RONDE VAN ZUID-FRIESLAND.(1982.04.24)

Amstel-coureurs Henk Havik (1e) en Jos Alberts (2e) in zware Ronde van Zuid-Friesland

Animator Egbert Koersen eervolle 3e

'Ik ging als eerste door de laatste bocht en zag tot mijn ver­bazing het bordje nog 1 km,,. Wel, ik moet zeggen, dat stimu­leerde me dusdanig, dat ik meteen keihard doorging in de rekenschap, dat mijn ploegmakker Jos Alberts mij zou dekken voor de zeer strijdlustige Egbert Koersen. Wel, dit lukte en zo ben ik winnaar geworden van de Ronde van Zuid-Friesland, een van mijn mooiste triomfen in mijn wielercarriere,' aldus reageerde na afloop bij de finish een dolgelukkige Henk Havik, die niet onder stoelen of banken stak, dat hij het tevoren zeer kwaad te verduren heeft gehad.

Havik: 'Na zo'n 150 km zag ik het niet meer zitten. Ik zat totaal kapot. Overigens, toen we voorbij Lemmer weer met onze groep neerstreken op de eerste groep, waarin Arie Hassink intussen was verdwenen, kreeg ik weer moed. Geleidelijk aan geraakte ik weer in mijn oude doen. Kortom: ik ben dolblij, dat we het gered hebben,' zo besloot Henk Havik, die zijn ploeg­leider van Amstel, Herman Krott, die vanwege de Amstel Gold Race niet van de partij was, zeer veel genoegen deed en dat was ook het geval met Jos Alberts, die zeker ook een grote pluim mag hebben.

De grootste

De grootste pluim komt echter de Batavus-coureur Egbert Koersen toe. Hij was het die van meet af bij de beslissende demarrages betrokken was en ook vele uitlooppogingen in de slotfase teniet heeft gedaan. De eerste kopgroep ontstond na 38 km bij Nijbeets toen kort daarvoor via een valpartij het rennersveld in vier stukken uiteen viel.

Bepaald pech had de ploeg van Jan van Erp, dat mannen als Hans Boom, Leon Kersten en Guus Bierings werden uitge­schakeld en dat troeven als Jannus Slendebroek, Frank Moons en Frans Plantaz op achterstand geraakten. Zij moesten later vele kilometers knokken om weer terug te komen. De kop­groep bestond uit de volgende mannen: Egbert Koersen, Jan Spijker, Frits van Binsbergen, Dries Klein, Nico Verhoeven, Arie Versluis, Henk van Weers, Hans Daams, Hans Plugers, Arie Hassink, Jos Alberts, Henk Havik en Joan Lammerts.

Bij Munnekeburen, na 108 km, toen de groep regelmatig zo'n halve minuut voorsprong had, geraakte Henk Havik achterop door een lekke band maar kwam mooi terug, via de tweede groep die naarmate Lemmer in zicht kwam steeds dichterbij kwam.

Incident

In Lemmer deed zich een incident voor, namelijk links van de weg zagen we plotseling in de bocht Arie Hassink en Dries Klein als kemphanen tegenover elkaar staan. Waarom was ons op dat moment niet duidelijk. Wel trad wedstrijdleider Rein Zwart resoluut op door beide belhamels uit de strijd te nemen. De volggroep kreeg korte tijd later aansluiting met een kop­groep op de Lemstersluis na 126 km. Zo ontstond een kop­groep van zo'n 20 renners. Deze groep zou niet lang intact blijven. Nadat Jan Spijker, de tweede Batavus-man, reeds had gelost moesten na 168 km ook renners als Arie Versluis, Martin Ducrot, Hans Daams, Frank Moons, Dick van Egmond en Frans Plantaz lossen mede door toedoen van de aanhoudende de­marrages van tempoloper Egbert Koersen. Korte tijd later, na 170 km, even voorbij St. Nicolaasga een nieuwe groep, die bestond uit Egbert Koersen, Henri Manders, de prima rijdende Henk van Weers, Frank Moons, Nico Wolthuis, John Lam­merts, Henk Havik en Jos Alberts, Welke laatste na Koersen zeker als de strijdlustigste genoemd kan worden en naar onze mening in de toekomst nog veel van zich zal doen horen!

Fraaie finale

Deze coureurs zorgden voor een fraaie finale. Frappant was het dat in de finale Jannus Slendebroek, Hans Daams en de talentvolle Frans Plantaz er niet bij waren. Men kreeg hiervoor geen kans omdat Koersen het tempo zo enorm hoog op­schroefde ondanks de felle zijwind waarmee de renners aan­houdend moesten afwerken. Beurtelings werd er gedemar­reerd. Met name Koersen haalde in de slotfase vaak keihard uit. Toen hij in de straten van Heerenveen eindelijk weg kwam zaten twee Amstel-mannen aan zijn wiel en was het meteen duidelijk, dat deze zege niet naar het paard zou gaan, dat de haver in feite verdiend zou hebben (maar ja sport is sport);, maar naar een van de pupillen van Herman Krott. Het werd tenslotte Henk Havik, zoals in de aanvang vermeld is. Na Alberts en Koersen volgde de eerste Jan van Erp-coureur, namelijk Hans Daams gevolgd door Henk van Weers en de goed rijdende Nico Wolthuis. Ereplaatsen waren er ook voor John Lammerts, Henri Manders, routinier Arie Versluis en Hans Daams, de tweede Jan van Erp-man. Jannus Slende­broek, die het niet mee heeft gezeten doordat hij door pech achterop geraakte, was de derde man, zodat het ploegenklas­sement toch nog voor Jan van Erp was.

Resumerend: een fraaie Ronde van Zuid-Friesland, Welke klassieker van de A-categorie op knappe wijze door de WV Olympia uit Heerenveen op touw was gezet.Tekst: Ben Zomerdijk

0

RONDE VAN ZUID-FRIESLAND .( 1982.04.24 )

0

Amateurs:

 

1

Henk Havik

Zaandam;

2

Jos Alberts

Neede;

3

Egbert Koersen

Emmeloord;

4

Frank Moons

Mierlo-Hout;

5

Henk van Weers

Den Haag;

6

Niek Wolthuis

Almelo;

7

Johan Lammerts

Bergen op Zoom;

8

Henri Manders

Drunen;

9

Arie Versluis

Ameide;

10

Hans Daams

Valkenswaard;

11

Jannes Slendebroek

Geldrop;

12

Dick van Egmond

Nijverdal;

13

Nico Verhoeven

Berkel-Enschot;

14

Frans Plantaz

Son;

15

Jos Gevers

Rijsbergen;

16

Maarten Ducrot

Utrecht;

17

Nap Hage

Sint Maartensdijk;

18

Gerrie Takens

Haren;

19

Frits van Binsbergen

Babberich;

20

Peter van der Knoop

Haarlem;

21

Reem Kok

Didam;

22

Han Vaanhold

Haaksbergen;

23

Dick Ariesen

Veenendaal;

24

Frits Schür

Didam;

25

John Akkermans

Kerkdriel;

26

Jan Spijker

Kampen;

27

Ron Mackay

De Meern;

28

Jan Harings

Sibbe;

29

Rik Moorman

Nieuwendam;

30

Jan van Dam

Muntendam;