ZWAAGWESTEINDE.(1980.07.05)

Dries Timmer wint ronde van Zwaagwesteinde

Dries Timmer uit Yde de Punt werd zaterdagavond in Zwaagwesteinde tweemaal gehuldigd. Vóór de plaatselijke wielerronde, omdat hij een poosje geleden Fries kampioen werd, na het tachtig ilometer tellende criterium, omdat hij zich de sterkste had getoond van het negentig man tellende peloton Daarmee kreeg Zwaagwesteinde een sterke eindwinnaar, die overigens pas in het tweede deel van de koers zich serieus met de wedstrijd ging bemoeien.

Het bochtige parcours met de smalle straten in Zwaagwesteinde leende zich bij uitstek voor ontsnappingspogingen, omdat de vluchters meestal snel uit het zicht waren en zich gemakkelijker dan het in het begin nog massale peloton door de bochten wrong. Gerry Takens en Jaap Vos hadden dat al snel door en namen al na drie ronden de benen. Een vijftal ronden verder kreeg dit tweetal gezelschap van de uiterst actieve Gerrit Brokelman, Emi Nieuwenhuis, Van der Lans, Dicky Schaafsma, Jacob Koster, Steve Fleetwood en Piet Pompstra. Fleetwood en Van der Lans dwarrelden weer van deze groep af, maar wat overbleef leek een groep met allure, zeker toen ook Gezinus Hoven, Bert Bathhoorn, Henk Wildeman, Wieher Vlot en Anne Koster zich er bij voegden.

Henk Wildeman moest afhaken toen hij in een van de bochten pijnlijk onderuit ging, maar dat was niet de feitelijke oorzaak van het mislukken van de ontsnapping. Er heerste in de kopgroep te weinig eendracht om de voorsprong van twintig seconden, zodanig uit te bouwen, dat het peloton definitief op. achterstand kon worden gezet. In dat fieloton was slow-starter Piet Kleine angzamerhand van achter naar voren geschoven en hij was het vooral, die de grote meute, die overigens veel uitvallers kende, zo rond de 35ste ronde weer in contact bracht met de koplopers.

Diezelfde Piet Kleine, die op veel sympathie onderweg bij het publiek kon rekenen, moest overigens na vijftig ronden afhaken met een lekke band! Gerrit Brokelman ondernam toen net zijn derde uitlooppoging. Nadat ziin tweede met Dries Klein, Siegers en Takens mislukt was, bleek ook een koppel met Gezinus Hoven geen succes. Brokelman stelde de leidersprijs wel veilig, maar miste vervolgens pal daarop de beslissende slag.

Onder aanvoering van Dries Timmer namen vier renners een royale voorsprong. Timmer werd in zijn vluchtpoging vooral gesteund door Albert Jansen. Wieher Vlot zat steeds op het vinketouw, terwijl Sjors Lankman, de plaatselijke favoriet die erg moedig reed, blij was het tempo te kunnen volgen. In de 62ste ronde moest een totaal uitgeputte Lankman zich echter terug laten vallen en kon zelfs René Kos en later Gerard Schipper en Fré de Jonge, die hem achterop kwamen niet meer bijhouden. Lankman stapte zelfs één ronde voor het einde van de fiets.

Timmer, Jansen en Vlot wisten zich toen al zeker van de eerste drie ereplaatsen, terwijl het peloton door de vlucht van Schipper, Kos en De Jonge zich met de zevende plaats mocht vermaken. Die sprint werd gewonnen door Brokelman voor Arme Koster. Fré de Jonge moest Schipper laten gaan en werd zesde. In de spurt om de eerste drie plaatsen lieten Dries Timmer zijn metgezellen, van wie Wicher Vlot tweede werd, kansloos. Kos werd vierde en Schipper vijfde.

0

ZWAAGWESTEINDE .( 1980.07.05 )

0

Amateurs:

 

1

Dries Timmer

Yde de Punt;

2

Wiecher Vlot

Wanneperveen;

3

Albert Jansen

Vries;

4

RenÚ Kos

Oudkarspel;

5

Gerard Schipper

Ter Apel;

6

FrÚ de Jonge

Alteveer;

7

Gerrit-Jan Brokelman

Hardenberg;

8

Anne Koster

Leeuwarden;

9

Luuk Aalders

Nieuw-Roden;

10

Dominicus Lolkema

Oosterend;

11

Teun Hoving

Smilde;

12

Gezinus Hoven

Oosterwolde;

13

Catrinus Haisma

Lippenhuizen;

14

Dries Klein

Ter Apel;

15

Jacob Koster

Leeuwarden;

16

Bert Wekema

Peize;

17

Jan Welles

Terwispel;

18

Jan Uitham

Groningen;

19

Ubel Dijk

Usquert;

20

Jan Siegers Hendrik

Donderen