederland. We hadden ongeveer 2 dagen niet op bed gelegen.

Daarom was het ook lekker om even uit te rusten op bed. Maar we zijn niet gaan slapen omdat we

gelijk in het ritme van Australie wilden komen met pas s’avonds naar bed te gaan.

Na een uurtje rusten zijn we weer gelijk de stad in gegaan. Nu naar het zeer gezellige winkelcentrum van Brisbane. Daar hebben we gelijk wat gegeten en lekker zitten kijken naar mensen die er in veelvoud rond liepen. Wat is het druk in het centrum van Brisbane. s’Avonds om 8 uur lekker naar bed gegaan om gelijk in slaap te vallen.

 

MAANDAG 28 SEPTEMBER EEN DAGJE BRISBANE

 

Vanmorgen om 9 uur wakker geworden ( dus we hebben een lang nachtje gemaakt) daarn ontbeten in ons hotel. Gelijk maar begonnen met gebakken ei en bacon op mijn brood. Thuis eet ik dat nooit, maar hier vind ik het erg lekker. Daarna zijn we de stad ingetrokken om Brisbane nog wat verder te verkennen. Veel gezien, veel gewandeld. Eerst kwamen bij een kerk terecht waar ze aan het oefenen waren voor de politie slachtoffers van de afgelopen honderd jaar. We werden gelijk uitgenodigd om binnen te komen kijken. Daarna zij we in een museum geweest waar alle kleding van de afgelopen jaren waren tentoongesteld. Verder nog naar een paar parken geweest. En lekker langs de rivier gelopen.

( Klik hier voor foto’s)

Maar het hoogte punt was het bezoek aan de zoon van de familie op zijn werk. Deze zoon Mike werkt

als opzichter van alle elektriciteit voorzieningen in een groot kantoor gebouw van 130 meter hoog.

Wij ons aangemeld bij de balie van dat bedrijf en gevraagd naar de naam Mike Beekman aan de dames die aan de balie zaten, zij konden hem niet. Maar bij een man aan de balie ging een lichtje branden.

Hij vroeg werkt hij bij dit bedrijf toen hij met vinger naar zijn borst wees waar een naam op stond.

Ja zeiden wij dat klopt. Toen wist de man gelijk over wie het ging. Hij zei ik bel hem wel even op.

Wij zeiden je moet niet zeggen wie er naar je vraagt het moet een verrassing blijven. Nadat de man had gebeld zei hij ik breng je wel even naar Mike toe. Zo gezegd zo gedaan. Maar toen wij bij Mike aankwamen was het toch geen verrassing want hij had op de monitor gezien dat wij het waren.

Nadat hij ons het gebouw had laten zien zei hij: we gaan nog even naar boven. Wij dachten hij wil zeken boven in het gebouw ook nog wat laten zien.Nadat de lift bij verdieping nr 39 stopte en de deur open ging kwamen we in kleine ruimte met een trap daar in die eindigde onder een luik.

Mick klom op de ladder en zei volg mij maar. Toen hij het luik had geopend en wij er doorheen waren geklommen stonden wij 120 meter hoog boven op het gebouw met een uitzicht over heel Brisbane heen.

Je keek over alle wolkenkrabbers heen, wat een machtig gezicht was.Zonder Mike hadden we dit nooit meegemaakt.Na afloop zijn we met Mike nog even gezellig een kopje koffie gaan drinken.

    

Klik hier voor meer foto’s

 

Dit was dan een dagje Brisbane..

 

DINSDAG 29 SEPTEMBER OP WEG NAAR DE FAMILIE

 

Vandaag gaan we naar de familie van Kitty in Allora een rit van ongeveer 180 km.

Na het ontbijt hebben we ons uitgecheckt in ons hotel om onze auto op te halen. Het bedrijf waar wij de auto moesten op halen was gelukkig drie straten verder dan ons hotel.Nadat alles geregeld was konden we beginnen aan onze rit. Met de auto een Ford Teritory moest ik gelijk door het drukke verkeer van Brisbane leiden. Her was weer even wennen om links te rijden vooral met al drukte om ons heen.

Ze hadden ons uit gelegd hoe we in de stad moesten uit rijden richting Allora. Maar bij de eerste beste afslag bleek later zijn we al verkeerd gegaan. Maar nadat we onze auto hadden stil gezet en goed op de landkaart hadden gekeken wisten we weer hoe we op goede weg terecht moesten komen.

Eenmaal de grote stad uit werd het al gauw rustig op de wegen. Mijn bijrijdster Kitty leide mij via het

gemaakte route boek naar de goede route. Aan het links rijden raakte ik al weer gauw gewend.

Alleen in het begin als ik de bocht om moest gingen de ruitenwisser aan inplaats mijn richtingaanwijzers.

Dat kont omdat die knoppen ook zijn omgewisseld. Gelukkig was mijn auto een automaat zodat het schakelen niet verkeerd kon gaan.

Onderweg nog even koffie gedronken in het plaatsje Aratula waar de HWY gewoon door heen gaat.

Op deze wegen mag 100 kilometer per uur rijden. Alleen als je een door een plaats rijdt wordt de snelheid 60 km per uur. Dat wordt aangeven door eerst een bord van 80 km en daarna een van 60 km.

Na Aratula kregen we een klim van 6 km met een stijging percentage van gemiddeld 8 % procent.

De vrachtwagens die hier veel voudig rijden kruipen dan omhoog. Gelukkig is bij vele van deze beklimmingen er een rijbaan bijgemaakt zodat het snelle verkeer deze vrachtwagens kunnen passeren.

Het was nu nog een klein uurtje rijden naar Allora.we moesten nog even zoeken naar het huis van Kitty’s nicht. Het is een echt Australies huis. Het staat op poten. We werden weer hartelijk verwelkomt

bij aankomst. Het werd de rest van de dag nog een gezellige dag met veel verhalen over Nederland en Australie.

Klik hier voor foto’s

 

 

WOENSDAG 30 SEPTEMBER EEN DAGJE IN DE OMGEVING VAN WARWICK

 

Deze morgen ons al gauw aangepast aan het Australiese leven. 7 uur uit bed en om half acht aan het ontbijt. Deze tijden zijn heel normaal in Australie. Na de koffie zijn op weg gegaan naar Warwick dat is

Ongeveer 25km rijden. Warwick is de dichts bijzijnde grote plaats. Hier komen alle mensen uit de buurt

hun boodschappen doen. Het was al behoorlijk druk in het winkelcentrum. Nadat we enkele boodschappen hadden gedaan zijn we een rondje gaan maken rond Warwick. Eerst zijn we naar de Lake Leslie dam gereden. Hier wordt al het regenwater opgeslagen wat nodig is voor de water voorziening van Warwick. Daarna zij we verder gereden door een streek waar veel tuinderrijen zitten. Een klein rondje hier betekend al gaauw zó n 150 km. Verder onze dag doorgebracht bij de familie.

Klik hier voor foto’s

 

DONDERDAG 1 OKTOBER EEN RITJE DOOR EEN STUKJE VAN QUEENSLAND

 

Vanmorgen na de koffie vertrokken voor een bezoek aan de Queen Mary Falls in de buurt van Killary.

Het was een mooie rit naar deze watervallen. Na het bezoek van de Queen Mary Falls zijn we verder gereden richting Boohah. Er stond wel een bord verboden voor caravans maar daar heb niet zoveel aandacht aan besteed. Maar na 2 kilometer kwam ik er achter waarom dat bord er stond. De weg werd steeds smaller en bochtiger. Op een gegeven moment was het langste rechtste stuk 100 meter.

Als je naar links keek zag je een grote diepte naast je. Het was voor mij voor het eerst dat ik op z’n bochtige weg omhoog heb gereden. Als je een tegenligger tegen kwam was het wel even uitkijken met passeren. Gelukkig staat er bij elke bocht een bord met daarop de advies snelheid om de bocht te nemen.

Sommige bochten waren zo scherp dat de advies snelheid 20 km was. Maar je had wel hele mooie uitzichten. (Klik hier voor foto’s)

Na Boohah gingen we weer richting Aratula waar we op de eerste dag koffie hadden gedronken. We kwamen ook weer de zelfde klim tegen van 6 km van 8 % procent tegen.

Boven op de klim is een rustplaats waar we gestopt zijn. Ik heb toen maar even mijn fototoestel te voorschijn gehaald om de vrachtwagen te fotograveren die hier langzaam omhoog rijden.

Klik hier voor meer foto’s

 

Daarna weer op ons gemak naar huis gereden.

 

VRIJDAG 2 OKTOBER DE VOORBEREIDING

 

Vandaag voorbereidingen getroffen voor onze rondrit van drie weken door Nord South Wales en Victoria. Van onze koffers een koffer gemaakt die dan de gehele reis in de auto zou blijven.

Ook een grote weekend tas ingepakt die telkens zouden meenemen naar onze motelkamers, zodat we niet steeds die zware koffer naar binnen moesten dragen. s’Avonds zijn we met de familie gaan eten in een RSL club in Warwick.

Een RSL club is een club voor de nabestaande van de Australise oorlog slachtoffers. Iedereen kan daar

van lid worden. En ben je geen lid dan kan je bij aankomst in schrijven als gast.

Alleen de leden betalen iets minder voor hun eten dan de gasten. Je kan er voor een redelijke prijs eten.

Verder kan je er gokken. Er staan gok kasten en er worden loodjes verkocht. En verder wordt er Bingo gespeeld. Wij hebben ook nog even aan de gok kasten gezeten maar het geluk was ons niet goed gezind.

Om een uur of negen weer naar huis gegaan om te gaan slapen om morgen uitgerust aan onze eerste rit te beginnen.

 

ZATERDAG 3 OKTOBER  1e RIT ALLORA NAAR DORRIGO OVER  413 KILOMETER.

 

Vanmorgen vroeg na het ontbijt afscheid genomen van onze familie om aan onze eerste rit te beginnen.

De eerste kilometers waren niet nieuw voor ons daar wij die in de afgelopen dagen al een keer hadden gereden. Het nieuwe begon voor ons na Killaney de Lindesay weg opreden en gelijk weer een erg kronkelde weg op gingen. Maar we waren er nu al beetje aan gewend. Deze kronkelde weg naar boven en dan weer naar beneden was ongeveer 60 kilometer lang om dan over te gaan in de Summerland Way richting de plaats Casino. Dit was een weg met behoorlijke klimmen er in, maar ook met mooie uitzichten over de landschappen. In  Kyogle de eerste grote plaats die we tegen kwamen hebben we even

gestopt om wat te eten te kopen. Na Casino zijn we richting Grafton gereden een weg van 100 km waar maar een klein plaatsje aan was gelegen. Na Grafton  gingen we richting Dorrigo onze eindbestemming.

Deze weg waar geen een stukje 100 meter recht was gaf ons wel een schitterend uitzicht over de vele

mooie landschappen. Aangekomen in Dorrigo was het niet moeilijk om ons Motel te vinden daar het dorp maar uit een viersprong bestond en op die viersprong stond ons Motel. Ik denk dat het Motel al 100 jaar oud was. Het zag er uit als in een coboy film. Onze kamer was op de eerste verdieping, maar had geen douche of wc. Die waren op de gang en waar alle kamers gebruik van moesten maken. Na onze spullen op de kamer gebracht te hebben zijn we even de omgeving gaan verkennen. Eerst zijn we naar de Danger Falls gereden. Een waterval die nu heel rustig was. Maar in 2008 na een neerslag van 350 millimeter een kolkende watermassa was. Na het bezichtigen van deze waterval zijn naar het Dorrigo Rainforest Centre waar een Skywalk is die hoog boven de kruinen van de oerwoudenreuzen uitkijkt.

Als je deze Skywalk op loopt tot het einde heb je een fantastisch uitzicht over de kruinen van de vele bomen die daar staan.

Klik hier voor meer foto’s

Hierna zijn terug gegaan naar Dorrigo om het innerlijke van de mens te versterken.

We zijn in de RSL club van Dorrigo gaan eten. Dit was een kleine uitgave vergeleken met die van Warwick. Wij de dagschotel besteld (vis met Chips en Saled). De prijs was 12,50 Dollar is omgerekend

ongeveer 7.50 euro, en we kregen voor die prijs ook nog twee speelkaarten die we konden omwisselen

voor een drankje. En het smaakte ook nog verrukkelijk. Na het eten nog een paar dollar vergokt in de speelautomaten. Ook nog even een klein stukje gelopen om daarna naar onze kamer te gaan.

Na ons te hebben gewassen op de gang zijn we maar in ons bed gekropen wat uit oma’s tijd stamde.

 

 

ZONDAG 4 OKTOBER 2e RIT DORRIGO NAAR TAMWORTH 231 KILOMETER

 

Lekker een beetje uitgeslapen op deze Zondag ochtend. We hadden maar een kort ritje voor de boeg.

Op deze Zondagmorgen was het nog zeer rustig op de weg. We hebben de Waterfall Way genomen richting Ebor. Deze weg heet zo omdat hij langs een paar hele mooie watervallen loopt. Als op deze weg rijdt krijgt U ook nog hele mooie uitzichten. In Ebor aangekomen zijn we de Ebor Falls gaan bezoeken.

Deze waterval bestaat uit twee verdiepingen. Hebben daar nog even rond gelopen en diverse uitkijkplaatsen bezocht. Na Ebor weer verder gegaan richting Armidale en daar de weg naar Tamworth genomen. Dit stuk weg van 105 kilometer over New England Hwy komt maar door een redelijk dorp

(Uralla) heen. Voor de rest zijn de plaatsjes die je passeert niet het vermelden waard. Soms staat de naam wel op de landkaart maar je merk alleen aan de snelheids borden dat je een dorp passeert.

We waren eigelijk te vroeg in Tamworth daarom zijn we eerst maar even de stad in gegaan. Het weer leek een beetje op een hollands weertje een beetje regen harde wind en niet al te warm. In de stad was niets  te beleven daar het zondag was en de meeste winkels dicht waren. Tamworth gezien als de Country Music stad van Australie. Het in januari gehouden Country Music Festival trekt jaarlijks tienduizende muziekliefhebbers van Countrymuziek.Als U Tamworth in of uit gaat wordt U door een

levens grote gitaar er aan herrinnert dat Tamworth de country stad van Australie is.

Klik hier voor meer foto’s

Toen wij ons gingen inchekken in ons motel in Tamworth schrok de mevrouw achter de balie enorm.

Want toen zij onze papieren zag van onze boeking waarop stond dat wij op 4 oktober hadden geboekt

schrok zij omdat zij dacht dat wij op 5 oktober hadden geboekt. Maar de schrik was gauw over want

ze greep gelijk de telefoon om een collega motelhoudster te vragen of zij nog plaats voor ons had.

Gelukkig had deze collega nog plaats voor ons. Het was een motel verder dan dat van ons. Het vervangend motel was ook heel netjes. Dus we hadden toch nog een dak boven ons hoofd.

 

MAANDAG 5 OKTOBER  3e RIT TAMWORTH NAAR DUBBO OVER  347 KM

 

Tijdens het ontbijt kwamen we er achter dat er in Nord South Wales zomer tijd was. Het was hier een uur later dan in Queensland. Wij gingen om kwart over acht (onze tijd) ontbijten en dachten toen we tijd zat daar je kon ontbijten tot half tien. Maar toen na een kwartier alles werd afgeruimd en wij op de klok in de ontbijtruimte keken, was het daarop half tien. Toen ging er bij ons een lichtje branden. We mochten wel ons ontbijt afmaken. Daarna in de auto gestapt om aan rit van 347 km beginnen naar Dubbo. Het eerste stuk van Dubbo naar Scone hebben we over de New England Hwy gereden.

In Scone kregen we trek in koffie met iets lekkers erbij. Er is in Australie in ieder dorp of plaats wel iets te vinden waar je koffie kan drinken. Kitty nam een kop cappucino en ik een cola met allebei een lekker stukje gebak er bij.Scone geldt als het paradijs voor paardenliefhebbers. In Scone zijn we van de grote weg afgeweken om bij Merriwa op de Golden Hwy te komen. De weg tussen Scone en Merriwa voert ons door een zeer verlate streek. We zijn een heel klein dorp tegen gekomen (Bunnan) met een kerk en drie huizen en dat was alles. Na Merriwa bleef het ook rustig op de weg. De kilometers gleden rustig onder onze auto door die met een gangetje van ongeveer 90 km richting Dubbo reed. Onder tussen kijkend naar de enorme tarwe velden langs de weg.In Dubbo was de weg opgebroken zodat we moesten omrijden. Dan moet je van je route afwijken en dan wordt het weer wat moeilijker om je motel te vinden. Na wat zoeken lukte ons toch nog vrij gemakkelijk het motel te vinden. Het motel lag een stukje buiten het centrum. Het was wel aan te lopen. Je moest over een brug die over de Macquarie River lag en dan was het nog vijf minuten lopen. We hebben even moesten zoeken naar de RSL club in Dubbo maar na een paar keer de bocht om lag daar de RSL club voor ons.

s-Avonds lekker lopend naar de RSL club gelopen om te gaan eten. Het eten begint pas na 6 uur.

We hebben weer lekker gegeten en weer een paar dollars vergokt.

(Klik hier voor foto’s)

 

DINSDAG 6 OKTOBER BEZOEK AAN DE DIERENTUIN IN DUBBO

 

Vandaag een bezoek gebracht De Western Plains Zoo, Australies grootste dierentuin met veel ruimte voor de dieren. De dierentuin ligt 5 km ten zuidwesten van Dubbo.
Bij de dierentuin aangekomen hing er een bord met de prijzen er op. 45 dollar entree persoon. 28 dollar

intree voor ouderen. Dat bracht ons op een idee. Toen wij aan de beurt waren om een kaartje te kopen lieten wij onze paspoorten zien en zeiden dat we allebei ouder dan zestig waren. Dat was goed zei de mevrouw aan de kassa en wij hoefden maar 28 dollar per persoon te betalen. Dus mensen bij vele actractie kun je deze korting krijgen. De dierentuin is zo groot, de hele route is 5 kilometer lang, dat je met de auto deze route mag afleggen. Er zijn ook mensen die dat met de fiets doen. (deze zijn te huur).

Bij elk dierenverblijf is een parkeer plaats o enkele verblijven te bezoeken en dan weer terug te lopen naar je auto om vervolgens met je auto weer een stuk verder te rijden. Het hele bezoek van ons aan deze dierentuin duurde ongeveer drie uur.

Klik hier voor meer foto’s

 

Na het bezoek van de dierentuin zijn we weer naar het centrum van Dubbo gelopen om een internetcafé

te vinden. Gelukkig was er een in Dubbo zodat we even konden kijken of er nog mailtjes voor ons waren. De mailtjes die er waren hebben we even antwoord gestuurd en laten weten hoe wij het hadden in Australie. Vanavond het zelfde patroon gevolgd als gisteravond.

 

WOENSDAG 7 OKTOBER  4e RIT  DUBBO NAAR WAGGA – WAGGA OVER 410 KM

 

Dit is z’n dag om van punt A naar punt B te komen. Er zijn wel eens afstanden die afgelegd moeten worden om ergens te komen. s’Morgens om 7.45 vertrokken uit Dubbo om een afstand van 410 km af te leggen naar Wagga Wagga. De eerste 50 kilometer over de Newell Hwy is een zeer verlaten gebied. De eerste plaats die op de landkaart staat is Tomingley. Het is dat dit plaatsje op de landkaart staat anders had ik het niet geweten. De volgende plaats was Peak Hill waar we brandstof hebben getankt en een paar sandwichs hebben mee genomen. Verder langs de plaatsen Parkes, Forbes, Marsden, Wyalong waar we de afslag naar Wagga Wagga moesten nemen. Deze weg met de naam Goldfields Way voerden ons kilometers lang langs graanvelden. Langs deze weg lag ook een treinrails waarlangs om de regelmaat grote graansulo’s waren neer gezet. Zodat de boeren het graan daar naar toe kunnen brengen, om het verder met de trein te laten vervoeren. Halverwege deze weg ligt het plaatsje Temora. Wat het middelpunt is van deze agrarische omgeving. Er is een groot winkelcentrum met daarom nog veel meer winkels. En ook waren er veel bedrijven die landbouwmachines verhuurden of verkochtent maakte dat er zeer breed vervoer aankwam. Dan gingen we zoveel mogelijk links rijden. Na Temora was het nog 100 km naar ons einddoel Wagga Wagga. Het is zo rustig op deze wegen dat kan je in Nederland niet voorstellen. Onze rijsnelheid was 100km per uur. In die 100 km werden we ingehaald door een auto. Wij hebben niemand ingehaald. Al reed wel een vrachtwagen op z’n 300 meter voor ons, maar die rijden ook 100km per uur. Om 12.15 kwam Wagga Wagga in  vreemd, maar na een keer vragen wisten we waar we zijn moesten. Bij ons motel aangekomen waren we gauw ingecheckt. Onze kamer was er niet een Hilton maar alles was schoon en het bed zag er goed uit. Je kan ook voor een lage prijs ook niet te veel verwachten.Kitty had een paar drooglijnen zien hangen en besloot nadat we onze spullen in onze kamer hadden gelegd even een paar dingen te wassen en het aan de drooglijnen te hangen zodat het kon drogen. Toen de was ophing zijn we naar het centrum van Wagga Wagga gereden.Even gekeken of er ergens een internetcafé was. Helaas niet gevonden. Toen maar opzoek gegaan naar een RSL club.

Ik had wel een adres gevonden maar waar vind je deze straat in een vreemde stad als je de weg nog niet weet. Daarom eerst maar een boekenwinkel binnen gestapt en gekeken of ze stadsplattegrond hadden.

Toen we de stadskaart hadden gevonden even gekeken waar de straat lag die we zochten. Even opgeslagen in mijn hoofd waar wij ongeveer moesten zoeken. Wij op zoek, maar zoeken in een vreemde stad is toch moeilijker dan dat ik dacht. Toch maar even vragen aan iemand waar deze straat is. Gelukkig kwamen we een wandellaarster tegen waar we aan vroegen waar de RSL club is.eerst begreep ze ons niet, maar nadat Kitty het had opgeschreven wist deze mevrouw precies waar het was. Het was vlakbij waar ze woonde. Ze was zo vriendelijk om te zeggen loop met mij mee dan breng ik je wel even. Het was toch verder dan wij dachten. Want het duurde ongeveer 20 minuten voordat wij er waren. Onderweg nog even gepraat ze vroeg waar wij vandaan kwamen. Ondanks dat ons Engels niet zo best is zijn we toch nog heel wat van elkaar te weten gekomen. Zij woonde haar hele leven al in Wagga Wagga.Haar man had in 1980 een rondtour door Europa gedaan en daarbij ook Nederland aangedaan. Ze liep elke morgen een flink stuk, maar omdat het vandaag zo koud was, was zij vanmiddag gaan lopen.

Tijdens het zoeken naar een Intenet Cafe kwamen we langs het station waar net de trein arriveerde richting Sydney. Het leek net de NS want de trein had twintig minuten vertraging. Daarna de auto even gepakt om te kijken of we route naar de RSL club ook met de auto konden vinden. En dat lukte ons prima. Toen zijn we terug gegaan naar ons motel. Na zessen zijn we naar de RSL club gereden om daar een lekker pilsje en een wijntje te nemen om daarna lekker te gaan eten. Even nog een paar dollars vergokt voordat we weer naar het motel gingen.

Klik hier voor foto’s

 

DONDERDAG 8 OKTOBER 5e RIT  WAGGA WAGGA NAAR BENDIGO OVER 426 KM

 

Vandaag vroeg uit de veren gekomen. Daar we gingen ontbijten bij de RSL club. Het continal breakfaest in de motels weren wij even zat. Ik hou wel van zoetigheid, maar om elke morgen brood met jam te eten gaat gauw vervelen. Toen we de auto in wilde stappen bleek dat het de afgelopen nacht had gevroren.

De voorruit van onze auto was bevroren. Het was dus even schrappen geblazen. In de RSL club lekker ontbeten. Lekker ei op met gebakken bacon. Heerlijk na al die zoetigheid. Om een uur of acht in de auto gestapt om onze weg te vervolgen naar Bendigo. De eerste 136 km ging over de Olympic Hwy. Waar het landschap ging veranderen in licht golvend traject en voerend door plaatsjes die wel vermeld staan op de landkaart maar meer dan vijf huizen stonden er niet. Ook stonden er huizen bij die sterk verwaarloosd waren, althans aan de buitenkant.In Albary een plaats op de grens tussen Nord South Wales en Victoria verwisselde wij de Olympic Hwy voor de Hume Fwy richting Melbourne. We kwamen er toen achter dat er in Australie ook vierbaans wegen bestaan. Deze weg die loopt tot aan Melbourne is een juweeltje om over te rijden. Met heel vlak en geruisloos asfalt, en ook met stukken betonplaten die anders dan bij en in Belgie geen geluid veroorzaken. Het is net of je over een biljartlaken rijdt. Het is zo rustig op deze weg dat je zelf afvraagd waarom hebben ze deze weg vierbaans gemaakt. Soms denk je deze weg hebben zeker alleen voor mij aangelegd want dan zie je ook geen enkele auto. Maar dan kom weer echt iets Australies tegen zomaar een gelijk vloerse kruising op een snelweg.De max. snelheid op deze wegen 110 km. Er mogen ook fietser rijden, maar dan wel op de vluchtstrook. De fietser worden bij elke oprit gewaarschuwd met borden dat ze oprit naderen. Er hangen ook elektronische snelheidsmeters boven de weg waar je je snelheidsmeter kan controleren. Die van mij auto week ongeveer 4 a 5 kilometer af.

Na 150 kilometer moesten wij deze weg verlaten om naar Bendigo te komen. Het verschil in wegdek was gelijk te merken. Het werden weer tweebaans wegen die vaak aan de smalle kant zijn, maar er mag toch 100 km worden gereden. Nadat we de grote weg hadden verlaten kwamen we gauw in het plaatsje Violet Town.Aangezien we trek hadden in koffie met wat lekkers erbij stopten we even bij een bezinepomp net voor Violet Town en vroegen of ze koffie verkochten(de meeste pompstations verkopen in Australie  koffie). Helaas konden ze ons niet helpen maar verwees ons door naar de koffie shop in Violet Town. De koffie shop bleek zowat de enigste zaak die nog open was. De rest was gesloten en verwaarloosd.

De slager was dichtgetimmerd een bakker was er niet meer enz. De koffie shop had lekkere koffie en gebak. En de koffie shop was zeker het middelpunt van de omtrek, want iedereen die er binnen kwam kon elkaar. Je kon er zelf geld pinnen. Er kwam een jongen geld pinnen die zeker een lekker kontje had, daar het meisje dat ons had geholpen er eens lekker in kneep. Na de koffie weer op weg naar Bendigo. Kitty met de route op haar schoot leide mij goed door het onbekende land.

Het is wel een beetje uitkijken op die smalle wegen als een vrachtwagen met een snelheid van 100 km op je afkomt. Ik remde moest wel even afremmen om goed naar links uit te wijken.

Aangekomen in Bendigo lag ons motel vlak bij het centrum. Het was wel een verschil met het motel waar we gisteren hadden geslapen.We zitten nu in een schitterende kamer. Een badkamer met een groot bad. Alles keurig netjes verzorgd. Voor het ontbijt moest je even een briefje invullen wat je wilde  eten en hoe laat. Dat werd dan netjes s-morgens gebracht zodat je op je kamer kon eten.

s-Middags even de stad wezen verkennen. Het stadpark in Bendigo leek net het keukenhof allemaal tulpen, viooltjes, leewebekjes enz. ook waren er veel prachtige oude gebouwen te bewonderen. Deze heb ik even op de gevoelige plaat vast gelegd. Verder van de dag de dagelijkse dingen gedaan.                              

Klik hier voor meer foto’s

 

VRIJDAG 9 OKTOBER BEZOEK AAN BENDIGO

 

Vanmorgen eens lekker uitsgeslapen, ons ontbijt genuttigd en om 10 uur de stad ingegaan om deze te bezichtigen. Eerst zijn we even naar station gelopen om te kijken hoe het hier allemaal aan toe ging.

Er stond net een trein klaar die richting Melbourne ging. Er maken toch veel mensen gebruik van de trein. De trein was zo goed als vol toen hij vertrok. Net voordat hij vertrekt wordt er omgeroepen bij welke plaatsen hij zou stoppen. En als de trein weg rijdt gaar er bel bel op het perron ten teken dat de trein zich in beweging zet. Voor de mensen die waren uitgestapt en nog verder moeten naar andere plaatsen die niet met de trein bereikbaar zijn staan er bussen klaar. De bussen en de trein zijn van de zelfde maatschappij zodat de aankomst- en vertrektijden goed op elkaar zijn afgestemd. Hierna zijn we een paar oude gebouwen gaan bekijken, we zijn nog even gaan kijken bij een oude mijn en diverse mooie parken bezocht. In een van die parken staat op het hoogste punt van Bendigo en uitkijktoren die een fraai uitzicht geeft over de stad. Ondertussen begonnen onze voeten wel een beetje te protesteren tegen al dat geloop. En gelijk hadden ze daar het ondertussen 3 uur was geworden. Terug naar ons motel om de beentjes even wat rust te geven. ’s-Avonds zijn we  in de stad gaan eten.

Na het eten naar een James Bond film gekeken. Normaal duurt een Bond film om en nabij de 2 uur, maar hier op de TV in Australie duurde hij 3 uur daar hij 12 keer werd onderbroken door reclame.

Klik hier voor foto’s

 

ZATERDAG 10 OKTOBER 6E RIT BENDIGO NAAR HALLS GAP 207 KM

 

We beginnen al aardig te wennen aan het ritme in Australie. We worden nu al vanzelf wakker om 6 uur.

Dat vinden we niet erg daar we toch altijd vroeg met de auto op pad gaan. Vandaag stond de rit naar Halls Gap op het programma. Het is geen lange rit. De landschappen langs de route werden steeds mooier. En omdat het op de weg vrij rustig is kan ik als chauffeur aardig mee genieten van de vaak fraaie uitzichten. Na zestig kilometer in Maryborough even gestopt en onze auto even in een winkelstraat geparkeerd. Maryborough is echt een Australiese stad met een grote winkelstraat met aan weerzijde de auto’s geparkeerd. Alleen de grote levensmiddelen winkels staan ergens anders. Ook nog even onze dagelijkse inkopen gedaan. (fruit, broodjes, en papjes).Daarna onze weg vervolgd richting Halls Gap.

Even voor Halls Gap maar even benzine getankt. Doe dit in Australie altijd op tijd. Rij nooit door tot dat je benzine bijna op is. Want je weet nooit  waar de volgende pomp is.Het kan voorkomen dat je bij een pomp wil gaan tanken en dat de benzine op is. Hebben we zelf meegemaakt. Dus tank altijd als je nog ongeveer 200 kilometer kan rijden. In Halls Gap aangekomen bleek het niet groter te zijn dan een straat met hier daar een particulier huis en voor de rest een paar winkels en restaurants. Ook nog een een paar Motels. Ons motel lag z’n 2 kilometer buiten Halls Gap. Het was een schitterende locatie waar ons motel op stond.

Omringd door bergen en heel park om in te wandelen. Na het uitladen van de auto zijn we heerlijk gaan wandelen om ons motel heen. De eerste tijd zijn we bezig geweest naar het kijken naar allerlei soorten vogels en kangaroes die daar zomaar los lopen. Om vijf uur naar het dorp gereden om daar wat te gaan eten.

Klik hier voor meer foto’s

 

ZONDAG 11 OKTOBER  EEN DAG IN HALLS GAP

 

Om  half acht opgestaan gedouchd. (Een overheerlijke douche waaronder het heerlijk vertoeven was). Na ons ontbijt zouden we even een klein wandelingtje maken, maar het werd er een van ruim 6 kilometer. Weer veel nieuwe soorten vogels gezien. Ook veel kangoroes die zomaar de weg oversteken. Met onze wandeling kwamen we tenslotte uit in het dorp waar we  koffie hebben gedronken. Toen weer terug gelopen naar ons motel. In ons motel even overlegd wat we vanmiddag gingen doen. We gingen weer  wandelen vanuit een plek waar borden stonden met route’s en afstanden erop. Met de auto zijn we naar die plek toe gereden. We hebben niet de langste route genomen maar eentje van 3.5 km. In het begin ging lekker. Het ging wel zachtjes omhoog, maar dat was maar eventjes. Het werd algauw een klauterpartj tegen een berg op. Het pad bestond uit allemaal kleine rotblokjes waar ze goed als kwaad   treden van hadden gemaakt.

Het einde kwam maar niet in zicht, en we hadden al heel wat zweetdruppels verloren.Eindelijk waren we halverwege de klim en dat werd beloond met een schitterend uitzicht over de omgeving.Daar wij dachten dat we rond konden lopen en dus weer naar beneden zouden gaan gingen we verder met onze klauterpartij. In het begin gingen we ook iets naar beneden maar dat was maar voor kort. Maar uiteindelijk gingen we niet naar beneden maar steeds verder omhoog. Maar vlak onder de top zijn omgekeerd, want het pad werd heel stijl en heel moeilijk te beklimmen.

Maar naar beneden gaan op z’n pad is nog moeilijker dan naar boven klimmen. Je glijd veel eerder uit als je naar beneden gaat. Uiteindelijk kwamen we weer op de bewoonde wereld terecht allebei 2 kilo lichter van vocht dat we hadden verloren.Heel deze klimpartij had ongeveer 2 ˝ uur geduurd. Maar het is de moeite waard geweest om deze inspanningen te doen. We hebben veel gezien. s-Avonds zijn we weer gaan eten in Halls Gap. Het moest eigenlijk een rustdag worden maar het werd een inspanningsdag.

We hadden dan ook niet veel moeite na het eten om in slaap te komen. We hebben het geen negen uur meer zien worden.

Klik hier voor meer foto´s

 

MAANDAG 12 OKTOBER  7E RIT HALLS GAP NAAR APOLLO BAY  332 KM

 

Weer vroeg op pad deze morgen voor de rit naar Apollo Bay. De eerste 70 km door het Grampians gebergte was een zeer rustig suk. We zijn een auto tegen gekomen en  drie overstekende kangaroes en een een kangeroe die stukje met ons mee liep. Aan het eind van de weg weer fraaie uitzichten over diepe dalen. Daarna de weg vervolgd naar de Great Ocean Road. Door een paar kleine plaatsjes heen gereden waar het ook zeer rustig was. Deze weg begint een aantal kilometers voor Warrnambool  en loopt langs de Southern Ocean tot aan Torqua. Deze weg is z’n 300 kilometer lang.Deze weg is aangelegd tussen 1918 en 1932. Het waren Oorlogsveteranen uit de eerste wereldoorlog die deze weg hebben aangelegd. Het was een soort werkgelegenheidsproject en tevens een monument voor al de Australiese militairen die in Europa gesneuveld waren. Als je van Warrnambool deze 300 km lange weg

heeft afgelegd en komt in Torquay aan dan besef je pas wat het een giganties werk dat moest zijn geweest. Bij Warrnambool kom je nog niet gelijk langs de Oceaan te rijden dat begint pas na z’n 60 km bij Peterborough. (Wij reden net andersom dan de meeste toeristen die in Torqueay beginnen)Daar kom je ook gelijk de eerste lookout tegen van The Grotto. Wij onze auto naar de parkeerplaats gereden waar bleek dat wij niet de enigste waren. Eerst ons even warm aangekleed daar te temparatuur niet echt hoog was en er een zeer harde wind stond. Als je voor het eerst deze monumenten ziet ben je wel even stil.

Na bijgekomen te zijn vele foto’s gemaakt van deze natuurmonumenten.Er zijn zo verschillende uitkijkpunten langs deze weg. We zijn er bij een paar gestopt. De laatste waar we zijn gestopt zijn de 12 Apostelen. Als je ze telt zijn het er maar 11, dat komt omdat er een in 2005 is ingestord. Dit zijn wel de bekendste. Bij de twaalf Apostelen is ook een groot informatie centrum. (wat vandaag dicht was). En je kan er met een helikopter een rondvlucht maken over deze natuur monumenten. Was de weg tot nu nog vrij recht dat veranderde toen wij het plaatsje Princetown hadden gepasseerd. Hier voorbij komt je de eerste 70 km haast geen rechtstuk meer tegen. Er staan dan ook verkeersborden met opschrift nog 67 km met haarspelbochten. Het gemiddelde van de snelheid van je auto zakt al gauw onder de 40 km per uur.

Bij elke bocht staat de advies snelheid aangegeven. De meeste opschriften waren 20km 25 km 35k m 40 km. De maximale snelheid op deze weg is 80 km maar dat haal je maar zelden. Je rijdt soms vlak langs de Oceaan en als dan daar overkijkt heb je het gevoel dat aan het einde van de wereld rijdt. Je ziet alleen maar water. Na 2 uur rijden over de 70 km kwamen we aan in onze eindbestemming van vandaag Apollo Bay. Ons motel lag aan de Ocean Road zodat we niet hoefde te zoeken waar moesten zijn.

De naam van ons motel was Iluka Motel en Restaurant. We werden zeer gastvrij ontvangen en naar onze kamer gewezen. Wij vonden de naam van het Motel al een beetje Grieks en toen wij de eigennaresse hoorde praten werd ons vermoeden steeds duidelijker dit moeten grieken zijn. Toen wij het vroegen bleek ons vermoeden juist te zijn. Haar vader was naar Australie geemigreert en was een Resaurant/Motel begonnen en zij regelde nu alles. Ondanks het slechte weer zijn we toch nog even het plaatsje gaan verkennen. Een lange boulevard scheid de Ocean Road met strand en de Oceaan.

Een heel mooi strand wat nu helaas door het slechte weer er verlaten bij lag. Ook alle winkels die er zijn in Apollo Bay liggen aan de Ocean Road. Waaronder vele restaurants en nog enkele motels en hotels. Het is plaats dat het echt van de toeristen moet hebben.

Het is toch wel makkelijk als er bij je motel een restaurant is. De menukaart lag op onze kamer. Dat was makkelijk voor ons want als je dan een woord tegen komt wat je niet weet kijk eerst even in het woorden boek. Zodat je zeker wist wat je bestelde. Het eten was lekker. Daarna ondanks de lichte regen toch maar even de boulevard afgelopen en terug langs alle winkeltjes gelopen.

Terug op onze kamer tikte de regen behoorlijk tegen ons raam. Het was echt een Hollands weertje.

Om een uur of negen weer lekker gaan slapen na deze vermoeiende dag.

Voor meer foto’s klik hier.

 

DINSDAG 13 OKTOBER 8E RIT APOLLO BAY NAAR BACCHUS MARSH  210 KM

 

Vandaag staat er maar een korte rit op het programma. Om in Bacchus Marsh te komen moeten we maar 210 km te rijden inclusief een ommetje via Queenscliff. Het is ook wel eens lekker dat je een beetje uit kan slapen. Ook nog even ontbeten in ons motel. Vanuit Apollo Bay bleef de weg net als gisteren slingeren langs de kust.

   

In Aireys Inlet zijn we de vuurtoren Split Point gaan bezichtigen. Ook nog even benzine getankt (de goedkoopste benzine van de hele reis 1.13 dollar/ 70 euro cent). Daarna verder gereden tot Totquay waar de weg weer eindelijk recht weg. Na Torquay nog een ommetje gemaakt naar Queenscliff waar de veerpont vertrek naar Sorrento. Deze veerpunt verbind de twee delen van Australie rondom  de Port Phillip Bay. Elke uur vaart hij af. Even staan kijken hoe alles wordt ingescheept en hoe de veerpont weg vaart. Daarna onze weg vervolgd via Geelong richting Bacchus Marsh.

In Geelong hebben we ook gezien dat het in Australie bij de grote steden heel erg druk kan zijn. Grote driebaans wegen. Iedereen blijft op z’n eigen baan rijden. Het is goed op letten want ze komen je links en rechts voorbij. Maar eenmaal de grote stad voorbij wordt het weer gelijk rustig op de weg. Op ons gemak naar Bacchus Marsh gereden. Het landschap is na wat we gisteren gezien hebben vlak.

In Bacchus Marsh weer onze dagelijkse dingen gedaan. Ons motel ziet keurig en schoon uit.

Klik hier voor foto’s

 

WOENSDAG 14 OKTOBER BEZOEK AAN MELBOURNE

 

Deze morgen begonnen met een heerlijk ontbijt op de kamer. Lekker geklutst gebakken ei met Bacon er op. Lekker op ons gemak naar de trein gereden die ons naar Melbourne moest brengen. Dat er veel Australiers met de trein reizen zagen we gelijk al bij het station. Het grote parkeer terrein vlak voor het station was al helemaal vol. Maar op het iets verder gelegen parkeerterrein was nog voldoende plaats.En het is helemaal gratis.Het trein kaartje kan je lekker aan het loket kopen.Ook is er op elk station een openbaar toilet.(ook gratis).Het openbaar vervoer is in Australie redelijk goedkoop. Een retourje Bacchus Marsh naar Melbourne betaalde we 9,90 dollar en dat is omgerekend  6,20 euro. De afstand tussen de plaatsen is 60 km.De trein zat behoorlijk vol. Na 40 minuten met de trein rijden arriveerde we in Melbourne. Daar zijn we aan de wandel gegaan. Maar de plannen die we hadden werden na 20 minuten te hebben gelopen verstoord door een regenbui van meer dan anderhalf uur. Het bezoeken van de parken ging dus niet door. We zijn toen maar het winkelcentrum ingegaan. De grote winkelstraat in Melbourne heet Flinderstreet en deze is wel 1 kilometer lang. Met vele zijstraten met daar ook allemaal winkels. Het grootste winkelketen is Meijer net de Bijenkorf in Nederland maar dan wel 10 keer zo groot. Er is ook nog een winkelcentrum dat rondom een oud gebouw is gebouwd. Het gebouw staat nog geheel intact midden in het winkelcentrum.Het gebouw had een toren en daar hebben ze een grote koepel over heen gebouwd.het was zeker ecxursiedag voor scholen in Melbourne want we zijn wel 20 scholen tegengekomen allemaal in uniform.Wij hadden wel  te doen met de meisjes in hele korte rokjes met deze kou. Volgens de Australiers was het in 20 jaar nog niet zo koud geweest. Na wat in een foodcourt gegeten te hebben zijn we maar weer gaan wandelen. Het was er ondertussen droog geworden. We zijn toen naar groot sportcomplex gelopen met veel grote stadions.De tickets voor het open Australies tennistournooi in Januari waren nu al weer te koop vanaf 29 dollar. Even Kitty de hand van Rod Laver vast laten houden.

Zijn standbeeld staat voor het Rod Laver Stadion. De tijd gaan toch snel. Zonder dat je het merkt waren we alweer 4 uur aan het lopen. Het was nog een half uur lopen naar het station waar de trein reeds klaar stond.Hij bracht ons weer in 40 minuten naar Bacchus Marsh.

Klik hier voor foto’s

 

DONDERDAG 15 OKTOBER 9E RIT BACCHUS MARSH NAAR MOUNT BEAUTY 340 KM

 

Weer eens vroeg uit bed gekomen. Lekker ontbeten en daarna weer de auto op gang gebracht om ons 340 km verder te brengen naar Mount Beauty. Het eerste stuk was weer aardig heuvelachtig met mooie uitzichten. Het was behoorlijk druk op de weg. We namen allemaal binnen wegen en dan is het behoorlijk opletten of je wel goed ging. Maar Kitty de kaartleester stuurde mij foutloos de goede richting in. Zij kan wel meedoen als bijrijsters bij een rally. Na 100 km binnen wegen kwamen we op de grote vierbaans weg uit die van Melbourne naar Albury gaat. Deze weg moesten we ruim 100km volgen.

Zoals ik een vorig verslag al vermelde over fietser op de snelweg, we kwamen er nu twee tegen. Het is misschien gek gezegd maar op deze snelwegen is het vaak veiliger voor fietser dan op de smalle binnenwegen.Hier rijden ze op de vluchtstrook en op de binnenwegen is er niet veel ruimte voor hun over.De vorige keer hadden wij na het verlaten van de snelweg koffie gedronken in Violet Town en dat was ons toen zo goed bevallen dat we nu de snelweg maar weer  verlaten hebben om in Violet Town koffie de drinken. Het was nu in de Koffie Shop nog drukker dan de vorige keer.

Na een lekker bakje koffie voor Kitty en een Cola voor mij en wat lekkers erbij zijn we weer verder gegaan.Het was nu nog stukje snelweg om deze dan te verlaten en de Snow Road op te gaan richting Myrtleford.

Hoe verder we de Snow Road opreden hoe meer het gebergte in zicht kwam. De naam van de weg veranderde van Snow Road in Great Alpine Road. Na het plaatsje Ovens verlieten we ook deze weg om de Happy Valley Road op te gaan.

Dit was in het begin een schitterende weg door een vallei heen. Hoe verder we deze weg opreden hoe triester werd het aangezicht van de bossen die rondom deze weg stonden. We zien in Nederland wel eens op het journaal dat er in Australie bosbranden zijn.We vinden dat dan erg maar verder staan we er niet bij stil. Wij hebben nu zelf gezien wat voor schade dat aan de bossen veroorzaakt. De Happy Valley Road is z’n gebied wat in brand heeft gestaan. Links en rechts van de weg alleen maar verbrande bomen. Soms reed je onder een haag van  verbrande bomen door. Heel triest omdat te zien.

Na deze weg waren we niet ver meer weg van onze eindbestemming.

Hoe dichter we bij Mount Beauty kwamen hoe mooier het werd. We kregen het gevoel dat we in Oostenrijk reden. Hoge bergen met schitterende valleien.We waren te vroeg bij ons motel om in te checken. Daarom even doorgereden naar het centrum van Mount Beauty. Dit stelde niet veel voor. Een straat van 150 meter met wat winkels en restaurants. Ondertussen begon ook nog te regenen.

Weer terug naar ons motel waar we nu wel konden inchecken. De kamer ziet er prachtig en schoon uit.

Je kon zien dat de kamer net was gerenofeert. Het is als je via internet een motelkamer boekt toch altijd afwachten hoe ziet het er uit. Met deze keer had de kamer een 8,5 verdiend. Het was ondertussen weer droog geworden wat ons deed besluiten om maar een stukje te gaan wandelen.De omgeving is schitterend met veel groen en bloemen en planten die in bloei staan.

Alleen is er na het winterseizoen niet zo veel meer te beleven in het plaatsje. Een hoop zaken zijn dicht.Vooral de zaken die het van de wintersport moeten hebben. Er is een bedrijf die  s-winters de mensen die willen skien naar boven brengt met bussen, maar deze bussen stonden nu allemaal bij elkaar niets te doen. Om half zes op zoek gegaan naar een restaurant waar we wat konden eten. Het viel niet mee om wat te vinden. De meesten zaken waar je wat kon eten zijn alleen open s-morgens voor breakfast en’s-Middags voor de lunch en gaan dan om 5 uur dicht. Maar eindelijk iets gevonden en ondanks dat wij in het begin de enigste klanten waren smaakte het eten voortreffelijk.

Klik hier voor foto’s

 

VRIJDAG 16 OKTOBER  EEN DAGJE MOUNT BEAUTY

 

Vandaag voor ons doen redelijk lang op bed gelegen. Om 8 uur werd er op deur geklopt door de man die ons ontbijt kwam brengen. Lekker ei met Bacon. Na het ontbijt zijn we maar gauw gaan wandelen want de zon scheen nu heerlijk en de temparatuur was ook heerlijk. Door een heel mooi villa wijk gelopen met mooie huizen (waarvan er veel te koop stonden) en mooie tuinen. De weg liep omhoog en de uitzichten werden steeds mooier. Als tegen de bergen op kijkt en je ziet dan die mooie groene valleien is dat een prachtig gezicht. De weg liep naar het dorp toe waar nog niet veel te beleven was. Maar de koffie tent die we tegen kwamen was gelukkig wel open. Na de koffie weer terug naar ons motel. De zon was ondertussen ook weer verdwenen zodat we besloten de auto te pakken en naar Falls Creek te rijden. Falls Creek is een Skioord dat op 1900 meter hoogte ligt op 30 kilometer van Mount Beauty.

Bij de eerste kilometer stond al een bord de volgende 30 kilometer is zeer bochtig. Snelheid varieerde van 20 km tot 45 km Er zat echt geen recht stuk in dat langer was 200 meter. De weg was ook niet al te breed. Bij een tegenligger moest goed uit kijken dat je niet te ver de kant in ging want daar gaapte een diepe afgrond. Over de 30 kilometer naar Falls Creek deden we ongeveer een uur. Dat leek nu de winter was afgelopen een verlaten oord. Waren alleen arbeiders aanwezig die bezig waren een hotel te bouwen. Maar wat ons toch verblijde was dat er wel zeker 20 centimeter sneeuw lag.

Gelukkig hadden ze hoofdweg sneeuw vrij gemaakt. Maar op de weg naar het centrum toe waren ze druk bezig met sneeuw ruimen. We zijn wel even uitgestapt om foto’s te maken in de sneeuw. Het was er behoorlijk koud met net twee graden boven nul.Door de kou niet zolang buiten geweest maar weer gauw in de auto gestapt.

Het naar beneden rijden is nog moeilijker dan naar boven. Je rijdt al gauw te hard en te veel remmen is ook niet goed. Dus je moet een beetje tussen gas geven en remmen. De terug rit duurde daarom net zolang als de heen weg. Ondanks de zware rit was het toch de moeite waard geweest om naar boven te rijden. We hadden na terug komst nog tijd over om naar het dorp te lopen. Even langs het informatie centrum geweest (In elke plaats staat wel z’n informatie centrum) waar we netjes werden geholpen toen we wat vroegen. In dit informatie centrum hingen allemaal foto’s van Skiers die bij de olympische spelen succes hadden geboekt. Ook was er te zien hoe Mount Beauty was ontstaan. De mevrouw die ons hielp vroeg of ook even het gasten boek wilden tekenen. Na het tekenen even in het boek gekeken

En zagen wij dat wij de eerste Nederlanders waren die na maanden weer in het boek iets opschreven.

s-Avonds weer in het zelfde restaurant gegeten als gisteravond.

Klik hier voor meer foto’s

 

ZATERDAG 17 OKTOBER 10E RIT MOUNT BEAUTY NAAR JUGIONG  310 KM

 

Wat een overgans rit moest worden werd een van de mooiste ritten tot nu toe. Het eerste stuk van Mount Beauty tot Tallangatta reden we door een vallei heen met aan beide kanten bergen.Het was een schitterend gezicht vooral omdat alles zo mooi groen was. Na het plaatsje Bulluott moesten we nog een berg over. Hoe hoger we kwamen des te mistiger werd het. Gelukkig duurde het niet lang meer tot de top. Na de top was gelukkig de mist verdwenen. Voorbij Granya hebben ze kunstmatig een Lake aangelegd door een dam te plaatsen. Je ziet overal de verzopen bomen nog boven het water uitsteken, wat een apart gezicht is. Daarna door een gebied gereden waar maar een enkeling woont. Op een gegeven moment stond er een plaatsnaambordje met even verder twee brievenbussen van mensen die daar woonden en nog geen 200 meter verder was het dorp alweer voorbij daar nu rechts het plaatsnaambordje stond. Het is een gebied met nog ongerepte natuur. Schitterend om daar doorheen te rijden. We zijn dan ook niemand tegen gekomen op deze weg door dit gebied. Het was toch z’n 50 kilometer. Bij het plaatsje Jingelic de grens over gegaan van Victoria naar Nord South Wales. Na Jingelic zijn we richting Holbrook gereden waar we de Hummy Hwy op zouden gaan. In holbrook kregen een seintje van ons lichaam dat we toe waren aan wat drinken.Het was even in Holbrook waar ongeveer 1400 mensen wonen om een koffie shop te vinden. Maar bij de bakker kon je wat drinken. Het was heel druk bij de bakker. Niet alleen voor de koffie maar ook door mensen die brood en gebak kwamen halen.

Toen we aan de koffie zaten kwamen we er achter waarom het zo druk was bij de bakker. Aan de muur hingen diversen oorkonde met daarop de tekst De beste bakker van Holbroek en omgeving. Nadat wij het gebak op hadden dat we bij de koffie hadden genomen moesten wij erkennen dat die oorkonde er niet voor niks hingen. Het gebak was verrukkelijk.Er is in Holbrook ook nog een marine museum. Ik ben nog even gaan kijken naar een onderzeeboot die daar op het gras lag. Ik had nooit gedacht dat z’n onderzeeer zo groot was. Je mocht er vrij op lopen. Eenmaal op de Hummy Hwy merketen we algauw dat ze in Australie ook hard bezig zijn om de wegen te verbeteren. De Hummy Hwy moet van een tweebaans weg een vierbaans weg worden. Je mocht bij de plaatsen waar ze aan het werk waren niet harden rijden dan 60 km, en dan rijdt ook iedereen 60 km. Staat er een bord van 40 km dan rijdt ook iedereen 40km. Al die opbrekingen of weg versmallingen zouden in Nederland enorme files veroorzaken maar hier in Australie geen centje pijn. En de stukken vierbaanswegen die al klaar zijn zou wat zijn voor onze Nederlandse vrachtwagens chauffeurs. Je kan hier met je vrachtwagen 110 km rijden en van niemand last hebben. Als ik jong was en graag vrachtwagens chauffeur zou willen zijn dan ging ik naar Australie. Lekker met een vrachtwagen met een dubbele oplegger achter je over de weg rijden.

Eenmaal in ons plaatsje aangekomen waar we zouden overnachten bleek dit een dorp te zijn van geen winkels, een benzinepomp, 2 motels waarvan een dicht was en een cafe.Bij ons motel/restaurant aangekomen bleek alles gesloten te zijn. Wij maar eens op onderzoek gegaan. Uiteindelijk moest je achterom je ergens melden. Een wat oude man op blote voeten heeft ons toen geholpen. De boeking klopte en we kregen kamer 15. Maar wat ons verontruste was dat het restaurant gesloten was. Nadat we lopend wat onderzoek hadden gedaan in het dorp bleek dat er in het dorp niets open was waar men kon eten. En het dichtstbijzijnde volgend dorp was 50 km verder.We bereide ons al voor van eten van een paar cracketjes die we nog bij ons hadden.Maar als de nood het hoogst is is de redding nabij. Om half vijf ging Kitty nog eens op onderzoek uit en kwam met de mededeling terug dat we om half zeven konden eten. Wij om half zeven met niet al te veel verwachtiging naar het restaurant toe. Toen wij daar binnen kwamen wisten we niet wat we zagen. Het hele restaurant zat vol. Beneden kon je aan een tafeltje zitten met barkrukken. En boven kon je eten. Wij zijn beneden gebleven want wij vonden het daar heel gezellig. We zijn maar begonnen met wat te drinken. Een pilsje voor mij en een wijntje voor Kitty. Een meisje kwam de bestelling opnemen van het eten. Ondertussen zaten wij de mensen te bekijken die daar zaten en binnen kwamen. Als er nieuwe klant binnen kwam haalde hij eerst zijn geld tevoorschijn en bestelde een drankje en betaalde gelijk. Het volgende drankje werd weer gelijk afgerekend.We hebben lekker genoten van ons eten en van het naar mensen kijken. De eigenaresse vond het wel leuk dat wij uit Nederland kwamen, ze kwam steeds vragen of alles naar wens was.

Voor ons doen gingen we laat naar onze kamer toe. Een dag die moest doorgaan voor een overgangsetappe werd een dag met natuurschoon en gezelligheid.

Klik hier voor foto’s

 

ZONDAG 18 OKTOBER 11E RIT  JUGIONG NAAR BATHURST 303 KM

 

Deze morgen onze reis weer voort gezet richting Bathurst. We hebben de binnen wegen maar weer opgezocht. Dat is lekker rustig rijden en je ziet veel meer. Zo zachtjes aan kon je aan de natuur zien dat het hier minder regent dan in Victorua. De natuur wordt hier al iets minder groen. Bij Young draaide we de Olympic Hwy op en dat merk je gelijk aan de weg die breder wordt. Tussen Young en Cowra zagen we allemaal paarse bloemetjes tussen het gras staan. Een schitterend gezicht, maar de Australiers zijn er niet zo blij mee, want het onkruid wat  niet weg te krijgen is.

In Cowra van de grote weg af gegaan om een toeristische route te nemen over de Wyangala dam. Daar hebben wij geen spijt van gehad want wat was dit een mooie route.Schitterende uitzichten onderweg. Bij de dam aangekomen was er geen water te zien. Deze dam is aangelegd om een waterresorvoir te scheppen. Op de landkaart staat het aangegeven als Lake Wyangala. Na de dam overgereden te hebben kwamen we nog een dorpje tegen. Ik vraag me weleens af wat doe je in z’n dorp.de dichtsbijzijnde grote plaats is Cowra op 32 km. Ik zag nog wel dat er benzinepomp was. De weg werd nu heel smal en slingerde langs een berg naar beneden. Gelukkig kwamen we niemand tegen daar er geen plaats was om elkaar te passeren. Je moest dan bij een uitwijk plaats passeren.Uiteindelijk belande we in Woodstock waar we weer de Hwy op konden die ondertussen Mid Western Hwy hete. Onder weg in Blayney gestopt om wat te eten. Na 40 km kwamen we in Bathurst aan waar we gauw ons motel hadden gevonden. Nadat we alles wat we nodig hadden voor een nacht uit de auto in de motelkamer hadden gebracht is Kitty opzoek gegaan of er een wasgelegenheid aanwezig was voor alle vuile was die we bij ons hadden. Gelukkig was die gauw gevonden zodat Kitty lekker 2 wassen kon doen.Daarna alles in de droger en we konden weer even vooruit. Elk jaar wordt er in Bathurst de 1000 uren van Bathurst verreden. Een autorace voor sportwagens. Deze race had ik verleden week op de televisie gezien. Bij het inchecken had ik het er over met man achter de balie. Hij vertelde ons je kan zo naar het circuit rijden en er zelf een rondje rijden. Hij liet even zien hoe we moesten rijden. Het was niet zover weg.Tussen twee wassen door naar het circuit gereden.Daar aangekomen waren wij niet de enigste auto die daar rond reed. Je kon zo het circuit oprijden. Eerst langs de Pitstraat en toen naar boven (het circuit loopt over een berg heen). Boven aan het circuit had je een schitterend uitzicht over het circuit. Na beneden toe zitten er een paar hevige bochten in. Wij mogen er maar 60 km rijden en dan heb je moeite om de bocht te nemen. Je kan je haast niet voorstellen hoe die coureurs met z´n hoge snelheid er door heen komen.Het was een hele beleving de rondjes op het circuit.

Verder was er in Bathurst op zondag niet veel te beleven. Na het eten televisie gekeken naar Engels voetbal.

Klik hier voor foto´s

 

MAANDAG 19 OKTOBER 12E RIT BATHURST NAAR KATOOMBA 154 KM

 

Vanmorgen na het ontbijt eerst even onze benen gestrekt. Wij hadden daar de tijd voor want er stond een kort ritje op het programma. Om negen uur hebben we de auto op gang gebracht om ons via Ligtjow naar Katoomba te brengen. De Mid Western Hwy ging over op de Great Western Hwy. Dat woordje Great mus staat geheel niet voor deze weg. Wat een schitterende uitzichten op deze weg. Met veel beklimmingen en afdalingen. Soms van 10 a 12 procent. Dan is de weg 2 baans dan weer 4 baans. En bij sommige klimmen is de klim 2 banen breed zodat het snelle verkeer het langzame verkeer kan inhalen. Hij is zo bochtig dat je meeste tijd maar 60 km per uur mag rijden.

In Ligthow zijn van de grote weg af gegaan richting Clarence. In Clarence is het startpunt van de zig-zag trein. Na Ligthow was het nog 17 km naar Clarence.Deze actractie staan altijd met borden aangegeven hoe je er naar toe moet rijden. Weg naar Clarence ging behoorlijk stijl omhoog.

Bij de zig-zag trein aangekomen waren wij een van de eerste passagiers.De trein zou om elf uur vertrekken. Even voor elf kwam de trein naar het station gereden. Het was een oude diessel locomotief met drie oude treinstellen er achter. Eerst moest de locomotief aan de voorkant van de wagons komen. Bij vertrek waren ongeveer 30 mensen die gingen. Gelijk na twee kilometer gingen we een tunnel in en het werd aarde donker. Maar na de tunnel kregen we fantastische uitzichten. Ik ben er nu achter waarom hij zig-zag wordt genoemd.

Vroegen wilden ze met de trein de berg op om spullen naar boven te brengen. Bij de meeste bergen rijdt de trein dan met grote lussen naar boven. Maar hier ging dat niet. Dus wat deden ze, ze rijden zo lang het kon naar boven en stopte dan. Koppelde de locomotief af en rijdt iets door naar een wissel.

Komt dan weer terug en koppelt de locomotief weer aan de andere kant aan de wagons en wordt zo weer de voorkant. Door dit regelmatig te herhalen kwamen zij boven. Op onze rit werd dit twee maal gedaan naar boven en tweemaal naar beneden.Het verwisselen van de locomotief duurt ongeveer 15 minuten. Dit hele gebeuren even op de gevoelige plaat vast gelegd. De hele rit duurde ongeveer anderhalf uur.

Na dit bezoek aan de trein door gereden naar Katoomba. Ons motel in Katoomba is zeer eenvoudig.

Er komt veel jeugd. Douchen en naar de wc moet je nog op de gang doen.

Katoomba is net wat bij ons Valkenburg is. Een echt toeristen plaats. Elke dag komen er honderden dagjesmensen met de trein of bussen. Er is een bus die vanaf het station elk uur de toeristen rond rijdt

langs alle mooie punten. De winkelstraat is gelegen aan een straat die net zo stijl is als de Cauberg in Valkenburg. Als je deze straat een paar keer hebt gelopen ga je toch wel je benen voelen.

’s-Avonds na het eten nog even gewandeld en naar de plaatselijke supermarkt geweest. Deze is van 6 uur in de ochten tot 12 middenacht open. En weer is er een dag om.

Klik hier voor foto’s

 

DINSDAG 20 OKTOBER BEZOEK AAN SYDNEY

 

Deze dag stond een dagje Sydney op het programma.Daar we de trein van 8.25 moesten hebben kwamen we vroeg uit de veren. En aangezien we on ons motel pas om 8 uur konden ontbijten moesten we dat ook elders doen.In de Katoombastraat is een Cafe waar je om half acht al kunt ontbijten.

Het cafe is 2 minuten lopen van het station. Om 7.15 op pad naar het ontbijt, maar we waren toch iets te vroeg alles was nog dicht. Zijn we eerst maar een treinkaartje gaan kopen. Ik vroeg aan het loket 2 retour Sydney aan het meisje aan het loket.Zij liet zien dat dat 24,70 dollar zou zijn per persoon. Toen vroeg ze of een dag naar Sydney gingen. Ja zeiden wij. Toen kwam er heel los bij het meisjes waar wij niet veel van begrepen. Uiteindelijk zij ze: gaat daar maar even zitten en kom half acht maar weer terug.

Wij om half acht weer naar het loket en kregen toen twee kaartjes naar Sydney. Maar nu koste het niet 24,70 dollar maar 17 dollar per persoon. Wat was nu het geval. Hier in Australie hebben ze spitsprijzen.

Na half acht wordt het goedkoper. Ook kregen we nog een plattegrond van Sydney mee. Het goedkopere kaartje is niet voor half acht verkrijgbaar daar de computer om half acht moet worden omgezet naar het goedkopren tarief.Omdat er al ‘n trein klaar stond die over 5 minuten zou vertrekken zijn we maar niet meer gaan ontbijten en gelijk maar in de trein gestapt. Het is een rit van 2 uur naar Sydney.

De treinen zijn zeer geruisloos. Je hoeft in deze treinen nooit achteruit te rijden want de rugleuning kan je om klappen.De trein stopte zeker 20 keer vootdat we in Sydney waren. Bij elk station stapte er veel mensen in die naar hun werk gingen in Sydney.ook in Katoomba waar wij waren ingestapt stapte heleboel mensen in die pas in Sydney uitstapte. Deze mensen zitten elke 2 uur heen en 2 uur terug in de trein om te gaan werken.In Sydney aangekomen kan je alleen maar het perron verlaten door je kaartje door een automaat te halen zodat het poortje open gaat. De kaart die we vanochtend hadden gehad kwam gelijk goed van pas toen wij station hadden verlaten. We moesten richting Sydney Habour Bridge. Op de kaart konden we zien als we de Elisabethstraat helemaal zouden aflopen er zo tegen aan zouden lopen.Het werd een schitterende wandeling langs wolkenkrabbers en mooie parken Vooral de Royal Botanic Garden is een schitterend park. Met veel vogels en planten. Als je in het park de goede bordjes volgt kom je vanzelf het beroemde Sydney Opera House.

Klik hier voor foto’s

Het is een schitterend gebouw, alleen jammer dat de zon niet helemaal goed stond om mooie foto’s te maken. Het was een drukte van jewelste bij het Opera gebouw. Iedereen wil een foto van zichzelf met het opera gebouw op de achtergrond. Er waren ook veel scholen die het gebouw kwamen bekijken. Je kan ook van hieruit de Haybour Sydmey Bridge zien liggen. Een imposante brug met een grote hoge boog. Over deze boog kan je onder begeleiding lopen naar de andere kant van de brug. Dat duurt ongeveer 3 uur. Vanuit de plek waar wij stonden kan je goed zien lopen. Het zou niets voor ons zijn zo hoog boven de grond.

Vanaf deze plek heb je ook een prachtig uitzicht over de wolkenkrabbers van de stad. Verder zijn er veel rondvaartboten en speedboten waar je tegen betaling met mee kan.

Na alles te hebben beken zijn rustig verder gaan wandelen op zoek naar wat te eten. Wij een foodcourt opgezocht en daar een lekker broodje gezond op zitten eten. Een foodcourt bestaat uit een grote ronde cirkel waar rondom allemaal eetttenten staan. En in het midden staan allemaal stoeltjes en tafeltjes waar je dan je eten op kan eten. En druk dat het er is. Na het eten zijn we richting Darling Harbour gelopen.

Daar heb je ook een groot park met uitzicht over de Cockle Bay. Daar zittend op een bankje alles eens bekeken wat er allemaal rondom ons gebeurde. We hadden nu 4 uur in de stad rond gelopen, en onze benen vonden het weer tijd om de trein op te zoeken voor de terug weg. Na half uur lopen kwamen we

Bij het station aan waar de trein al klaar stond. Op de terugreis zitten denken dat het een enorm werk moet zijn geweest om deze spoorlijn aan te leggen. Je kan nu eenmaal niet net als een auto een helling op van 8 %. Om het spoor geleidelijk omhoog te laten lopen zijn er hele sleuven in de rotsen gehakt. Sommige rotswanden zijn wel 10 meter hoog.Het is een hele klim daar Sydney op zee niveau ligt en Katoomba op1070 meter. In het begin rijdt hij nog aardig door maar zo gauw de klim begint zakt het tempo tot 60 km. Dat heeft te maken dat hij omhoog moet en de spoorrails erg slingerd. Als uit het raampje kijkt kan je dat goed zien. De terug reis ging iets vlugger dan de heenreis. Er werd bij minder stations gestopt dan op heen weg.Bij terugkomst in Katoomba lekker rustig aan gedaan.

Klik hier voor meer foto’s.

 

WOENSDAG 21 OKTOBER BEZOEK AAN DE BLUE MOUNTAINS

 

Wij als vroege vogels weer vroeg uit bed gekomen om te gaan ontbijten in het cafe aan de Katoombastraat. Gisteren was er niet van gekomen daar alle perikelen met de trein. Tijdens het ontbijt hoorde wij een taal die ons zeer bekent voor kwam. Er zat nog een stel uit Nederland hier te ontbijten. Je weet hoe dat gaat je maakt al gauw kontakt en wisseld allebei je ervaringen uit over de  vacantie’s in Australie. Zij waren met een camper door Australie heen gereden. Vandaag moesten ze hun camper in Sydney inleveren en bleven dan nog drie dagen in Sydney voordat ze naar huis gingen.

Na het ontbijt zijn we gaan lopen naar de Blue Mountains.We wisten niet hoe ver het was, maar op een folder met een plattegrond van Katoomba had ik in geschat dat het ongeveen een half uur lopen zou zijn.

Na 25 minuten gelopen te hebben kwamen wij bij het echo punt aan waaruit je mooi een mooi zicht had over de drie Sisters.

Een van de bekenste plekken van Australie. Het was er al heel erg druk met toeristen. Er stonden al vele bussen die de dagjesmensen kwamen brengen.

Maar helaas zien de drie Sisters op de anzichtkaarten en folders er veel mooier uit dan in werkelijkheid.

Wat ook komt doordat de zon er ’s-morgens nog niet op schijnt. Volgens mij kun je er beter ’s-middags naar toe gaan. Maar het is wel een hele ervaring om het mee te maken. Via een wandelroute kan je heel dicht bij de achterkant van de drie Sisters komen.

Na dit allemaal gezien te hebben zijn we doorgelopen naar de Katoomba watervallen en het Scenic Worldcentrum. Dit centrum is het middelpunt van de Scenic Railway en de Scenic Skyway.

Dat zijn een treinje dat naar beneden rijdt en naar boven kan je weer de kabelbaan Scenic Skyway nemen. Hebben wij niet gedaan. Als je dit allemaal doet kost het nog heel wat. Wij hebben daarom onze

wandeltocht maar voortgezet over hele mooie wandelpaden. Je komt dan regelmatig bij loukouts uit en heb dan een prachtig uitzicht over de Blue Mountains. Na drie en half uur wandelen vonden wij het weer wellentjes. ’s-Middag ben ik naar de Hwy gelopen om daar foto’s te maken van vrachtwagens.

Kitty is het dorp ingegaan om wat te winkelen, en om de familie via internet even te vertellen hoe het met ons ging. ’s-Avonds gegeten in het zelfde cafe waar we ’s-morgens hadden ontbeten.

Klik hier voor foto’s

 

DONDERDAG 22 OKTOBER 13e RIT KATOOMBA NAAR TAMWORTH 470 KM.

 

Vanaf vandaag wordt de terugweg aanvaard naar de familie in Allora. De af te leggen kilometers van vandaag zijn z’n 470 km. Omdat het een lange rit zou worden hebben we gisteravond alles al ingepakt zodat we vanochten vroeg konden weg rijden. Er voor gezorg dat we om half acht bij het cafe waren om te ontbijten om daarna gelijk weg te rijden richting Tamworth. De eerste 50 kilometer waren weer over de Great Western Hwy maar dan in tegenovergestelde richting. Net na Ligthow moesten we rechtsaf richting Mudgee. Een weg van 123 km lang. Tijdens het rijden op deze weg zag je landschap veranderen

van een berggebied naar het redelijke vlak gedeelte. De volgende plaatsen waren Merriwa en Scone.

Tussen Merriwa en Scone waren ze aan de weg bezig om die op te knappen.Normaal staan er dan mensen met borden daarop slow en stop er op. Nu ook weer maar er werd tevens een auto voorop de rij

wachtende auto’s gezet die toen wij mochten rijden ons door de werkzaamheden heen leidde. Dan reden we links en dan weer rechts van de weg achter deze auto aan. En aan het eind van de werkzaamheden stopte hij en keerde zijn auto om de autos uit de andere richting te begeleiden.Onderweg nog koffie gedronken.  Verder valt er niet zo veel nieuws te vertellen daar na Scone de route over de zelfde weg gaat als op de heen weg. We kwamen om half drie in Tamworth aan bij ons Motel/Restaurant. Bij het inchecken vroegen wij hoe laat het restaurant open ging. Helaas had de mevrouw achter de balie een trieste mededeling dat het restaurant vanavond dicht was wegens een besloten meeting. Maar zei ze kom toch maar om 6 uur even langs. Wij dit om zes uur gedaan en wat bleek ze had in een apart kamertje een tafel speciaal voor ons gedekt en konden daar eten. En het eten was nog verrukkelijk ook.

Klik hier voor foto’s

 

VRIJDAG 23 OKTOBER 14e RIT TAMWORTH NAAR GUYRA 269 KM

 

Als we vandaag rechtsstreek naar Guyra zouden rijden zou het maar 140 km zijn geweest, maar we hebben er nog een ommetje bij gedaan via de Wollomombi Falls. Vanmorgen tijdens het ontbijt kon je aan de ontbijtzaal goed zien dat we in een Country-muziekstad zitten. Aan alle muren hingen gitaren.

Tot Armidale moesten wij de New England Hwy volgen. Na Armidale ging ons ommetje beginnen en sloegen rechtsaf de Waterfall Way op. Deze weg die we tweede dag van de andere kant af hadden gereden zag er nu voor ons toch weer anders uit. Na een goede 40 kilometer een bordje met daarop

Rechtsaf voor de Wollomonbi Waterfalls. Toen was het nog 2 kilometer rijden over een heel smal weggetje om bij de watervallen te komen. Deze watervallen zijn 260 meter hoog. Die tot de hoogste van heel Australie behoren. En vanaf verschillende Loukouts kan bekijken. Je heb een schitterend uitzicht op deze lookouts over de watervallen. Alleen jammer dat het al een hele tijd droog is in Australie zodat de stroom water dat zich naar beneden stort niet zo groot was.

Nadat we dit hadden aanschouwd via diverse lookouts zijn we verder gegaan met onze rit. We hebben ook nog even het plaatsje Wollomombi bezocht. Maar dat was in drie muniten gebeurd daar er maar drie of vier huizen staan en een cafe.

Alleen stond er met grote cijfers op de weg je mag er met 50km in maar met 100km er uit.

De weg naar Guyra was anders van aard dan de Waterfall Way maar ook schitterend om er te rijden.

Omdat het maar z’n kort ritje was waren we te vroeg bij ons motel om in te checken. Daarom eerst maar wat gegeten bij het restaurant dat naast het motel stond. Dit was ook de enigste keer dat ik niet lekker heb gegeten in Australie.

Na het inchecken bij ons motel even naar het dorp gelopen om het dorp te verkennen. Ook weer een echt Australies dorp met een grote winkelstraat met enkele zijstraten.

De eigenaar van het motel had een voederbak voor vogels hangen. Er kwamen regelmatig vogels om te eten wat een mooi gezicht was. Verder is er niet zoveel meer te vertellen over deze dag.

Klik hier voor foto’s

 

ZATERDAG 24 OKTOBER 15E RIT  GUYRA NAAR WARWICK/ALLORA  290 KM

 

Vandaag de laatste rit op het programma. En niet al te lange rit maar toch maar weer vroeg op pad gegaan. We wilden vroeg bij de familie aankomen daar Kitty’s nicht vandaag jarig is. We waren er nog vroeger dan we dachten daar we er opeens achter kwamen dat Queensland geen zomertijd heeft.

Daarom nog maar even wat gewinkeld in Warwick. Om een uur arriveerde we weer bij Kitty’s nicht

Zodat de cirkel van onze reis nu rond was. We werden hartelijk verwelkomt en moesten natuurlijk gelijk vertellen hoe wij het gehad hadden. Het werd verder een heel gezellige dag, die we afsloten met de familie met een heerlijk etentje in Warwick.

 

ZONDAG 25 OKTOBER  RUSTDAG

 

Onze rondreis was dan wel voorbij, maar ons verblijf in Australie duurde nog een week.

Wij dachten vandaag uit te slapen maar daar kwam niets van. We moesten mee naar de markt in Tawoomba waar de familie planten gingen kopen voor de tuin. Aangezien Tawoomba 85 km verder ligt en de markt al vroeg begint moesten we toch nog vroeg uit bed. Het was heel druk op de markt.

Op de terug weg nog even langs geweest  bij een doe het zelf zaak. Deze doe het zelf zaak is veel groter dan in Nederland. Je kan zelf met je auto naar binnen rijden om langs de stellingen met platen te rijden en dan gelijk de platen op je auto leggen. Maar toen we terug waren van de markt hebben we toch maar verder een rustdag genomen.

 

MAANDAG 26 OKTOBER T/M WOENSDAG 28 OKTOBER DRIE DAGEN NAAR DE BUNYA MOUNTAINS

 

De familie had het plan opgevat om met ons drie dagen naar de Bunya Mountains te gaan. Ze mogen daar een huis gebruiken van kennissen. En de Bunya Mountains is een schitterende plek om te vertoeven. Dus op maandag morgen op pad naar de Bunya Mountains een rit van ongeveer 225 kilometer. De rit ging via Tawoomba, Oakey waar we koffie hebben gedronken naar Quinnalow dan verder naar de Bunya Mountains. Het laatste stuk moesten we over onverharde wegen rijden. Naar ons huisje toe moesten we noch hele klim doen over een wat smalle weg. Het huisje ligt tegen een berg aan zodat je mooi uit zicht heb. Als je op het balkon staat zie je zo de kangeroes lopen. Er komen ook mooie vogels die het gelijk door hebben als het huisje bewoond is. Dan weten ze dat er eten te halen is.

   vv

Klik hier voor foto’s          Klik hier voor foto’s

Ondanks de lichte regenval hebben we hier drie heerlijke dagen gehad. Je kan er mooie wandelingen maken. Deze wandelingen zijn allemaal uitgezet zodat je niet kan verdwalen. Je moet de foto’s maar bekijken om te zien wat er allemaal te zien is.

Klik hier voor meer foto’s

 

DONDERDAG 29 OKTOBER  RUSTDAG

 

Dit was de laatste dag in Allora. Je gaat alvast je koffers pakken. We zijn nog even in Warwick geweest

voor een paar boodschappen. Een paar kalenders gekocht voor het thuisfront. Verder vandaag niet zoveel gedaan. Wel heeft de familie  gezegd dat ze ons zaterdag op het vliegveld toch komen uitzwaaien.

Ze nemen dan zaterdag een hotel in Brisbane en gaan dan zondag naar hun zoon die in Brisbane woont.

 

VRIJDAG 30 OKTOBER  DE RIT TERUG NAAR BRISBANE

 

Vandaag begint het eerste deel van onze terug reis naar Nederland. De rit naar Brisbane waar we onze auto moeten inleveren. Om half negen de auto ingepakt en een voorlopig afscheid van de familie genomen. Het was negen uur toen wij weg reden voor de rit 180 km naar Brisbane. De rit was voor ons niet onbekend meer daar we op de heen weg de zelfde route hadden afgelegd. Ook vandaag weer koffue gedronken bij de bakker in Allura. Deze bakker heeft het gewoon druk met alle voorbijgangers die wat komen drinken.Hij houdt er helemaal rekening mee met openings tijden. Hij is s-morgens al om 4 uur open. En in het weekend slaapt hij uit dan gaat hij om half vijf open. Hoe dichter wij bij Brisbane kwamen des drukker werd het. Er wordt daar veel aan de weg gewerkt zodat het goed oppassen was.

We hadden goed op de landkaarten gekeken hoe we naar het centrum van Brisbane moesten rijden.

Na een keer de verkeerde afslag te nemen is het voor rest goed gelukt. Toen we bij het bedrijf aankwamen waar we de auto moesten inleveren waren we blij dat alles in de afgelopen vijf weken goed was gegaan. We hebben in die vijf weken toch 5800 kilometer gereden.

Na het inleveren zijn we naar ons hotel gegaan waar we een nachtje zouden slapen.

Deze laatse dag hebben we ons nog heerlijk vermaakt in Brisbane.’s-Middags zijn we nog gaan wandelen door een park heen waar veel vogels en grote hagendissen rond liepen. Ook nog een keer ons geliefde rondje gelopen langs de rivier.

Klik hier voor foto’s

’s-Avonds lekker gegeten in de drukste winkelstraat van de stad. Het was er reuze gezellig, overal zaten muzikanten en door dat het koopavond was was het zeer druk.

Na het eten lekker op een bankje gezeten en naar mensen zitten kijken.

 

ZATERDAG 31 OKTOBER/ZONDAG 1 NOVEMBER DE TERUG REIS

 

Deze morgen nog een keer gaan ontbijten in de stad. Daarna onze koffers gepakt en ons uitgechekt.

Even zitten wachten op de familie die ons op zouden komen halen om ons naar het vliegeld te brengen.

Om kwart voor elf arriveerde ze en brachten ons naar het vliegveld. Op het vliegveld eerst een bakkie koffie genomen. Voordat we gingen inchecken nog even zitten praten. Het inchecken ging vrij vlot.

Toen kwam het moment om afscheid te nemen van familie waar we toch anderhalve week zeer gastvrij

hebben gelogeerd. Waar we een hele gezellige tijd hebben door gemaakt. Het is toch altijd een beetje een emotieneel gebeuren.Na het afscheid komen alle handelingen op je af om in een vliegtuig te komen. Ik vind vliegen helemaal niet erg maar voordat je in een vliegtuig zit duurt zo lang. Vooral in Australie duurt het een tijd voordat je door de douane heen bent. Ze controleren alles. Nadat we probleemloos door de douane heen waren gekomen eerst even onze

laatste dollars op gemaakt aan een broodje van Subweb. We moesten nog een uur wachten voordat we het vliegtuig in konden. Het vliegtuig vertrok precies op tijd. De eerste zeven uur van onze vlucht waren begonnen. We werden weer goed verzorgd door de meisjes van Singapore Airlines.

In Singapore hadden we ruim 2 uur de tijd voordat onze vlucht naar Nederland zou vertrekken.

Het vliegveld in Singapore is zo groot dat je van de ene terminal naar de andere terminal dit met een treintje kan doen. Maar wij zijn gaan lopen. Dat is wel zo lekker nadat je zeven uur heb gezeten.

Het was zowat een half uur lopen. Onderweg nog een paar winkeltjes bekeken. Ook deze vlucht vertrok precies op tijd.

De 13 uur dat deze vlucht duurde hebben we ons maar vermaakt om naar films te kijken.Slapen kan ik niet in een vliegtuig. Gelukkig ging de vlucht iets sneller dan geplant was. We kwamen drie kwartier eerder aan op Schiphol. Onze zoon stond ons al op te wachten. Na het wachten op de koffers konden we naar huis toe om lekker uit te rusten van de vlucht, en nog even na te genieten van deze heerlijke 5 weken.

 

Groetjes Kitty en Koos ‘t Hart