RONDE VAN DRENTE.(1980.03.29)

Zeer zware 19e Ronde van Drente

Regen en stormachtige wind teisterde de renners!

Henk Mutsaars bezorgde de ploeg van Driessen Stoffen-Colnago de tweede zege van formaat in de zeer zware Ronde van Drente. In de negentiende editie van deze klassieker, die in 1978 ook reeds door Mutsaars word gewonnen, teisterde regen en stormachtige wind van meet af de renners. Kortom: het behoeft geen betoog, dat mede hierdoor het een koers werd voor de allersterksten. Tot die behoorden het trio Henk Mutsaars, Dries Timmer en Dries Kleine, welk drietal na zeven kilometer, toen negen renners aan de haal gingen bij Bruntinge, reeds „van voren" zaten.

Mode dankzij het vele werk van Mutsaars en de sterke Batavus-coureur Dries Timmer en in iets mindere mate van de Gazelle-renner Dries Klein slaagde men er in de beslissende voorsprong op te bouwen. Overigens, vaak leek het er op, dat de voorsprong die hoogstens opliep tot bijna een minuut verloren zou gaan. Gelukkig voor Mutsaarts en Timmer bevonden zich in de volggroep ploegge- noten die uiteraard de aanvallen van de volgers afsloegen.

Resumerend: al met al een zeer boeiende strijd waarin ge­noemde drie renners de koers maakten.

In de slotfase nam Dries Klein nauwelijks meer kop. Het was voornamelijk Henk Mutsaers die het tempo aangaf en soms ook probeerde weg te komen. Steeds weer was het Dries Timmer die het wiel van de Driessen-coureur wist te pakken.

In de slotfase trachtte de rijzige Gino Ammerlaan, een ploeg­genoot van Dries Klein, nag bij de koplopers te komen. Hij slaagde er niet in maar wist wel een prachtige vierde plaats te bemachtigen.

Toen het op een eindsprint tussen de drie koplopers uitdraaide werd deze op tactische wijze door Henk Mutsaars, de meer geroutineerde van de drie vluchters, aangetrokken. Dries Timmer protesteerde na afloop nog wel maar naar onze mening ten onrechte omdat Mutsaars bewees zijn ervaring in dergelijke eindsprints te kunnen uitbuiten. Timmer moest ook nog de kleine Dries Klein laten gaan en moest zodoende genoegen ne­men met een derde plaats. Begrijpelijk die teleurstelling van de jonge Batavus-coureur maar we twijfelen er niet aan of hij heeft lering getrokken uit deze eindsprint om de ere-plaatsen. We voegen er echter wel aan toe, dat wij, en met ons een ieder in de volgerskaravaan, voor het vele werk dat de pupil van Piet Hoekstra heeft verzet bewondering hebben.

VUURWERK

Het stond tevoren vast, dat de renners het kwaad te verduren zouden krijgen in deze Ronde van Drente omdat de felle regen en de stormachtige westenwind een enorme tegenstander vormde voor de coureurs.

Van meet of wernind eo regen en ~d er in hoog tempo gefietst nadat wedstrijd­leider Jan Hup de rode vlag had ingerokken. Reeds na 7 km noteerden we een kopgroep in de vorm van de volgende renners: Henk Mutsaars, Alex Hoogeveen, Dries Klein, Henk van de Nieuwenhof, Arie Hassink, Dries Timmer, Gino Ammerlaan, Gerrie Takens en de weer sterk rijdende Albert Jansen, die intussen zich heeft verzekerd van een plaats in de Gazelle­ploeg. Egbert Koersen en de noorderling Henk Bouwman hebben nog geprobeerd om bij de vluchters te komen maar lieten zich na enkele kilometers terugvallen. Door dit vuur­werk, dat reeds zo vroeg werd ontstoken, viel het peloton in drie stukken. Het waren voornamelijk de renners van de club­teams die zich niet konden handhaven. Overigens, dit was begrijpelijk. De weersonmstandigheden waren immers bar en boos.

Na 20 km noteerden we een valpartij ,waarbij de renners Hans Koot en de jonge talentvolle Jos Alberts waren betrokken. Na afloop spraken we Alberts, een veelbelovende pupil van Herman Krott, en hij gaf ons te kennen, dat hij een botje in z'n voet had gebroken. Voorlopig is hij dus uitgeschakeld en Krott vond dit zeer jammer omdat Alberts een kandidaat was voor de ploeg in Olympia's Ronde door Nederland.

De negen koplopers bleven in hoog tempo doorgaan en slaagden er in na 33 km, nabij Beilen, een voorsprong van 36 seconden op te bouwen. De voorsprong werd zelfs uitgebouwd tot 50 seconden vooral dankzij het vele werk, dat renners als Mutsaars, Timmer, Ammerlaan, Jansen en Hassink verzetten.

Jammer was het, dat Arie Hassink door een lekke band terug­viel in de volggroep. Ook Ammerlaan reed lek en viel terug.

Tussen Dwingelo en Ansen, na 56 km, moesten Alex Hooge­veen, Gerrie Takens en de moedige Albert Jansen, lossen vanwege de zeer sterke zijwind. Toen ook Van de Nieuwenhof terugviel zaten alleen Mutsaars, Timmer en Klein nog „van voren".

ATTENT

Nabij Meppel, na 82 km, achtervolgden de renners de drie kop­loper, Jannus Slendebroek, Arie Hassink, Theo Hogervorst, Gino Ammerlaan, Ad Polak, Gerrit Brokelman, Joop Ribbers, Peter van der Knoop en Egbert Koersen.

Het behoeft geen betoog, dat renners als de Batavus-coureurs Egbert Koersen en Gerrit Brokelman nagenoeg geen kopwerk verrichten en ook de Gazelle-renners Gino Ammerlaan en Theo Hogervorst toonden zich attent en waren steeds paraat wanneer bijvoorbeeld renners als de Expert-coureurs Peter van der Knoop en Joop Ribbers, Amstel-coureur Arie Hassink, Ad Polak van Transvemij en Jannus Slendebroek (Jan van Erp) probeerden naar de vluchters te fietsen. Jammer was het dat ,de sterke Jannus Slendebroek met materiaalpech te kampen kreeg (defect voorderailleur) en zodoende zich in de finale niet ten volle kon geven. De voorsprong van de drie koplopers, die eendrachtig samenwerkten, bleef schommelen tussen de halve minuut en een minuut.

Met het einde in zicht werd het duidelijk, dat Dries Klein het tempo nog maar net kon bijbenen. Hij deed namelijk geen kopwerk meer en het waren nu voornamelijk Mutsaars en Timmer die het tempo aangaven.

In de slotfase hebben renners als Hassink, Van der Knoop, Polak en Ribbers het verscheidene malen geprobeerd te demar­reren maar men werd steeds weer tot de orde geroepen door Koersen c.s.

Gino Ammerlaan slaagde er nog wel in met Hoogeveen in zicht weg te komen en wist zodoende een vierde plaats te be­machtigen waardoor Gazelle zeker was van een eerste plaats in het ploegenklassement.

De eindsprint werd, zoals we in de aanvang reeds hebben gemeld, gewonnen door Henk Mutsaars, die hiermee een sterke winnaar werd van de uitstekend door de NMB-Fabo Sport-De Peddelaars georganiseerde 19e Ronde van Drente.

Moegestreden kwamen nadien zo'n vijftig coureurs druppels­gewijs via de finishlijn.

JAMMER

Jammer was het evenwel, dat de jury van aankomst na afloop een correctie moest aanbrengen op de uitslag. Wat was namelijk het geval. Men had een aantal renners geklasseerd die een verkeerde weg hadden genomen in de laatste kilo­meters. Men werd vergezeld door een jurywagen ...

Het behoeft geen betoog, dat er protesten kwamen nadat commentator Henk Luchies de uitslag bekend had gemaakt. Tenslotte kwam toch de juiste uitslag op het papier.BRON: BEN ZOMERDIJK

0

RONDE VAN DRENTE. ( 1980.03.29 )

0

Amateurs:

 

1

Henk Mutsaars

Schijndel;

2

Dries Klein

Ter Apel;

3

Dries Timmer

Yde de Punt;

4

Gino Ammerlaan

Maasdijk;

5

Joop Ribbers

Groenlo;

6

Arie Hassink

Neede;

7

Egbert Koersen

Emmeloord;

8

Ad Polak

Heinkenszand;

9

Theo Hogervorst

Pijnacker;

10

Gerrit-Jan Brokelman

Hardenberg;

11

Peter van der Knoop

Haarlem;

12

Jannes Slendebroek

Geldrop;

13

Arie Versluis

Ameide;

14

Wim de Wilde

Oudelande;

15

Frits Schür

Didam;

16

Koos Wolf

Oosterwolde(Fr);

17

Benny Brouwer

Balkbrug;

18

Henri van de Nieuwenhof

Eindhoven;

19

Gerry Takens

Haren;

20

Albert Jansen

Vries;

21

Jan Feiken

Veendam;

22

Bert Wekema

Peize;

23

Jaap Vos

Exloo;

24

Peter Koppert

Monster;

25

Henk van Weers

Den Haag;

26

Bert Bathoorn

Roderwolde;

27

Albert-Jan Gerritsen

Deventer;

28

Luuk Aalders

Nieuw-Roden;

29

Luit Ottema

Veendam;

30

Ruud Kok

Didam;